13-07-17

Lord Physics and Lady Chemistry

 

totaalwerk blogfilosoof :

 

http://hetvoortijdigtestament

http://fotofilosofie.skynetblogs.be tentoonstelling park Vredestoren EbenEmael tot juli 2018WP_20140610_17_56_18_Smart.jpgaan een heel oud graf

 

Eveything began with a big bang

Matter and spirit escaping.

Exploding space in search of sense.

Radiation became atoms and cells that learnt how to divide.

No more hiding in stones.

Suns gave light.

 

And we continued coming in too being ourselves.

For ever present in the past and living now.

Learning how to live together, loving life, our main task.

It wasn’t easy dough.

Negative emotions kept on struggling with personal and collective aims.

Greed made wars.  Soldiers were being send without feeling and thinking.

Civilisation improved.

A lot still to be done.

 

octo

 over mij : alle blogs : https://about.me/octaaf_verzet

18:30 Gepost door oc blogkunstenaar in Algemeen, gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-10-16

overzicht blogs 'de blogfilosoof',boekdelen, linken

 

boekdelen : 

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/a-geloven-is-een-zoekt...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-1...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet-2...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/b-filosofisch-verzet3/...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/c-gedichten-poems-rece...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/d-kortverhalen-recents...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/e-herinneringen-en-zo-...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/f-ach-ja-de-liefde-rec... deel A-K/LZ

 http://blogfilosoof.skynetblogs.be/g-filosofische-achterg...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/h-bijzondere-energieen...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/i-english-texts-most-r...

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/j-theatermonologen/......

woord zoekt beeld  http://fotofilosofie.skynetblogs.be

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/overzicht-en-verwijzin...

overzicht blogs 'de blogfilosoof'  English ? http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

newest ?  http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

de blog, ontstaansgeschiedenis 'het voortijdig testament'

social economical political alternatives :

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

(vervolg van, continuation of 'filosofisch verzet' )

http://blogfilosoof.skynetblogs.be

(recentste verzamelblog)---vorige 2, deze :

 

verzamelbloggen : http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be

ontstaansgeschiedenis  :

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/

                                           http://deblogfilosofen.skynetblogs.be/

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

          http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be en linken 

http://blogkunstenaar.skynetblogs.be/http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/  http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

 http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

 http://blogkunsten.skynetblogs.be/

http://blogverzet.skynetblogs.be

     diepzinnig letterzetten                                   http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/

http://bloggen.be/conscience2008 referendumblog

                                    http://closertothesoul.blogspot.be/

artblog                                       http://talespoemsessays.blogspot.be/

http://bloctaafblogartist.webs.com/ 

 filosofisch verzet and philosophical resistance op Facebook , YouTube and Vimeo and Daily Motion  : search via Google zoeken

  poetry on music thanks to Frank L. and a Medium Havare Film

:https://archive.org/details/Mediumhavare2010Walden

http://fotofilosofie.skynetblogs.be  google Facebook fotofilosofie

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

  

oldest blog : http://users.skynet.be/octo 

nieuwste : zoek naar de fotofilosofie pagina op Facebook

Aanvulling  ter opzoeking :

Dichterlijke sferen en beelden :

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be/  rangschikking per categorie, soort, aard van gedichten

http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be/ beeld en woord Octaaf

http://fotofilosofie.skynetblogs.be/ de blog samen met Thea S 

https://www.facebook.com/815199681944858/photos/a.8152003...  de facebookpagina, niet de blg

http://octosfilo-poeziepaginas.skynetblogs.be/

Kortverhalen :

http://lovinglifeanart.blogspot.be/ 

http://deblogfilosooftheblogphilosopher.skynetblogs.be deel 4

Liefde en vriendschap

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

http://achjadeliefde.skynetblogs.be

Bijzondere energie

http://zoveelsteromanidee.skynetblogs.be/

Sociaal-Politiek-Economisch

http://filosofischverzet.skynetblogs.be http://blogverzet.skynetblogs.be vervolg in 't Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be......... 

http://voortijdigtestament.blogspot.be/   programma filosofisch verzet http://bloggen.be/philosophicalresistance/ unther construction see http://voortijdigtestament.blogspot.be/ and http://bloggen.be/conscience2008/ voteblog

http://blogfilosoof.skynetblogs.be/ hoofdblog naast http://filosofischverzet.skynetblogs.be

Voor de spiritueel zoekende mens, vertrekkend van vroeger tijden tot nu

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

Voor filosofen

http://deblogfilosofen.skynetblogs.be  

Voor liefhebbers van autobiografie en kunst http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be

http://blogfilosoof.skynetblogs.be    http://blogkunstenaar.skynetblogs.be

 

Voor anderstaligen, zie onder meer : http://talespoemsessays.blogspot.be http://bloctaafblogartist.webs.com   http://closertothesoul.blogspot.com  http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be......... 

Overkoepelend http://blogfilosoof.skynetblogs.be 

 http://blogfilosoof.skynetblogs.be  (recentste versies bijna zonder taalfouten, bewijs dat ik wel degelijk de auteur ben van deze 1418pagina's A4's) ook de actueelste blog http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be bevat een minimum aan typ, vertaal -of spelfouten)

-klik op de oorspronkelijke bloglinken  die hier bijna allen samenkomen zelf om de oorspronkelijke versie met foto's en video's en layout te hebben (ook groter lettertype)

-click on the names of the original links of the blogs that come together here to obtain the version with fotos and videos and original layout (and greater lettertype)

 

overkoepelende blog voor 24tal blogs/

blogroman ‘het voortijdig testament’ /

56 filosofische essays : zin & wereldbeeld

          http://filosofischverzet.skynetblogs.be   

 hoofdblog uitleg wereldleed              400 columns

vervolg filosofisch verzet in Engels : http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be

stemblog programma & projektverkiezingen http://bloggen.be/conscience2008

http://snarenenwoorden.skynetblogs.be gedichten

http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be

artikels & linken voor spirituele zoekers

http://fotofilosofie.skynetblogs.be

woord Octaaf en beeld Thea

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

artikels & linken rond gevoelens

http://bloctaafblogartist.webs.com main translations

http://talespoemsessays.blogspot.be artblog based on writings

http://closertothesoul.blogspot.be               

http://closertothespirits.blogspot.be           

http://poezietievefotoquotesvertelsels.skynetblogs.be.......         

http://7internationalblogs.skynetblogs.be

https://plus.google.com/+philosophicalresistanceblogfilos... 

or google blogfilosoof philosophicalresistance

totaalwerk op wikimedia : https://commons.wikimedia.org/wiki/Octaaf_coeckelberghs..... 

http://philosophicalresistance4.skynetblogs.be     Program Filosofisch Verzet in English

overkoepelende blog 'blogfilosoof'

http://blogfilosoof.skynetblogs.be  continuation on http://hetvoortijdigtestament.skynetbogs.be 

het nieuwe schrijven (vervolg op het Voortijdig Testament) deze blog dus

24-12-13

het nieuws op Kerstmis

TV kijkend met negentigjarige :

 

"er is nog veel werk aan de wereld menske"

 

geen zin om weer al eens verklarende uitleg te geven

SAM_3508.JPG

 

14:42 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

11-12-13

de basisregels van weleer,uw geboden door :

 filoview productions

meer uitleg :  http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be/archive/2011/11/21...

 

11:45 Gepost door oc blogkunstenaar | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-11-13

Indian Music French Nature

de overcomplexiteit van de stad, het platteland biedt nederig een alternatief , aan de Wel, maar vooral VAART -samenlevingen en alles wat de mens soms van zich afzetten moet

20:26 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven, filoview productions | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-07-13

Proza

SAM_4408.JPG

Gotlev en het leven

Buiten is het stil, dacht hij, overdag en zo maar hier en daar wat wind. Een hele magere spin wacht te midden van een betrokken augustusdag op nieuwe buit; want de vette donkere mug, niet zo een schriel kleintje; hangt uitgezogen in het zijdeachtige net, vleugels open, als Christus op zijn kruis. Onder de vorm van regendruppels op het pannen dak van de houten berghut, werd als een perfect muzikale intro, wat geluid geboren. Met deze twee zinnen opende hij die dag het boek waar hij nog geen naam aan gaf. Rood bloed stroomde door zijn aderen, maar vandaag zou hij zich hij zich door de blauwe stromen in de spiegelwereld van het van het geestelijke bestaan laten inspireren. Rood en blauw, soms zuiver, soms gemengd in magische observaties over tal van dingen in de dag. Alleen over de rode of de blauwe lijnen schrijven, of over hun magische interactie, hij had het beiden gekund, gedaan.  Blauw was theorie, rood meer praktijk. Literatuur, magenta. De gele zon met haar witte licht bovenop de berg waar van boven uit gezien alles klein leek, scheen overvloedig en was al een halve dag zonder moeite druk in de weer om alles en iedereen beurtelings in de schaduw te zetten. Van tussen de huizen en winkeltjes in het dal, zag je meer detail dan van boven op de berg met zijn watervallen die zich naar de zee haasten, maar detail, dat had Gotlev meer dan genoeg mee naar boven naar de berg genomen. Net zoals je blauw en rood in het schrijven kon afwisselen en combineren, kon hij al eens panoramische, dan weer diep indringende gedachten hebben.

Vanwaar kwam al die schepping ? Waarom moest hij er zo nodig nog iets aan toevoegen ? Voor hij naar de berg trok, had hij alle mogelijke uitleg bestudeerd, niet alleen afgerekend met wat men hem had proberen opdringen, maar een heel eigen idee over het ontstaan van alles vooropgezet; één dat meer met de werkelijkheid kopte. In de bestudering van iedere wetenschap lag zo veel onbegrepen symboliek. Alles en iedereen wat en wie ooit had bestaan, bestond nog altijd, maar onder een andere vorm; alles had een invloed gehad en nog steeds werkte alles door en bestond iedereen in functie van het ontdekken van steeds meer zin in het leven bijvoorbeeld. Hoe meer de zin van dingen en mensenlevens onder druk kwam te staan, des te groter de kans dat de dingen en mensen andere kanten uit evolueerden. Alles als gevolgen van grote en kleine omwentelingen. Wat als straling en fotonen was begonnen en atomen, moleculen en cellen en wijzelf opleverden, ging een dag gewoon weer over in straling. Dat er ook straling tussen mensen onderling was, daar was Gotlev wel zeker van; hij geloofde in telepathisch contact tussen de levende mensen.     De doden waren begraven of verast, hun mineralen bleven achter en hun straling was wellicht naar heel ver in de ruimte vertrokken of heel kortbij, voor een deel onder het goede wat we vanbinnen kunnen voelen aanwezig, in de ene meer als in de andere omdat eenieder de overgeërfde strijd tussen positieve en negatieve emoties (het andere deel) nog niet gewonnen had en bijgevolg het echte sterke in henzelf nog niet aangeboord.    Vaak had men in die strijd al zoveel verwondingen opgelopen, dat men niet meer bij het eerste deel, de innerlijke rust geraakte. Mensen bestonden uit mannelijke en vrouwelijke puzzels van voorouders eigenlijk en die delen probeerden mekaar soms te verdringen, meer dan naar evenwicht te zoeken…het leek wel een proces dat zich zowel binnen de mens als tussen hem en zijn medemensen voltrok. Heel veel mensen bestonden en bestaan, maar je kan ze qua voorgeschiedenissen in typen indelen, hun psychen ook beïnvloed door een hele hoop culturele achtergronden. Ze begrijpen nog niet allen ten volle dat het de bedoeling van hun collectieve en persoonlijke geschiedenis wasen is  dat ze zich zoveel mogelijk bewust moesten worden van hoe dit bestaan in mekaar zit. De strijd om het bezit van de stoffelijke bestaansvoorwaarden had hen langs vele onmenselijke omwegen voor een stuk vooruitgang gebracht, maar deden ze er veel mee.      De meesten leden een bestaan waarin ze zich in een achterhaalde concurrentie land per land en bedrijf per bedrijf, afjakkerden om te veel dingen. Een massa anderen had niet de mogelijkheid om uit een toestand met alleen nauwelijks de primaire levensbehoeften te raken. Al die toestanden volgde Gotlev dagelijks op. Hij bezag de landkaart van de wereld en zag tegelijkertijd het visuele beeld dat astronauten eens hadden genomen vanuit de ruimte. Waar woede er ergens nog oorlog en heerste er armoede, welke sociale strijden waren er overal bezig, hij volgde het dagelijks, tal van evoluties, gunstige en minder gunstige, waren zich aan het voltrekken. Hij had er jaren over geschreven, maar liet dit nu meestal aan anderen over. Af en toe commentarieerde hij dingen op het internet of ging in discussie in forums of met mensen buiten het internetgebeuren. Hij had zelf zijn alternatieven, die hij af en toe promootte, maar de tijd, alhoewel hij er objectief rijp voor was, was dit niet, subjectief gezien…en zolang bleef het zich behelpen met de oude remedies. Zes miljard mensen en binnenkort drie miljard internetaansluitingen en nog steeds konden de mensen niet beslissen over de reconversie van de militaire industrie, het invoeren van gestandaardiseerde lonen en een wereldwijde deftige sociale zekerheid en een uniform en rechtvaardig taxatiesysteem, als overgang naar een wereld waar men geld uitsluitend op een administratieve manier zou gaan gebruiken. Het oude systeem maakt iedereen afhankelijk van het streven naar maximumwinsten die men vervolgens op beurzen verbrast en van de klassieke partijen en grote multinationals waar men moet bedelen om een job. De reactie daartegen vanuit allerhande vakbonden was en is systeem bestendigend. Ooit kwam er wel een dag waar de wereldpopulatie op een telematische manier een overkoepelend programma zou kunnen verkiezen en opleggen aan de regeringen, of nog beter, in een tweede ronde zelf de dirigenten van het programma zou kunnen verkiezen, rechtstreeks op projectlijsten in plaats van op partijlijsten. De progressieve krachten die in die richting gingen, waren in de minderheid en bedienden zich van de oude tactieken, het ijveren voor een zo goed mogelijk inkomen zonder dit op globaal vlak met een aangepast en technologisch vooruitstrevend eisenprogramma te verbinden. Over al deze zaken had hij al overvloedig tot in detail geschreven, tientallen essays over de geschiedenis en wat de filosofische stand van zaken zou moeten zijn na dat hele, aan de ontwikkeling van de andere takken van het menselijk denken gekoppelde epos der mensheid. Soms leek alles nog zoals bij de totstandkoming van het eerste atoom, plus, min en onverschillig evenwicht…op een situatie reageren en niet reageren en hoe. Hoe de eerste atomen reageerden en hoe bio organismen reageerden en wij in onze complexe wereld, voortdurend moest je kiezen. En dat had ook Gotlev gedaan. Een deel van zijn tijd besteedde hij aan het antwoorden op vragen, hoe dan ook, een ander deel aan wat hij daar nu allemaal als bruikbaars kon uit distilleren, bij wijze van het kunnen door te geven. Zijn interesse ging op het einde van al dat zoek- en schrijfwerk steeds meer uit naar hoe de menselijke geest nu eigenlijk innerlijk en onderling functioneerde. Het leek wel of men soms door allerlei gebeurtenissen en de innerlijke communicatie die die met zich meebrachten met een soort verborgen raadgever of raadgevers leefde. Om dat volledig te begrijpen kon je maar beter zowel het collectieve als persoonlijke verleden begrepen hebben om zodoende in het nu te kunnen aanvoelen welke wegen je dagelijks had in te slagen… alsof een deel van die beslissingen onvermijdelijk voor een groot stuk vastlag. Zo leek ‘t of de toekomst voortdurend iets was dat voor een groot stuk werd voorbereid.

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be/archive/2011/06/25/om-over-te-filosoferen.html  

 Bergse overdenkingen(2)

Een lange smalle bergtrap leidde steil van het chalet naar de parking in het dorp een driehonderd meter lager. Gotlev’s oude camper stond er geparkeerd en van op die hoogte ook, had je een prachtig zicht op de omgeving. Soms bleef hij in zijn camper overnachten als hij ’s avonds van het dorp kwam waar hij al eens met toeristen of lokale mensen aan het praten ging. Je had net als in de kunst tussen mensen, zij die in niks geloofden en diegenen die hele optimistische gedachtegangen hadden en iedereen daartussen…vaak was het drankgebruik en soms de luiheid van de eerste groep vele malen groter dan de matigheid van de andere. Er hing een geweldig onweer in de lucht; waarvan Gotlev voor het inslapen genoot. Striemende bliksems en donderslagen als mokers afgewisseld met vlaagjes nattigheid en stortbuien als in van die op en neer melodieën van klassieke muziek. ’s Morgens werd hij waker met zijn haar voor zijn ogen en keek de bergomgeving aan…het leek net of zijn haar een bos was dat één was met de bomen op de bergen.

Het houten interieur van de camper had iets vredevols. Een poes zocht haar weg naar wat eetbaars en een paar kippen waren aan een dorpswandeling bezig, vroeg uit de veren en vroeg slapen was het devies dat ze aan de mensen gaven, maar een aantal snapte het duidelijk niet. Zolang ze voor het slapen gaan hun geesten niet vervuilden met negatieve emotionele windmolens en niet in dezelfde tredmolens bleven lopen of zich met het pulp gedeelte van onze cultuur bezig hielden, mochten ze gerust later slapen gaan. Bij mekaar komen op de terrassen gaf een gezellig gevoel van eenheid onder de mensen, al werd er soms ook wat gezeverd.  

Velen zonder werk hadden echt nood aan een bezigheid, al was het bijvoorbeeld zich weer meer voor kennis en cultuur gaan interesseren.  Gotlev bood hen die mogelijkheid via zijn uitgebreide bibliotheek en zijn uitleg over elk domein van het bestaan. Ook over dingen uit het persoonlijke leven kon worden gepraat…en bij mensen die duidelijk op zoek waren naar het méér achter de dingen ook daarover…al moest het dan bij dingen blijven die niemand in verwarring konden brengen.

Het dorpsleven in Guaechio was bijwijlen lyrisch. Een oude houten veewagen stond in een veld fruitbomen en naast wijngaarden en de bewoners er van, een paar dozijn kippen; ontsnapt aan de naburige grootschalige kippenkwekerij, omdat ze door een boer werden opgekocht, hadden een vogelvrij leven totdat ze voor hun gezegende ouderdom in de potten van de boer of anderen zouden belanden. Ze scharrelden onder de hoogstamfruitbomen en de krieken van de kriekenbomen waren ieder jaar heerlijk.  Een storm had over het land geraasd en hier en daar stonden bomen er schuin of in stukken uiteengescheurd bij. Harde tijden voor de zelfstandigen wiens plantages waren vernield. Gewoonlijk hadden ze maar een klein pensioentje samen en vanaf de jaren negentienhonderdvijftig, zestig keihard gewerkt tot ze er scheef van gingen vaak. Het leven was veranderd, welstelling in handbereik gekomen of bereikt voor het merendeel van de mensen, terwijl een grote minderheid het zonder werk of met een karig inkomen moest stellen, zich elke maand afvragend wat er na de huur of de elektriciteit nog zou overblijven. De oudjes van het dorp hadden het geluk dat ze vaak bij mekaar konden zitten in de schaduwplekjes onder de bomen, ze wisten wel wie ze er bij moesten halen als iemand zich een beetje veel terugtrok.

Soms ging Gotlev naar de plaatselijke kroeg, waar hij een pizza bestelde, die hij onder de aanwezigen verdeelde, die hem dan met de plaatselijke wijn of zo trakteerden. Er werd gepraat over de kleine boeren die in hun bestaan bedreigd waren door dat de grote plantages meer steun kregen dan de kleinere of van persoon tot persoon ook al eens over de niet-stoffelijke levensvoorwaarden.  Bij wijlen ontving hij ook mensen bij zich thuis in zijn woonst en probeerde hij de dagelijkse dingen des levens in een ruimer kader te plaatsen.

Hoe levenslijnen soms door anderen omgebogen worden en of waarom eigenlijk iedereen daardoor toch met zijn eigen levensopdrachten bezig is, of, én hoe door toedoen van de anderen eigenlijk iedereen op bepaalde wegen gezet wordt. Veel diepzinniger dan over het dure leven te praten, maar weinig aangeroerde onderwerpen.  Als men er voor open staat kan je veel verwerven in ’t leven, niet zozeer tastbare bezittingen, maar wijsheid, inzicht, de kunst om te observeren en zich al of niet te uiten, voor 1 mens, voor 10 of voor 100, maakt niet uit op de duur…allerlei obstakels  in het leven zijn er juist om je verder te brengen.

Het geestesleven en de onbewuste mogelijkheden er van, was tot nog toe ontoereikend uitgelegd aan de mensen, daar waar het het waarnemen zelf betrof, de innerlijke dialoog met jezelf over jezelf en je observaties. Hoefde het wel uitgelegd te worden eigenlijk  ? Je was niet alleen een embryo die de volledige cyclus van de evolutie van straling, atoom, eencellige tot lichaam had overgedaan, ook je geest ging in feite tot heel die steeds weerkerende misschien, big bang cyclus terug en je geest was in feite nauw verwant met al die sterren en toestanden daarbuiten, waar men precies niets mee te maken had. Het goede van eenieder die had geleefd, is een energie die blijft hangen en die je van binnen kunt voelen indien je niet zwaar emotioneel belast bent. Het negatieve deel van wie er niet meer was, zet zich door in de nog levende vervolgverhalen op de verhalen van de vorigen, geholpen door de positievere energie. Veel was er al neergepend in ‘new age- achtige boeken, veel verzonnen theorie die losstaat van wetenschappelijke achtergrond vaak... niet dat men met de rede alleen het geestelijke kan begrijpen, maar men heeft ze nodig. Verder moet men goed in zijn evenwicht zitten, om goed te kunnen observeren, niet overeten, variatie in het eten, niet te veel vlees, matig met alcoholische drank, sterke drank is iets voor bij zware verkoudheden vooral. Weten wie op welk moment welk deel van zijn zijn vertolkt en hoe je daar van dag tot dag kan op inspelen, voortbordurend op je ervaringen. Niet meer opnemen dan je aan kan en uit het zwaar emotionele blijven, je hebt er slechts ingezeten om te weten hoe het in mekaar zat. Eenvoudig fysieke dingen doen ook, het lichamelijke en zijn facetten beleven zonder er verslaafd aan te raken en ook door er soms afstand van te nemen als het het zwaar emotionele met zich brengt…geen kringetjes lopen en in schuldvragen verzinken en in onnodig medelijden belanden indien je woorden en daden van uit het goede in jezelf vertrokken. Niets fouts toewensen aan anderen en geen negatieve gedachten uitzenden…als ze er zijn, vraag je af waar ze van komen en het waarom ervan, zal niet op zich laten wachten.

11:10 Gepost door oc blogkunstenaar in roman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-13

zuid Zweden indrukken

 

filoview pictures 

mensen vertrouwen mekaar en gaan niet met mekaars centen voor de honing lopen-in OlandSAM_3793.JPG

 

Zweden, je lag al zo lang op me te wachten

Wegraken zelf is niet al te makkelijk, de banden der gewone zorgen toch loslaten soms en ups, op een morgen, je denkt eens een paar snipperdagen te nemen, neemt wat picknick mee, maar ineens stel je de gps in op Helsinki bijvoorbeeld en blijft rijden...met een beetje heimwee naar de tijd van de wegenkaarten toch, maar ook wel tof zo tussendoor, zeker als je wegens het korte tijdsbestek toevallig niets meer dan de kaart van Zweden en de globale kaart van Europa, nog van in de tijd van de USSR meehebt.  Toch maar naar Zweden dan, de laatste landen die je nog niet bezocht, kunnen wachten, Finland en de Baltische Staten dus, in Zweden ooit eens de boot genomen van in Copenhagen om in Malmö te wandelen.  Lang geleden, ondertussen is er daar al een brug en een tunnel tussen Zweden en Denemarken, 34 euro enkel, de brug in Denenmarken richting Odensee, die staat er nog steeds, ook zo een 25 euro enkel; buiten een 5OO euro diesel, de enige kosten eigenlijk als je in je camionetje slaapt, acht dagen en nachten en een kleine 4500 km wel te verstaan, en je hebt een heel goed beeld van Zuid-Zweden, alles onder Upsala(net boven Stockholm).  De lente die we hier tot eind april 2013 hadden (verlengde winter eigenlijk) zijn ze daar gewoon. De helft van mei vertrekken naar Zweden is beter dan vroeger, want veel staat nog niet in bloei en de bladeren van de bomen aarzelen nog, gelukkig zijn er de immens groene dennen en sparrenwouden om de zaak wat te kleuren; al doen de houten huizen onderweg in de dorpen met soms vijf huizen dat al genoeg. Evenals de dierensoorten die je hier niet direct tegenkomt. Rendieren, herten, everzwijnen, vossen, dassen, marters…van deze twee laatste soorten liggen er in Zweden meer dood op de weg dan hier katten en in Griekenland honden.  Om vijf uur is het er in de lente al licht ’s morgen en pas donker om 22uur, dus veel tijd om de grote afstanden te doen in de dag, wel op tijd pauze inlassen tuurlijk.  Zoek in gewone landelijke gemeenten niet naar een café, uitzonderlijk lukt het en hun opvatting daar van een cafe is gewoonlijk een snuisterijwinkel waar je heel goede koffie en gebak kunt krijgen. Wat voor de landelijke Zweden een café zoals bij ons is, heten zij Krog…en die zijn er in het dun bevolkte land nog minder te vinden, zelfs in kleine en middelgrote steden, waar ook al niet te veel volk op straat loopt, behalve dan in Copenhagen of Stockholm dan; maar als je eigenlijk voor de natuur komt en er lang in vertoefde tijdens je reis, heb je in ‘uitgaan’ geen zin eigenlijk, het lawaai van het verkeer en zo in, daarmee verknoei je het voor je eigen.  Leuker is aan één van de talloze stillen meren en meertjes te zien hoe de kwikstaarten mekaar verleiden en afwijzen, al dansend. Je kan onderweg ook honing van zes euro de pot kopen zonder dat er iemand thuis is (naast een pot vol geld soms). Chapeau voor het vertrouwen onder die mensen. Een ziekenhuis noemt SJUKUS, zeker omdat je onder één of ander ‘juk’ bezweken bent wellicht. (ja, zo onthoudt je woorden nog ’t best, al filosoferend.  Niet overwegend de grote autobanen nemen, de baan bijvoorbeeld Herrlsjunga is prachtig, de 108 en daarrond. Langs Kra, Laholm, Vaxtrop, Eslove, Mastoka, Knared, Orkeljungen, Ljungbick, Markaryd, De kerkhoven zijn er ook heel speciaal, geen grafstenen niet zozeer, gewoon heel veel groen en boompjes en bloemen en kleine en grote rotsjes met inscriptie, weinig foto’s.  Om het ‘eeuwige licht ‘ te zien aan de Noorpool te zien is het nog veel te vroeg of een maand te laat (bedoel niet het zomerlicht, het poollicht, tussen oktober en eind maart.  De poolcirkel begint ter hoogte van Jokkemokke en wees gerust als je acht dagen hebt, niet aan beginnen vanwege immense afstanden zich tot alles onder Stockholm beperken.

 

SAM_3834.JPG

 

 

SAM_3695.JPG

 

 

Indien je de verplaatsing naar Zweden toch maakt, geniet dan vooral van de lente die eens een stuk lager in Denemarken, maar zeker in Duitsland en Nederland dan al wel aanwezig is en maak wat tijd voor hele mooie dingen, de streek rond Osnabrück- Bremen bijvoorbeeld, hele mooie natuur,vele dieren onderweg, ooievaars,zwanen enz, de hele ark van Noe. Of iets hoger het concentratiekamp in Neuengamme, bezijden Hamburg (richting Gheestaght), slecht acht mensen uit een Hagelandse gemeenten keerden er van terug en je ontdekt er van alles waar je achter over van valt. Alhoewel de twintig hoogste omes van dat kamp de kogel kregen, waren er toch nog SS-ers die het aandurfden na de oorlog pensioenjaren te vragen voor hun dienst in de oorlog bijvoorbeeld. Je kan je er je ook een duidelijker beeld vormen van wat het moet geweest zijn  om in een concentratiekamp te leven of er gevangenen te bewaken. Maar een andere keer meer daarover, boeiend gesprek gehad met historicus ook.  Wel spijtig dat men overal de naam ‘nationaalsocialisten’ gebruikt, ipv nazis of zo, de naam socialisme heeft niks met de NSDAP ideologie te maken , maar omdat de sociaaldemocraten en kommunisten in de jaren dertig ook bijna dertig procent van de stemmen trokken, hebben de sponsoren van de NSDAP er voor gekozen om de mensen te misleiden en stemmen te winnen door de naam ‘socialisme’ in de partijnaam te loodsen. ‘Christus’ en ‘socialisme’, de twee meest misbruikte woorden in de geschiedenis.  Meer dan 100.000 doden in dat kamp en in bijna zeventig kleiner ‘satellietkampen’ in de buurt met gemeentenamen waarvan het merendeel onbekend is. Ze moeten het wel geweten hebben de nu bijna gestorven vorige generatie in Duitsland, gekozen voor een inkomen en niet voor hun geweten, is niks goeds van gekomen.  Bij het lezen van de namen van de doden, gerangschikt dag na dag, van 1938 tot 1945 de derde mei, de aantallen zien groeien is ook hallucinant. De bloemenkrans van ‘die Linke’ ‘gegen fascismus was ook mooi, naast de kransen met evangelische spreuken, foto’s en filmpkes later misschien.

 

SAM_4091.JPG

 

 

Mooie namen die Zweedse gemeenten, je kan er onderweg over mijmeren en hun taal zelf, je herkent er woorden in die zo uit een zuid Nederlands of ander dialect komen, grappige taal, ze lijken in hun woorden de letters van de woorden in het Nederlands en andere talen wat te verdraaien. Hun begroeting, ‘hey, hey’ of ‘hey’ is soms heel energiek vrolijk gebracht en gemeend. Ieder gekende voornaam heeft wel een paar gemeentes in Zweden( je plakt er Holm of Boda of zo achter, of Borg enz

Tölk, Böckland, Grumpy, Huseby, Karlskrona, Christianopel, Almhült, Kalmar, Johanishus,Rühme, Fröke (Zweden zetten puntje en bollekes op sommige letters en Denen hakken de O bijvoorbeeld in twee).  Herlljunga, Hova, Türeboda, Fritsla(jawel), Katerinaholm, Aby, Fristad, Söderköping, en zo verder en zo verder, wel honderd stopplaatsen die de vermoeidheid onder hielden.

 

SAM_3893.JPG

SAM_3956.JPG

SAM_3976.JPG

 

 

ps meer foto's van de reis later en die van vroegere reizen, verspreid over de blogs of indien tijd op fbook sommige, of anders op afspraak haha

 

17:04 Gepost door oc blogkunstenaar in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-04-13

Reisverslag Noorwegen

 

in postive mood one is a joy for others, even at homeIMG_2747.JPG

 

Reis naar Noorwegen in octo-Tuf-camper

Maandag 13/06/05;  Namiddag vertrokken.  Nog bij ons ma gegeten en daar met een paar koeken en appelsienen vertrokken met wat washandjes en een koord , vloeibare zeep  en een product om af te wassen dat zus2 nog meegaf, wasknijpers zelf, vrouwen toch.  Ik oriënteer me op de zon en m’n landkaarten en rij via  de rustige wegen naar ’t noorden. Eerst Nederland en Duitsland. Na een paar uur zijn de koeken handig meegenomen.  Onderweg gaat er van alles door je hoofd.  Een vogel die je ziet vliegen is niet zomaar en vogel, maar het resultaat va een ononderbroken evolutie. In Nederland op weg naar Emmen delen brede grachten  en groen de dorpen in twee.  Hoe mooier de landschapen, hoe minder monotone en zinloze gedachtegangen in je hoofd.  In Duitsland, Dörpen, een dorp met zowel een dorpsdeel als een industrieel deel, slap ik  voor het eerst alleen in m’n Tuf.  Na een bezoek aan de plaatselijke herberg met de gebruikelijke indrukken over de stm –en vergadergasten, goed geslapen achter een kerk.  ’s Morgens zie ik een zwarte (Afrikaanse) pastoor en een paar nonnetjes de kerk binnengaan.  Het was een mooie Duitstalige mis.  De patroonheilige van de kerk was Bonifaas, hij had daar een glasraam. ‘Bonifaas’, is de tweede naam van mijn vader zaliger die enkele maanden terug overleed.  Er waren ook twee vrouwen met hele witte nekken in de mis en met heel bruin haar, net een tweeling.  Er gaat hier weer natuurlijk veel meer door m’n hoofd dan ik kan vertellen bij dit alles, maar dat er nog zoveel traditionele devotie in de Westers wereld was, verwonderde me.  Als je m’n reisweg wil volgen en de kilometers en gedane onkosten, moet je maar eens in m’n travelnotes schriften kijken.  2375km was de afstand op de kilometrik van een Belg die half mei uit Wavre vertrokken was en die ik op 22/06/05 in Zuid-Noorwegen rond Farsund zou tegenkomen.

Dinsdag 14/06/05. Met zo weinig mogelijk snelweg op m’n gemak verder.  In Flensburg aan de jachthaven kan je rustig overnachten.  Heb altijd trouwens gratis overnacht.  Op de mooiste plaatsen zijn er foto’s van. In Glücksburg is er een idyllischle vijver.  In Flensburg was er de bewuste ‘Flensburg’ annekdote en ik probeerde Flensburg linguistiek met iets te verbinden in m’n fantasie.  Ik vond maar niks en reed de stad binnen en een lekkere bakkersgeur drong in m’n neus, nog vond ik geen metafoor, een vergelijking…tot almeteen ik precies als door de stem van m’n vroegere reisgenote ‘flensjes’ hoorde zeggen; op zo iets mals en simpels, allé dat ik dar niet op kwam.  Maar ja, ‘flensjes’ is een niet vaak gebruikt woord en over ’t algemeen staan vrouwen dichter bij de affiniteiten van wat met eten te maken heeft.  Onderweg kom je altijd een aantal mensen tegen (meestal gewoon wandelaars, fietsers…die je op gedachten aan andere mensen en toestanden brengen; waardoor je op de duur bij hele abstracte ideeën en theorieën of concretere dingen uitkomt.  In onbekende mensen herken je vaak bekende gezichten of trekken er van.  Zo was er die Deense Viking op z’n brommer.  De nieuwe Vikings, een stuk zachtaardiger waarschijnlijk.  De sirene van een schip dat als een verlangen van de levende naar een dode klonk…ook daarover zou ik nog tijdens mijn reis vele stellingen maken. Er was ook die indruk van die invalide in z’n wagen, depressief geraakt op ’t laatst van zijn leven…of veel vroeger reeds ?

Woensdag 15/06/05 Alle dagen een rauw patat en een paar walnoten is goed voor me. Op een brug zie ik een camion van Blue Line, wist niet welke firma het was.  Op een ander kruispunt op een andere brug, zie ik een camion van Aldi passeren.  Ik begin te zingen ‘al die willen te kaperen varen …’ Onbewust groeit het idee om niet nar Noorwegen te gaan langs Zweden; maar in Hanstholm (noord Denemarken) de ferry te nemen.  Het was bovendien een reclame aanbod, 150 euro heen en terug en je bespaart de mazout van Zweden naar Noorwegen en terug.  Als je langer tijd hebt is een ferry niet nodig natuurlijk.  Vóór ferry, met bewuste omwegen : Nederland 400 km, Duitsland 500 km, Denemarken 600 km.

Donderdag 16:06:05  Ferry Fjord Norway firma door Skagerak.  Weinig mensen op de dekken. Binnen kijken ze waarschijnlijk tv en er is ook een filmzaal, een winkel en zo meer.  Terwijl de zee me het idee geeft dat tijd een product is van ruimte, elementen en bewustzijn, varen we onder de deskundige leiding van de commandant.  Boot.  Kalme zee, hoofd leeg maken.  Zes uur af en toe noteren. Kan men op een bepaald moment wel denken wat men wil ?  Schuldgevoelens, laster, lasten, honger en dorst en alles wat aan het praktische leven verbonden is, verhinderen het zuivere denken…maar ze helpen ook het zuivere denken en voelen verder.  Dat zou nog meermaals tijdens de reis duidelijk worden.  Geweldig, zo een ferry.  Je pist recht in zee…of niet ? Ik zie in ’t begin de zee veruKking op de gezichten van een paartje…een paar uur later kom ik hen weer tegen en dan is er precies al iets weg.  Een kapitein op een schip is als een mens…in een mens varen ook verschillende goestingen mee; één bepaald er echter de koers op één bepaald moment.  Je eigen koers uitzetten is belangrijk.  Nog doorgefilosofeerd, maar ik bespaar het U.  Als je op het dek op een houten bank gaat liggen, voel je het geraamte dat jou draagt rn het schip dat door de zee gedragen wordt en de zee door de aard en de aard edoor de ruimte en de ruimte door… .  Denken met je ogen dicht is als speuren in een ondergrondse ruimte (soms verlicht door een beeld). Het is als speuren naar welke verbindingen van abstracte of concrete aard er het eerst opduiken. Ik begin m’n reisweg uit te stipellen, naar daar waar volgens de levensechte geosatelietatlas de bergen het hoogst zijn. Mercator had die luxe nog niet, hoewel hij ervaren meegewerkt heeft en misschien langs ons om nog mee geniet.  We zien alleen maar wat er gebeurt in ’t leven, zoals in een actiefilm, niet naar wat er kwam bij kijken om de film mogelijk te maken.  Niet alleen reizen, maar eens goed kakken is goed voor je inspiratie precies.  Hoe is het mogelijk dat er mensen zijn die  sterke drank liggen drinken op een schip ?  Ik gebruik de schuim op zee als orientatiepunt om de snelheid van het schip te achterhalen. Zie weer een paar Viking uiterlijken.  Vroeger generaties lang teveel robben gegeten, vermoed je soms. Wat maakt de schuim op de zee eigenlijk ? Ons lijf is onze kajuit in het schip aarde.  Contineten.  Kunstwerken van ondergronds bewustzijn. Woorden en zinnen zijn energie. Indien ik ooit naar Noordkaap ga, best langs Finland, recht omhoog.  Om 15u15 van de boot af.  De Noorse dagen beginnen in de zomer met licht van vier uur ’s morgens tot 24 uur ’s avonds.  Bakkebo E39 richting Stavanger naar BJERKHEIM nemen, dan Oltedal.

Over de dromen die ik had, vooral in de hoge bergen, waren ze navenant diep.  Mijn slaapfase begint als iets story wordt in plaats van een concrete gedachte over iets praktisch.  Wolkenkrabbers hebben een heel andere sfeer als de majestueuze bergen hier denk je en ineens zit je in een verhaal.  Je praatte met die oude vrouw op het kerkhof en verstond toch een deel van haar Noors.  Ze had in Holland gewerkt in de tulpen en was eens in Rome geweest.  Daar was al euro.  Die kronen in NW en DNMK, hoe lang nog dat muntgedoe ?  Net als met de lonen, gelijkschakelen per sector.  De vogels klinken  hier precies dezelfde als thuis, maar op andere toonhoogten.  Heb er ook diverse gezien die je thuis niet ziet in de Nederlanden.  Ontmoeting in een kerk in Kvinestal met jonge Chopin vertolker, die Jostein Gaartner verschillende keren las.  Goed gesprek.  Site gegeven.  Ik reis en zie de poëzie en de niet toevalligheid en de rol van het toeval achter alles.  Het houten huis dat al een zekere ouderdom heeft en iets donkerder van kleur is dan de anderen in de rij van 4 of 5, hellend, naar weer een mooi zicht op de fjord toe. Het oudere hout, ,og versiert met bloemenbakken en afgetreden treden.  Zoals in een oud nest zijn ook hier de jonge vogels al gaan vliegen…en de oude vogels nestelen er zich nog.  Sliep in een huizenbuurt in een klein dorp.

DAG 6. Op kracht gekomen in Kristinasand.  Dan terug omhoog naar de sneeuw.  Vermoedde niet dat ik nog half bevroren meren ging tegenkomen. Tuf gaat naar zijn 110.OOO km. Beeldenspel onderweg. Doorheen de duizenden bergen en landschappen droeg ik er telkens één op aan iemand van de zovele mensen die ik ken.  (zie travelnotes 2004-2005).  Langs stromend water en stilte gaat noteren beter.  Weer veel inspiratie voor schrijven over allerlei domeinen in alle stijlen van de literatuur opgedaan. Een miljoen gedachten en indrukken gehad.  Elke dag wat genoteerd, maar het schrijven gebeurde op de dag van het herinchecken op de boot. 

Waar ik nu zit ?  Telemark. (einde 41, 134 rechts, 37 rechts, einde 41, links 134). Twee bruggen voor Brunkeberg. Kvitsund.  In functie van de SUND (gezond)-gemeenten georienteerd : HAUgesund HERgesund, KVITsund; alwaar ik een folkoloristische groep van gelukkige mensen ontmoette; waar ik veel gemeenschappelijke genen in herkende (al hadden mijn grootouders achtereenvolgens een noorderlijk, indiaans (zonder het te zijn), Oosters en Zuid Europes uiterlijk).

“Ge kunt van een atlas niet verwachten dat ze er alle buskotjes opzetten en dan er nog bijzetten in welke er telefoon is en welke niet” (wat komt die zin in het met de hand geschreven verslag doen, vraag ik me nu bij het typen acht jaar later af) ? Terug sneeuw in zicht.  Geen Glitterling (2452meter), zo ver, dan raak ik niet terug aan het tempo van mijn capaciteiten.  Ik probeer een vergelijking te bedenken voor de regendruppels op het water die kleine eilandjes makenen iets dat kookt. Het één veroorzaakt door koude en hitte, ’t ander door vuur.  Zoals in ’t dorp bij ons vorige maand, hoor ik hier ook een koekkoek.  ’s Nachts gaan m’n dromen weer heel diep en de interpretatie bij het wakker worden nog veel verder (moet daar zelfs niet voor reizen, maar nu wel zeer straf).  ’t Gaat soms zelfs zo ver dat het toch niet in een mogelijke roman of zo te beschrijven is. Misschien dient het alleen ter innerlijke verrijking van mezelf en positieve uitwerking bij tijd en wijlen op anderen.

Zondag 19/O6/05.  Sneeuw altijd verder af dan ge denkt. Het liedje “’t was boven op de berg dat ik begreep”, van Bram Vermeulen in m’n hoofd.  Terwijl in ’t dorp m’n zonen en oma aan ’t eten zijn, kijk ik naar de waterval bestudeer ze en reis door langs de bergen met sneeuw, die zich enkele uren vroeger ochtendlijk in het water spiegelden.  Later ontmoet ik een Nederlandse oude man en mensen die blij zijn dat ze de gedeeltelijk bevroren bergmeren nog één maal of een eerste keer kunnen zien.  Het is zo deugddoend als de wuivende kinderen overal onderweg, want het is hier al vakantie. Ik maak enkele vierkante meter Noorwegen vuilnisvrij (alhoewel het er heel proper is).

Deze stilte in de bergen is heerlijk om aan te kunnen.  Bijna zonde om de motor hier te starten. Wandelpad dat luisterde naar de naam “Almanvegen”.  Neem elk nederlands woord en vervorm het een beetje en voeg er –VIK of UND of OG bij en zo voort en je hebt één van de duizenden Noorse gemeentenamen. Jezelf, ondanks de beweging, helder blijven aanvoelen is de kunst. De zon ’s morgens weerspiegelt op een bepaald moment de bergen exact in het water, op een ander moment niet meer.  Enkele jaren terug zag ik in Malmö (Zweden) een foto van Noorwegen.  Heb hem paar keer menen te herkennen. Het aardse schone da tik als het ultieme zag, is slechts de vonk van het uur van het geestelijke.  Thuis is ’s avonds mijn pomp ook af, maar dit is een andere soort moete.  Als je lang alleen reist, maken de objecten geluiden waar je woorden in hoort die met de situatie te maken hebben : de vulnisbak van de camper : ‘open, dicht’. Haha, nee alles is ok hoor !  Ook met beelden heb je dat : vb.  vis in vijver : “save the world from polution” . Hargesrind, bergen, tunnel.  Ik dialogeerde met de steen waar op ik rustte.  Het water smaakt naar sneeuw en ademen is prachtig als je rust hebt.  Denk aan pa, aan zijn eerste adam (was ik eigenlijk ergens ook al bij, logisch gezien) en aan zijn laatste adem (de voorlaatste leek de laatste te zijn, maar in alle rust nam hij er nog één teug bij, en het was volbracht…en hij is in alle vrede gegaan.  Een waterval.  Over een rots heen schept het water door er ‘over te springen’ een soort lucht-droge plek. Van het lang observeren van het geluid van water terug naar de stilte. E134 Austmann.  Het eerste moment dat je ergens aankomt is de aura er van het sterkst aanwezig, daarna vermindert het en trek je verder.    (ook op het thuisfront gelegen platsen).  Sandes, Sand. Haukelli. Drommen. Haugesund.  Altijd weer kiezen en berekenen en plannen en dan toch gedeeltelijk intuitief beslissen. Uitgesproken sprookjesachtige wegen. 30 à 40 km per uur, af en toe aan de kant om een paar jachtiger mensen door te laten.  De Vikings zakten af naar ons streken en hun opgedane ‘geloof’ heeft hier inmiddels ‘bergen’ verzet.  Tunnels en nog eens tunnels, niet geweldig verlicht, best met geen zonnebril doorrijden.  SCAN DI NA VIE.  (zie travelnotes schrift).  Sandes. Kivik. Rust. Ontzagelijk groot meer tussen smalle bergstroken met groen bebost aar water langs alle kanten van af druist.  Ontmoeting met Duits natuurfotograaf, dialoog verloren in de wind, met veel aanwezigheid van beiden wegens de overweldigende natuur. Overzetboot Knutsvik.  Zelfs niet gevoeld dat ik dreef vóór ik de bomen zag, want ik schreef in de camper. Iedereen blijft zitten als de veerboot vol is.  Weinig wantrouwen gehad in sommige figuren onderweg en de broer van camper Tuf stond achter ons. Verder naar Hemelsland, Vormenland en Fossen. Houtwinning, rond het hout wordt ijzer getrokken om het te bundelen eens gezaagd. Stein Gebakt Brot gegeten.  Wandeling in bijna Iers landschap met schapen (ook in Noorwegen passeer je soms te snelle rijders, maar niet zo veel als in ’t Zuid Europa).  Op zo’n rustige momenten heb je soms geen behoefte aan niks en niemand meer. Komt wel  bij momenten verandering in.  Enorm veel kwikstaartjes onderweg gezien. Spelen een spel onderweg met de auto’s, maar vangen insekten zoals op de rots in de rivier.  Mieren door windscheet op een steen verast of verrast.  Slak van mierndood gered.  Zit bij Jossefjorden.  Hartvormige steen die je tevens als voet kan interpreteren gevonden.  Theorie over dat we allemaal een stuk van onze voorouders zijn geschreven (zie travelnotes schriftje). Deze theorie is de volgende dagen door veel dingen op mijn pad geëvolueerd en door dromen aan de magische werkelijkheid getoetst.  Zal deze gegevens eens moeten bestuderen en een tekst van maken als ik weer thuis ben…als ik er dan nog aan uitraak.  Alleen op reis gaanis goed omm achter veel dingen te komen; zoals doorheen het hele Oostblok tot Griekenland na m’n scheiding.  De verschillende karakters die in een mens zitten, de artiest, de filosoof, de positieve mens, de militant en hun wisselwerking.  Tweede grote reis alleen, Tsjechië en Denemarken niet meegerekend.  Op tijd de oude mobilhome kuisen. Totenvik (liep ‘dood’ op meer). Krant in ’t Noors proberen lezen.  Valt mee, gesproken versie versta je veel minder.  Iemand van het thuis front aan de telefoon “dan hedder van genoten” gsm van iemand anders “Noorse voetbalspeler gaat Olympic Athene trainen”.  Als je op reis gaat moet je per man minstens toch een bidon water meenemen. Anere zaken : wc pot niet vergeten te sluiten.  Op schepen moeten gasflessen dicht.  Oanes (heel mooi zicht) op tunnel en brug (weer overzetboot).  Kverneland. Vikingen, waarschijnlijk afgekomen voor voorliefde voor vlak land ? De Noorse boeren van nu zijn meesters in het bebouwen van het groene gedeelte van de bergen nochtans.  Ander gedachten : mensen die iets aan mekaar hebben, mooier is er ook niet.  Groeten bij handopsteken van andere mobilhomers en anderen (kinderen, mensen die je laat passeren enz.  Verpleegste in park, lookalike Melanie in ’t dorp. Byrne-Oslo : per trein is 7 uur (800km) en kost voor jongeren 250 Krone (30 euro) en maximum 750 Krone. (tip voor zeer oude dag, hopelijk).

Dinsdag 21/06/05 verlaten landschap, bergachtig, rotsen, in de buurt van steengroeve, heerlijke rust, wandeling, weer betrekt. Noors GUD=God.  Richting Flekkefjord, Hellersn; enorme zichten met heel donkere bergen als ze nat zijn en merkwaardige grote en kleine vogels met speciale geluiden.  Mis tv niet. Je leert van filosoferen een beroep maken. Maar zelfs met tv, kan je dat niet laten.

Woensdag 22/06/05 Dromen weer verklarend voor vragen en waar ik in de dag mee zat. Rebelse andersdenkende beweging affiche.  God Sommer (goede zomer). Vangrails waar het gedurig vriest, hebben metalen plaatje tegen waterinsijpeling (de houten plotten dan). Zon weer van de partij. 465 Kvindahl_Alvarhem in 7 versies onderweg de 9de van Beethoven gezongen, prachtige vergezichten.  Gezwommen, kwam er vroeger uit dan anders…onbewust toeval : anders had ik Alan Leonidis gemist (een fietser uit Wavre die van halfmei tot vandaag al 2375 km aflegde  Goed filosofengesprek gehad. Heeft nog op de camping in Sint Joris Weert gewoond waar ik ook ooit woonde-wist veel over kabala ! Daarna botherham met 3 stukken gegeten Siroop, Honing, Choco (de Belgische vlag). Free use of internet in bibliotheken.  Telefoonkaarten moesten ze hier al in een winkel in schoendozen gaan zoeken. Door overal verspreid genetisch materiaal, bestaat ook ‘dood’ in die zin niet, dacht ik onderweg.  Sommigen voelen maar hun basic ‘ik’ aan en hebben geen nood aan filosofie.  Indien je de verschillende delen van het zijn kan voelen, doorgronden en ten volle beleven, ben je een gelukkiger mens.  Je manier van interpreteren en observeren verandert.  Er zit meer talent in een mens verbogen dan hij denkt. Farsund 22/06/05.  Op het rond punt aldaar staat een wereldbol met een schip er op.  In evenwicht blijven op het water, op de emoties en zo meer. Soms orienteer ik me op de schaduw van de kamper om mijn weg bij twijfel te kiezen. Gisteren was het zonnewende. Eindelijk heel goede vissoep gevonden.  Eiken. Staan ook veel eiken zoals in Linderal veel Linden stonden.  Pal Eiken (verzetstrijder---zie ook op genomen foto’s).  HA DEI (goedendag) van weer oude vrouw op kerkhof. Prachtige kerhoven hier, natuurrotsen op gazon.  In Eiken staat een steen waar de mensen al eeuwen rond komen staan als ze he nieuws van de omliggende dorpen willen horen.  Vuilniszakken in ’t Noors : Braggel. Grappig voor wie zuid Nederlandse dialecten kent.  Ik zet mijn dag in het teken van de humor na het theoretische werk van daarnet. Helleland, boer en boerin geleken op koppel mensen hier die het niet makkelijk hebben de laatste jaren. Gedachte “ al wat mogelijk is van menselijke combinaties en Lot bestaat wel ergens of heeft ooit bestaan of zal bestaan; alles of deelaspecten worden wel altijd door iemand of meerderen vertolkt.”

Frelsearmeen. de 501 en de E39  en de 44 prachtig.  Zo gerust in de zon dat ik rechtstond, wakker werd en deel twee van die weesgegroet die ik op vaders koffietafel na de begrafenis traditioneel moest bidden, in één keer wél terug wist (gelukkig dat de zaal inviel toen, figuurlijk).

Byriedal weer, maar vanuit andere richting, heerlijk moment in volle boerenzomer leven.  Hegelstad. Piepklein vliegskes die steken. Laatste overnachting Egersund, voor ferry.  Nooit te dicht bij uitgangsleven jongeren parkeren. Komen eens aan de camper wiggelen, een dondervloek jaagt de volgelingen van Thor wel weer weg.  Statoil, de Noren hebben gelijk hun staatsbedrijf voor olie niet te privatiseren, goede sociale zekerheid.   Ontbeten Bjerkeheim.  Vroege laatste bergwandeling. Nieuwe wijken op rotsen. Mijn water om te wassen is op, bijgehaald in fjord.  Noorse jongeren gelijkenis uitgelegd tussen Noors en Nederlands.

Overtocht naar Denmarken.  Helder weer.  Zon, hele tijd op dek gezeten vanachter. 10 verdiepingen. Weing volk aan dek voor 500 man gasten (voetbal op tv-cinema-spelen…).  Heb op dat dek enkele meditatietechnieken ontwikkeld voor mezelf.

-situering van de positie van de aarde aanvoelen (tussen planeten), eindigend met de zon, steeds aan het goede gedacht terwijl de namen van de planete passeerden.

-   achter het uiterste in de mikrowereld ligt het goede//vertrekkend van de zon in beide richtingen de zee afspeuren en alle continenten en hun leven het beste wensen terwijl je langzaam een cirkel maakt

-jezelf concentreren op je zelf, hoe evalueer je je leven en dat van anderen ? wat wil je doen ? voel je dat je iets moet doen ? nadat je geen tegenstellingen meer voelt, zak je van je hoofd naar andere lichaamsdelen en dank je ze

-mensen goede evoluties we wensen

-opmerkelijk, ineens beeld van twee indianen te paard, ????uit een tijd van vroeger ?

De terugtocht via Denemarken, heel mooi met dat zomerlijke licht van Noorwegen in de spiegel bij avond (en nacht)(normaal rij ik niet ’s nachts, maar heel zacht licht) . Het was een reis zonder radio eigenlijk.  Ineens schoot hij vanzelf aan in Denemarken, dacht dat boxen stuk waren.  Bij terugreis Hamburg bezocht en twee concentratiekampen van vroeger in de buurt.  Het ene, waar in de oorlog een kleine honderd mensen van mijn dorp omkwamen. Neuengamme. Heb er (het was al dicht, in de werkplaatsen ‘smeerlappen’ geroepen op de opzichters van toen…heel hard, het galmd nogal, maar het kamp was al toe toen ik er aan kwam .  Daarnaast hoorde ik stemmen uit de gevangenis die men daarnaast gebouwd heeft.  Ironisch.

22:24 Gepost door oc blogkunstenaar in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Reisverslagen Europa, Cuba, Tunesië

Alle Belgen minister van Buitenlandse Zaken

Op reis ontmoet je het echte buitenland, vooral in de mensen met wie je een gesprek opbouwt.
Zo was er in Hongarije 'Roodkapje', een vrouw van toen tegen de zestig, die in een dorpje achter het Balatonmeer een restaurant had voor Igor en alleman, helemaal niet naar de normen die wij gewoon zijn, maar ze hield er helemaal op haar eentje het sociale leven draaiende. Zoals in vele landen konden wij Belgen met onze uitgebreid talenkennis ons letterlijk in vijf talen verstaanbaar maken.

 

Als je alle dagen voor 10à 15 euro bij Cubanen thuis slaapt en er voor 8 euro Kip, krokodil, makreel...kunt eten en een wagen huurt ben je goedkoper af dan 9 dagen in een hotel te zitten. Als je dan 16 dagen lang 'taxi Belgica' speelt en alle dagen een 30-tal mensen meeneemt kom je thuis met ongeloofelijke verhalen en een 30-tal emailadressen...die de herinneringen aan de interland telkens weer doen bovenkomen, telkenmale je ze herleest. Je komt er Canadezen (VS-ers omwille van het stomme embargo toen nog minder) tegen die je boektips geven en je kan de Cubanen erop wijzen dat ze eens zouden kunnen proberen om op projektlijsten te stemmen, zodanig dat ze de mensen uit hun partij die hun best niet doen zouden kunnen wegstemmen.

In China, als je bij een particulier te gast bent, wordt je van her naar der meegesleurd, want iedereen wil zijn Engels eens uitproberen. Je eet er in restootjes met heerlijke tsjingtsjangmuziek en de plaatselijke afgevaardigde van de telecomvakbond vraagt het snot uit je neus. In Hongarije runt Gabriella en vele anderen wiens namen me ontsnappen een 'zimmer frei' en ze brengt je haar wonderen van tuinkunst boven op het bergje in haar hof in het kleine chaletje met de stenen kachel. In het concentratiekamp van Neuengamme kan je de walg om de moord op een zestigtal dorpbewoners wegroepen in de lege 'werkateliers'...”dikke smeerlappen”.

In Servië vergeet je nooit de ontmoeting met een eenvoudige jonge boer die hooi aan 't binnen halen was en de treurende oorlogsslachtoffers. Wateren tegen een boom als je op het platteland een bericht met 'mijnen, opgepast' tegengekomen bent, doe je niet, dat kan ik je verzekeren.

In Albanië, toen, slecht berijdbare wegen (nu ?) was er de ongeloofelijke Mus Mema uit Kalimash, die me twee banden hielp vervangen...en de politieman-lifter die ik meenam op weg naar huis, en ik die dacht dat het om een controle ging. Je kan er je banden laten oppompen met de drukfles van een oude, afgedankte legercamion, ergens aan toch wel al een modern cafeetje ,waar je voor de aanwezige werklozen in vier talen uitlegd hoe de sociale zekerheid bij ons in mekaar zit en wat ze bijgevolg van hun politiekers moeten eisen voordat ze hier met heimwee komen te zitten. In Turkije, al die mensen die je uitvragen over waar je de volgende dag naartoe gaat, om te weten welke van hun vrienden ze moeten verwittigen van klaar te staan als je uit één van die kleine busjes stapt 's anderendaags. In Griekenland in de Peleponesos, de begrafenis van een oud man, aangekondigd door een simpel A4-tje op een houten telefoonpaal nog. Zijn kist stond rechtop op hem te wachten aan de tuindeur, terwijl je hem binnen kon gaan begroeten zag je de auto's van de zonen en dochters met andere Europese nummerplaten staan.

 

Je hoeft niet altijd echt naar 't buitenland, want die mensen die je ginder tegenkomt zijn ook hier te vinden. Zo heeft er eens ooit een paar jaar een Chinees en zijn vrouw en kind bij me gewoond. Hij studeerde architectuur en zijn vrouw en hij werkten in een restaurant...de man heeft het nu in China gemaakt. Op een jaar tijd kon hun dochtertje van zes Nederlands. Binnen het jaar kende ik alle Chinezen in 't stad...waaronder een studente die hier theologie kwam studeren, ik en Confucius vielen bijna achterover toen ik de oude Latijnse teksten die ze moest studeren zag...ze is dan ook via mij 'filosofie' gaan studeren en vertrok achteraf met een Engelsman die acht talen kende naar Italië.Dat moet nadat de eerste oorlog in Irak uitbrak, geweest zijn, toen er in het rijhuisje naast me een twintigtal Koerden logeerden. Ik vertaalde via Genjo, die Nederlands kende,Turkse krantenteksten over folteringen in hun dorpen voor hen en legde hen uit dat een onafhankelijk Koerdistan niets iets is waarvoor je moet vechten, alleen de strijd voor werk, samen met de Turken,Irakezen, Iranezen...en waar ze ook zitten, loont de moeite, met het nationalisme van de oude garde, vang je niks aan...en de weg van de wapens lijdt naar de barbarij, zelfs al neem je ze zoals zij, zelf niet op.

Ook via het internet kom je de hele wereld tegen, moet je eens proberen via mijn linken. Uit Israël kreeg ik ooit eens een boek van Aki Or toegestuurd, volledig gratis, gewoon omdat hij ook over geschiedenis geschreven had en (andere)alternatieven naar de toekomst toe bood. Uitwisseling en respect, vooruitgang, daar gaat het om. Bij de officiële ministers van buitenlandse zaken gaat het voor het grootste deel om stagnatie en beperking van de achteruitgang. Gewone mensen komen veel vlugger overeen en hebben vaak dezelfde gedrevenheid omdat ze geen maximumwinsten moeten verdedigen als ze bij mekaar komen. (meer info 'categorie reizen')

Over,de Fransen,...Afrikanen, meer op hun gemak dan wij, later meer Octo 22/08/2009

In 2006 maakte ik een reis door ex- Joegoslavië onder andere om eens te zien wat er al hersteld was van de nationalistische waanzin van de jaren negentig 21ste eeuw.  In alle 'nieuwe' republieken floot ik onderweg wel eens de negende van Ludwig als symbolische uitdrukking van eenheid onder de naties. Voor een korte indruk hiervan, klik op de link. In Albanië keerde ik terug met een achttal verschillende munten op zak.   

Meer info over de reis onder de 'categorie' reisroutes' op de blog.

http://vimeo.com/4326262

 

Tunesië

Je hoeft niet altijd weg om de cultuur van je buur beter aan te voelen, maar toch. Op internet uitkijken naar voordelige boekingen en het ijzig vochtige onzer contreien voor Tunesië inruilen bijvoorbeeld. Iets over de geschiedenis van het land, zijn streken en bevolkingsgroepen lezen, zodanig dat je invoelingsvermogen vergroot. Alleen de stilte, het licht, de zeelucht, de warmte en architectuur van ginder kan ook al voldoende zijn om de batterijen op te laden.  Met wat geluk vlieg je over de Zwitserse bergtoppen in de zon over Sardinië richting het eiland Djerba. Dan de bus over de oude Romeinse wal nemen richting Zarsis, poort naar de Berberdorpen in het zuiden. De toeristische zone aldaar heeft enkele hotels aan zee die je via een oprit van een 100tal meter kan bereiken, wat als voordeel oplevert dat je je in een oase van stilte bevindt. In de winter zijn de hotels goedkoper en onderbezet, wat eigenlijk een verkwisting is die je gerust op het konto van ofwel het economisch systeem of de onwil van mogelijke klanten schrijven mag.  Een wandeling buiten de zware hotelpoorten en je bent in een andere wereld dan die van de hoteles die eigenlijk prachtige moderne Arabische kloosters zijn. Je kan er een praatje slagen in het Frans, met een jongeman die jonge kamelen verkoopt, naast zijn pickup met een viertal stuks exemplaren van een zeven maanden oud. Vraagprijs 500euro zonder afdingen. Wegens het geringe aantal klanten in de winkels, neemt men zijn tijd om na het spel van afdingen ook over andere dingen te praten.  De schoondochter en de kleinkinderen in Frankrijk, de zoon die wel van zijn Française gescheiden is, maar wiens ex nog graag met haar zoontje naar de grootouders in Zarzis komt...hoe men hoopt dat de zoon in la douce France minder drinken gaat. De kruidenier beweert dat mensen na hun vijftigste eerst rijp worden om als echte dikke vrienden door het leven te gaan en dat dit voor jongeren nog niet begrijpelijke informatie is.  De man had honderden soorten geneeskundige kruiden en van die Oosterse wijsheden had ik niet verwacht.  Mede dank zij Bourguiba zaliger, die ik al een paar keer door werkmensen hoorde bestoefen, gaan hier de jongens én de meisjes naar school en lopen vrouwen in alle mogelijke kleerdrachten en kleuren rond.  De zee van tijd is hier ook dieper en zij die niet werken of weet ik veel, dammen er voor de alcoholoze cafeetjes, al is dat wel geen dammen, zal het eens moeten vragen.    Hoog op hotelmuurtje zaten twee meisjes die een bloempje aanreikten en dan wordt er een dinar verwacht, maar van m'n pot honing zullen ze langer plezier hebben. Allemaal beelden die een leven meegaan zonder dat je er foto's van neemt. De plaatselijke medewerkster van Neckermann legde prachtig uit wat de streek rond Zarzis zo boeiend maakt en welke Berberdorpen echt de moeite zijn en zo. Tijdens het infogesprek vielen dan ook wijze woorden, 'wie wantrouwig en angstig met mensen omgaat zal een stuk minder levensblijheid te beurt vallen'.  De manier van aanvoelen en leven van anderen niet met vooroordelen maar met begrip tegemoet treden en zelf je spontane assertieve zelve durven zijn, leidt tot inzichten en opent deuren.

Kleurrijke samenleving, tragere klok

De computer van het hotel laat niet toe foto's door te zenden, dus U heeft ze nog tegoed. Een wandeling op de markt van Zarzis is jeonderdompelen in het begin van Afrika. Onderweg een festijn van licht, van blauw tot purper op de vensterkozijnen en koepeltjes, de Arabische franjes, het wit van de huizen en de kleuren van de niet altijd gebetoneerde steegjes naar zee. De talrijke ambachtelijke zaakjes waarvan de lucht van de schrijnwerkerijtjes zalig aandoet.  Iedereen met kennis van autommechanica lijkt hier wel een kleine garage te hebben. Ook de smid heeft werk genoeg en een blik in het atelier van de man die tv's repareert, leert je dat hie zomaar niets weggesmeten wordt en dat men nog veel naar de vorige generaties van TV's kijkt. Kinderen kijken met lieve ogen de zeldzame Westerling verwonderd aan en vrouwen dragen allerlei kleding en durvenhet soms wel aan minder verhullend voor de dag te komen. Ze stralen een prachtige variatie van kleuren uit en dragen sieraden van eigen gesmede bodem. Het grootste gedeelte van de verkopers is niet opdringerig en wordt niet rancuneus als je hun diensten afwijst. De markten zijn een palet van kleuren van fruit, groenten en kleding. Hier en daar is er een moedige jongeman die een westers pub gaat wil gaan runnen. Cafés zij echt cafés met veel soorten koffie en geen theehuizen. Mannen stromen uit de vrijdagse moskee en vrouwen sjouwen soms met koopwaar op het hoofd als ze zich geen taxi fiat kunnen permiteren. Af en toe rijden boeren met ezeltjes of paardjes en houten karretjes door de straten of met oude pickups, volgestouwd met deurige groenten en fruit.  Geen super de luxe welvaart, maar toch tevreden mensen over het algemeen. De strijd om het bestaan maakt hen niet grimmig, maar makkelijk hebben ze het niet. Allah zij dank worden ze niet militair bezet en door het fundamentalisme geterroriseerd. Hun benzine is goedkoop en de ouderen lijken genoeg te hebben met een stoel en de zon.  Je kan de sfeer niet met woordenb overbrengen, je moet hem ondergaan. Eeen veelheid soorten van mensen uit het donkere continent brengt er een soort muzikale ode voor het oog en hart dan.  Dat er vrede mag komen voor alle Arabieren overal, hier gedoogt men de synagoges ten minste.  Ik floot weer de negende van Beethoven en liet mijn ziel genietend, de hoop die daar van uitgaat begeleiden. De minaretten storen me minder dan ik thuis gedacht had.  "Godsdienst lijkt wel een goeie zaak voor mannen en door hen bedacht" hoorde ik vandaag ergens vertellen...ze zijn er misschien de uitvinders van ?  In gedachten zal ik U, oh misschien onderkoelde lezers wat goede warme golven proberen doorsturen, vanuit een prachtig Afrikaans evenwicht, temidden van de palmbomen die men aan het snoeien is.

octo 5-6/02/09

21:44 Gepost door octo in reisroutes | Permalink | Commentaren (1) | Email dit | Tags: tunesie zarzis |  Facebook |

18-10-08

Het leven heeft ons in zijn greep

Het leven heeft ons in een greep, en wij staan het toe

Bij het overvliegen van de eilanden ten Oosten van Griekenland, merk je zelfs in het donker dat ze  hechte groepen vormen, zoals bloemenbladeren rond hun kern, maar dan afgevallen bladeren in het water. Betere metafoor : bij daglicht gestolde, oerhete, kleurige, soms bijna dorre brij uit de  ingewanden der  aarde. De avondverlichting op de eilanden, zorgt voor glinsterende, door de snelheid van het vliegtuig flikkerende krikkenzeeën die eerst tegen de ochtend doven zullen. Eilandbus 141 brengt de verschillende groepen hotelbewoners en hun onderscheidelijke koffers naar het gezellige middelgrote familiehotel met, laat ons zeggen, de steeds ouwbolliger klinkende naam Imperial, ouwbollig, als je de schade overschouwt die het casinokapitalisme in het achtste jaar van het begin van de 21ste eeuw aanricht.  Onderweg zet de buschaufeur drie valiezen naast de bus aan een bepaald nederig hotelletje. Enig probleem, bij het afroepen van de naam van het hotel reageert er niemand van het vijftigtal vakantiegangers. Opeens dacht ik aan wat mn reispartner over de mensen vóór ons in het vliegtuig had gezegd, dat een bepaalde vrouw precies blind was, daar ze door haar vriendin op een bepaalde manier gegidst werd. Blijkbaar waren deze mensen zich als mogelijke onervaren nieuwling-reizigers niet bewust van de naam van  hun hotel of was de andere vrouw doof en de blinde dame ook. (moet je zelf eens proberen in een rollenspel met twee) Dus stond ik op en deed de ronde van de bus om deze dames, wie ik nog bij het kofferladen geholpen had, weer te vinden en de situatie voornamelijk in gebarentaal en duidelijk artikulerend uit te leggen. Probleem opgelost. De ongeduldige bustoeristen zaten enkele minuten in de greep van de situatie en werden er een beetje ongemakkelijk van, de stakkers. Zo heeft het leven, als we het niet begrijpen, ook ons in een greep. Dan zitten we op de bus maar we zijn nog niet geweest waar de bus overal stoppen moetwe moeten wel weten waar we moeten afstappen.  Zo is het ook in de maatschappij op politiek en ekonomisch niveauwe zitten vaak machteloos in een file die op sommige momenten maar niet in beweging komen wil en we kunnen vanuit onze positie niet zien wie of welk ongeluk verantwoordelijk is voor de malaise, het ter plaatse trappelen. Wat is dat nu met ons spaargeld ?

        Hippocrates was een man die meer 2400 jaar geleden een kliniek runde in het Griekse Kos , eens soort Gasthuisberg in Leuven van die tijd, maar dan een kliniek waar ook het zieleleven van de patient niet als onbelangrijk werd beschouwd. Vanbovenop de berg heb je een prachtig zicht op de Westkust van Turkije. Ook vanop de fiets heb je heerlijke zichten op de bergen en de zee, de akrobatengeiten enzoverderallemaal al overvloedig genoeg beschreven in literatuur her en der, vraag maar aan Google. Dus daar hoef ik het niet over te hebben, niet over het eten en de pittige details van wat je allemaal ziet en hoort, die moet je ten slotte zelf meemaken om er helemaal in te komen, de fotos zijn op aanvraag te bezichtigen.  Zodoende had ik nog wat tijd over om mn blog vanop 2400 km bij te vullen met filosofische artikels.

Wel niet op google, zijn de kontakten die je zo op reis maakt. Mensen op de fiets, de boot, de bus, gidsen, hotelbarconversaties en de eigenaars van die woorden. Zo was er die iemand die totaal niet van bloemen hield en als een encyclopedie in militair uniform sprak. Dan iemand die zich wel graag onder mensen zou mengen, maar het kwam er maar niet van. Een Noordelijke Nederlandskundige met een zwak voor Belgische bieren maar helaas met een mening die overal tekenen van ondergang van het blanke ras zag, wat bij hem tot een acute Wildersadoratie had geleid. Groot-Nederland, nee laat maar, klein Europa en dan Grote Wereld is al meer dan genoeg om te bereiken. Er was de streng uitziende, rationele vrouw van tegen de zestig die, toen de gids het over de plaatselijke natuurlijke viagra had (kaneeldrankje)ineens met pretoogjes naar ons keek, weg was de strengheid warmee ze haar slaap(?) verduisterde. De hotelbarman met een beetje de trekken van iemand van bij ons.  De conciërge-lady met de twee jobs die alles over the finishing touch van het insteken van de internetbetaalkaart wist. Het grote TVscherm waarop de stand van de ineenstortende wereldekonomie nauwelijks gevolgd werd, alsof mensen eindelijk beginnen doorhebben dat ze bedot worden,wat minder zeker is dan dat ze zichzelf bedotten.

Ook de vrouw van middelbare leeftijd die ons vertelde over de grepen die het leven op haar had vanwege dingen uit het verleden die men nog niet losgelaten had. De man die met zn arenden en de vrienden op jacht ging back home.  Er waren ook mensen met een goede kans op een toekomstig alcoholprobleem. Er was tevens het internationale Vlaams-Britse koppel waarmee je naast de geplogenheden al eens over dingen van de ziel praten kon. De twee leuke Duitse zusjes op bootreis met hun pa en ma, deden me naar mn ouwe mobilhome verlangen. Daar kan je de konfrontatie met het overaanbod aan dingen om te kopen of te eten vermijden, de gedachte dat je de middenstand aldaar moet van de ondergang redden, tegengaan. Er was ook de altijd joviale Turkse Griek met zijn unieke vormen van klantenbinding. Altijd maar bezig blijvend, geen tijd om in te zien dat het nationalisme en imperialisme ook de zogezegde tegenstander, de Koerdische medemens niet gaan vooruithelpenspons over al die in het verleden veroorzaakte pijnen zou ik zeggen. Vanuit vreugde en ratio vertrekken in je oordeel, niet vanuit pijn en negatieve emoties, niet vanuit verkeerd gebruik van eigenbelang ook. De conversatie met het Engelse koppel op de terugreis van het kleurige vulkaaneiland, al filosoferend op de voorste reling van het schips bovendek, met het water dat de golven kliefde terwijl altijd alles dichterbij kwam en verderweggleed. Verder ergerde ik me niet meer aan het feit dat men alle dagen een proper laken op het bed komt leggen. Hier valt in oktober nog met een laken te slapen. Als je van in het overwegend donkere deel van Europa hier aankomt met een valling ben je die binnen de dag kwijt. Geen industrie hier,maar 40000 inwoners die geen chaufageketel stoken.   Voor 150 euro per maand   heb je hier een klein studioötje in de winter. Ik erger me ook niet meer aan het feit dat ik wegens de internetexpertise van de reispartner qua het vinden van goedkope vluchten en verblijven hier voor de helft minder zit dan de overige gasten. Medidatie, observatie, communicatie kan je hier op een trager en dieper tempo doen dan wanneer de lucht op het thuisfront al drie weken grijs is. Ook dat is het leven dat je in een grip houden kan. Vooral het fietsen was hier fijn, jezelf wandelend en fietsend een hoge kol opsleuren en dan een kleine zijbaan kiezen om langs de bossen naar de zee te gaande weggetjes waren er zo slecht dat we geen andere toeristen ontmoeten, maar de onzeggelijk mooie stilte en geuren van de hoogte en de flora, af en toe doorbroken met al eens een plaatselijke boer die zelden toeristen ziet en van die kleine ortodoxe kerkjes in wit en blauw, waar men als vanzelfsprekend op je eerlijkheid rekent. Ook het bezoek aan een naburig vulkaaneiland en de indrukken op de boot waren uniek, zoals ook de dansavond met Griekse muziek en een Griekse dansgroep, die heel Europa vervoerde. Zo kan het dus eindelijk, mensen van alle Europese landen broederlijk bijeen bij cultuur en eteneigenlijk heeft het lang geduurd voordat dat kon en als 2008 niet het 1929 van deze eeuw wordt, maar een moment van bezinning om het roer om te gooien, kunnen we ook de andere culturen in de wereld van mekaar leren genieten en tot één wereld en één natie komen uiteindelijk. Laat dat dan geen natie zijn waar het doel van het dagelijkse leven het eindeloos computergamen is en waar mensen moeten kunnen drinken om op een menselijke manier over zichzelf en de wereld te kunnen praten. Waar sommigen van hen die in t geheel geen alcoHOL drinken zich zwijgzaam in hun kaste terugtrekken. Waar iedereen niet moet thuiskomen met een hoop mooie dingetjes of soms prullen omdat men hen ooit een hoop  meebracht, waar de verkopers met andere dingen bezig zijn dan het betwisten van de krappe markt met mekaar.  Waar men karaokes en concerten in de namiddag zet in plaats van tot het eerste licht aanbreekt. Waar de brommers geruisloos rijden en de kranten niet volstaan met geweld van de beurs en ander geweld. Waar vrouwen er minder mee zitten dat ze niet miss universe zijn en mannen geen smartlappen over liefdesverdriet blijven voortbrengen. Waar iedereen op een niet stressy, ecologische manier door het leven kan...en zich vooral niet door zichzelf en anderen meer laat opjagen.  Waar, indien mensen nog alleen vallen op all-in formules, ze niet in het schransen de zin van het leven zien, ten koste van de kleine restootjes die echt iets op mensenmaat te bieden hebben. Waar je niet MOET als een kreeft terug thuis aankomen. Waar je kan genieten van het voor de gelegenheid, filosofische artikel dat iemand uit je dagelijks uit het niet meer zo oude en weer meer filosofische Griekenland naar het Internetland met niet meer door beursanalyses overspoelde hoofden stuurt.  Waar mensen blij zijn met het nuttige werk dat ze kunnen doen. Waar geen landen meer zijn met dure bars voor de grote officieren die regeren over volwassen mannen die hun eigen dag moeten doorkrijgen met de briljante herschilder die stoeplijn nog maar eens-ideetjes van hun superieuren...wachtend op hun grootsere taken, na een telefoontje van het Pentagon of vanuit Evere(Nato). Om dat allemaal te veranderen zal om te beginnen het aanbod aan kranten dat men daar aanbood moeten diversifiëren(de gezamenlijke boulevardpers van Europa was aanwezig)op enkele raar te vinden kwaliteitskranten na.

octo

15:54 Gepost door octo in reisroutes | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: reisverslag kos |  Facebook |

28-09-08

Toeristen aller landen, vertrek op tijd eens

Wie al eens buiten het seizoen een voordelige boeking op het internet versieren kan, zal ook al wel hebben gemerkt dat vele idyllische plaatjes weinig bevolkt zijn. Wegens koopkrachtproblemen merk je dat vele ouderen ergens niet wegkunnen uit de koudere streken, terwijl ze maar al te welkom bij de zelfstandige uitbaters van warmere oorden zouden kunnen zijn.  Onderbenutte vliegtuigtuigen en hotels, is dat ook geen vorm van verspilling ?

Dan spreken we nog niet over al die oorlogslanden met een zonnig klimaat waar mensen uit koude landen niet naartoe durven vanwege het geweld. Allemaal absurditeiten waar de wereld nog moet mee afrekenen.  Een Palestijnse Kebap naast een Israelische ik weet niet wat, zonder schrik om te worden opgeblazen.

octo

12:52 Gepost door octo in reisroutes | Permalink | Commentaren (0) | Email dit | Tags: toerisme onderbezetting |  Facebook |

28-01-08

reisroutes

 

 

Reisverslag vogezen, provence, camargue, languedoc

Eigenlijk zouden de foto's en filmpjes voor hun eigen moeten spreken. De blijheid van de reizigers was dit keer maximaal en zorgde voor veel lachen, bovenop de wijsheden die de heerlijke landschappen en toestanden en beleefde, vriendelijke mensen die we tegenkwamen met zich brachten. Je moet het echt meemaken en er dan in de moment van genieten, want overbrengen is niet altijd evident, er gaat dan een stuk van weg. Tuf de kleine mobilhome was ook op z'n best.

Eeen mens heeft eigenlijk niet veel ruimte nodig om in te leven.

Even een reisschets voor diegenen die de route willen doen :

Langs de e411 naar Metz en dan tussen Metz en Nancy de gratise binnenbanen (de groene, niet de blauwe péages) Pont-au Mosselle , geslapen aan oude abdij...waar er juist die zondag een verbroederingsfeest tussen fransen en duitsers geweest was, we kregen ergens twee vlaggetje kado van een turk. Volgende dag richting Nancy...in Doremi(niet fasolla) gerust in geboortehuis Jeanne d'Arc. Het dorp zelf had enkele bewoners die een biologische tuin hadden met van alle bloemen en groenten kriskras, maar bewust naast mekaar geplant. Al hadden ze daar veel notenbomen dan heb ik er ook nog op de hellingeneen paar bijgeplant. Op het kerkhof lag een veteraan van de Koreaoorlog, een fransman, die op de dag van het overlijden of geboorte van Jean d'Arc gesneuveld was. Honderden jaren tussen, altijd al een nutteloze zaak gewest die oorlogen.

Ik zou de nummers van de banen die we volgden kunnen op de kaart opzoeken, maar als je die nodig hebt, vraag ze maar, ik zal ze tonen (op de kaarten veelal onderlijnd).

De dag bracht verder nog op 't eind Santenai-au-Pucelle (heerlijke namen die franse gemeenten soms) we sliepen er de tweede dag 1/10/07 met te luide klokken die tweemaal achter elkaar zeven uur luiden bijvoorbeeld. Ze hadden er een sympathieke goedkope pizzaman (pizzakamionettes, zosls in belgique frituren) en goedkope tot heel dure wijnen. De eersten zijn zeker zo goed denk ik Maar waar zaten we voor we daar toekwamen : weer een resum poetische namen ;
Opzoeken wat je niet begrijpt door de kaart -en toerismeboekjesleester gaf ook veel stof voor jolijt, evenzeer als een beetje frans met mekaar praten tussendoor (mocht dialekt hagelands tussen zitten en in-scène zetten van denkbeeldige situaties was ook altijd doodleukkoddig).

Beaune, (daar ?kregen we boven op de berg een uileg over hoe verwoestend snel de bergrivieren kunnen aanzwellen van een gepensioneerde leraar),Neufchateau...dat verstonden we nog. De N82 -D974naar Paray-le-Monial, Roanne, Tarare(geen grap), Feurs :ook de moeite...na 21 dagen reizen (30/9/07-20/10/07)lijkt alles al zover wegedeemsterd en toch komen er nog herinneringen boven, zeker met het zien van de foto's...

Wijndomeinen à volonté en F zag iemand die een brommer in gang probeerde stampen aan als iemand die in een wijnvatenpers aan 't stappen zou kunnen zijn (van waar ze zat kon ze de man z'n voeten niet zien, ik wel.

Dag3 :twee oktober, nen dinsdag. Roanne, Saint Etienne (veel groter dan gedacht), a bit futuristischer ook op bepaalde plaatsen, Firminy, Annonay (ah neeèh daar sliepen we dus niet)

eindigden in Bourg Argental...er bestaan geen twee verschillende plaatsen op de wereld

's Anderendaags zouden we na het zeer mooie Dieu-le-Fit in het poetische Poete-la-Val slapen.Gependel.Romans ligt daar ook in de buurt. Dag 5 ging van Vaisons-les-Romains(Mont Ventoux ook beklommen (Tuf dan) richting Mont Bruns-les-Bains, machtig mooie Provence déjà, men noemt die onderverdeling vd Provence daar Le Drome en ze zijn er niet ver naast. We gingen in Mont-Bruns-les-Bains naar het huis op de rots van onze overleden chambre-d'hote kennis van vroeger voor de tijd vd mobilhome kijken. René Aime zo noemt de man zo mooi, was overleden (wisten we al een paar jaar) en zijn huis stond te koop.

Dag 6 BONNIEUX, niet te missen...met 's avonds op de berg het machtige uizicht over de andere dorpen in de buurt en de wolken en regenboog die het schouwspel kwamen voltooien.

Ja, er was ook nog de vrouw met de hond in 't cafe en de eerste regen die die mensen daar sinds weken zagen en de Zwitsers die we daar ontmoeten. Als je van Mont-Brun-les Bains naar Bonnieux rijdt kom je van Le Drome in een streek waarvan de naam me even ontsnapt, maar echt wondermooi, 't begint met een L denk ik. Wat ligt daar nog allemaal waar we gestopt zijn : Roussillion,(grondstoffen voor verf uit stenen gaan zien) Lumière, Oppède-le-Vieux, Gordes en dan geslapen in Isle-le- Sorgue met de vele grote waterwielen op de kanaaltjes in de stad. Het was wereldkampioenschap rugby en dat hebben we wel laat gehoord daar op dat parkeerterrein.

't Is altijd machtig bij het donker worden te stoppen met rijden en dan een plaats te zoeken, wat te wandelen en 's ochtends na 't ontbijt alles bij licht even te bezien. 's Morgens was 't er markt, een kleurrijk schowspel van kruiden enz...net zoals zeven dagen later in Narbonne de zondagsmarkt.

Uitzonderlijk maakte F die namiddag eten klaar en rusten we wat, we zouden het nodig hebben want 's avonds zaten we een beetje per omleidinggeluk-ongeluk(vsp in namiddag) in Marseille met z'n lange kilometerstraten, jachthavenluxe, weer kampioenschap rugby, industrie...dus wij maar wat verderop slapen...op zoek naar het mooie Casis en het wat minder commerciele La Ciodat, waar de gebroeders Lumière, de uitvinders vd film van komen. Ook daar chique gezellige en minder chique gezellige buurten...echt ons ding...voor Cannes en Nice en de jetset, nee daar hadden we geen goesting en geld voor. In le Ciodat bleven we een nachtje ekstra slapen. F bakte heerlijke zelfgekochte forel van 2,5euro 't stuk met patatjes en een groentenmix...geweldigggoeeee evenement. Buiten seizoen mag je van halfseptember overal gratis parkeren in z'n brede woonlanen. We hebben eigenlijk nergens moeten betalen. (als je op de speciale plaatsen voor mobilhomes gaat wel...of je moet er op tijd vertrekken)

Paar gedichten geschreven terwijl f kookte, moet ze nog typen die gedichten.

Wat volgde daarop ...Salons de Provence, Baume; Saint Remi(is in belgie ook) en 's avonds Arles...heel mooie stad en je kan langs de rivier parkeren met andere mobilhomes.
Hebben we vaak gedaan, naast wateren geslapen (Maas, Rhone, Saone, binnenkanaal)...

Daar hebben we een schilder ontmoet (jar slavko, machtige schilderijen-zie google) die ons uitnodigde alhoewel z'n werken niet voor onze portemonee waren, zo bleek.

Verder dan naar Montpellier, Sète, Bézier(cape d'Agde, Valraz, de heerllijke Camargue met de wilde paarden, de roze flamingo's en tientallen andere soorten watervogels op de kanaaltjes vol met kleine bootjes waar ineens een 1914-vliegtuig, een geel nog wel laag over een kanaal vloog.

Volop BOUCLES de Rhone heet het daar...de rivier mondt op een machtige manier in de middellanse zee uit. Prachtig kleur-en lijnenspektakel, genoten van elk moment, gesurfd op de energie van de geest in gedachten en woorden. De Franse linkse kranten gelezen en bestudeerd :

'Libération' meer naar centrum dan je zou vermoeden van in Belgie te horen zeggen ? ' Le Canard Enchainé(de kanarie in z'n hokje), nogal intelektueel frans taalgebruik ? L'Humanité : meest leesbaar én meer dossierkennis en klassebewuster ? Aan zee weer ...tijd om te filosoferen over de cyclus dag nacht en de bigbangcyclus van 20 miljard jaar lang. Wake me up when it's time again to restart as radiation, atom, molekule, cel... us.

Nog in La Ciodat het nachelijke bagare uit café Mémé...waar men weer rugby keek zo te horen. 's Morgens de beste mop : ik kom terug binnen in de mobilhome waar het ontbijt al geurt en zeg tegen F “j'ai vu le fils de Fernandel”...F: “ et qu'est-ce-qu'il a dit” terwijl ze een fernadelgrijns met lachend ontblootte tanden nadeed. Echt die trok neig op Fernandel. Noot voor de jonge generatie(s) : Fernandel was een Franse komiek in onze jongen tijd (fernandel en de koe of fernandel in de reeks films over hem als pastoor in een dorp met z'n vriend en vijand de com.burgemeester) . Op reizen kom je ook karakters tegen die je thuis precies ook kent.

Dat kan la fille du boulanger zijn of wie dan ook toevallig op je weg komt. Beleefde mensen die fransen, onbekenden die je groeten op straat, in winkels, bij ons zouden ze je zot verklaren als je een frituur met onbekend volk binnenwandeld en “goeiendag iedereen” zegt.

Laat diegenen die toeristenbrochures schrijven maar de heerlijkheden onderweg beschrijven.
Wat kan ik nog toevoegen aan tips om te reizen : blij zijn ,kalm blijven, de tijd nemen.

Leren leven zonder tv, radio is ook goed, cd-tje opzetten waar je thuis geen tijd voor hebt, het ontdekken van wereldomroep vrt, of het franse radio 'nostalgie' in Mont Segur.

's Morgens een briefing : waar zitten we, waar gaan we naar toe...'s avonds konstateer je dat je dat niet helemaal gevolgd hebt. Zelfs als je geen boekjes over de streek meer hebt kom je zoals wij in Mont Segur (Kataren-historie) (zie da vinci-route) het engels-schots koppel tegen dat ons de tip voor het wondermooie, haast middeleeuwse-markt van Mirepoix (Aube-gebied)gaf. We permiteerden ons een resaurantje dat la Flambée heetten, hele aardige madam was er de chef.

Vandaar naar Narbonne dacht ik toch...na de zondagsmarkt (die tip gaven wij later na Mont Ségur aan het engels-schots koppel), dus dat kan toen niet geweest zijn...dus aan allen die dit verslag letterlijk navolgen...ge hebt bij deze omweg gedaan. Sorry. That's what make travel fun soms... niet té veel zekerheden willen inbouwen. Dus Narbonne kwam voor Mont Ségur.

Nog tips : Zie op de kaart ook even hoe hoog de bergen zijn als je niet teveel tijd in altijd klimmen van maar twintig kilometer maar paar uur in feite wil steken. Of koop een krant met de weersvoorspellingen. Slaapplaatsen : niet té geisoleerd, maar ook niet té druk en liefst niet in donker voortrijden. Geen alkohol in de dag, 's avonds oké, maar matig. Goedkoper in winkel, maar daar is bijna geen donker bier te verkrijgen. Voor gezelligheid al eens kop koffie of thee of zo in dag gaan drinken...van soep hebben ze op weinig plaatsen gehoord, vandaar de foto met het soepfeest op de affiche. Nog tips :orde in mobilhome houden, alles beetje vaste plaats geven.

. WC op tij ledigen (in franse openbare toiletten met groot gat in bodem bijvoorbeeld) Vele plaatsjes hebben goed e openbare sanitaire voorzieningen...soms zijn er onderweg zelfs borden voor mobilhomes war er ook een riool is. Op tijd halte houden natuurlijk.

Wat volgde er op dag 16 ? Ik vond het tijd voor de Languedoc. F had er nog niet door gereisd, ik wel...via Castelnaury, Castre voorbij, even Albi gevolgd; Vabre, de haute Provence, Bresac-meer; en een Lac nabij Salvetat waar we sliepen en een toevallige fransoos (de tweede al)ons vertelde over de flamingo roses in de camargue...het woord flaming doet hen waarschijnlijkj aan flamingo's denken.

De eerste was een marokaans-franse die ons in La Ciodat toeriep: “bonnes vacances -au boucles-de rhone.” Vabre was na lang rijden door de Languedoc-bergen heel mooi...met dank aan de deskundige co-reizigster die op de detailkaart een persoonlijk record niet-omrijden vestigde.

In Pont St Esprit, een oude gekend van vroeger van ons zouden we dan deze reis niet slapen, maar via Bollène belanden we in Saint Paul Trois Chateaux. Heel mooi bleek 's avonds(PS.er liep ne bedelaar met lange baard rond die op het stanbeeld vd king bouwdewijn zaliger in oostende leek heel mooi ook 's morgens...de visboer op de parkeerplaats( want er bleek geen visboer in 't stad) floot al van zes uur.

De schoenmaker wiens hond we 's avonds zagen kwam 's voormiddags lachend buiten bij de sympathiek lookende vrouw die een naai-herstelateliertje had. Gniffelgniffel. Er stond daar ook een prachtig huisje te koop op een marktje uit de 1000. But 'who needs a house when you have Tuf...and not enough money” Vergeten foto van te pakken. Nu ik eraan denk , van al die plaatsen die ik al opsomde,hebben we er in velen de kerken en kathedralen bezocht, geen twee dezelfde...van het kleine vochtige gebouwtje met metersdikke muren in Doremy tot de grote kathedralen van Mirepoix en Narbonne. Soms wel eens een kaarsje voor goede dingen gebrand.
We hadden ook kaarsverlichting in Tuf (naast tuf's lichtjes en batterijlantaarn...anders te vlug op)

Als we er dan eens een half kaars doorgedraaid hadden zei ik om te lachen tegen F “dat ze teveel verstookte”

Een dag later was het tijd om met de Misteral kennis te maken, koude, snijdende windvlagen die je op een zomerse herfstdag af en toe eens bij verassing omver proberen blazen.

In Nions kochten we de laatste kiek op de markt.

De voorlaatste nacht sliepen we in St Jean de Boumay op de markt, waarhet s avonds toch al kouder was, want al iets boven Lyon.(naar eind oktober dan). Provencezichten gedaan. Oostfrankrijkse huizenstijl à la Moesel en zo. We keken onze gedeelde boekhouding na en genoten weer van de plaatselijke fles van eergisteren voor kameraderie-gezind te dutten in tuf's hoogste verdiep.

De laatste dag, weer was de zon van de partij om alles zo mooi mogelijk te belichten...naar Dijon toe ...stopten we uiteindelijk om te slapen in Goncourt(prachtig klein dorp aan de Maas) jaja die vertrekt van ver in Frankrijk beste kindertjes, hebben jullie dat in den tijd niet geleerd ?

Men joeg er de koeien nog door 't dorp en de frères Huot hadden er vroeger een papeterie.

Er was een zaak, half-winkel, half café...en wij 's morgens weg ermee. Naar huis toe , de autoweg zoveel mogelijk weer vermijdend (ook wegens staking bij spoorwegen). Als je dan via Jodoigne in Tirlemont-Tienen aankomt, kan je zien dat Tienen eigenlijk een geweldig Noord-frans gehalte nog heeft... einde verslag...indien ik nu nog foto per foto zou bezien, kwamen er nog 100pagina's bij.blij

 

 

Het Zwarte woud en wij en Tuf-----

 

De vooravond vóór 't vertrek van de reis naar het Zwarte Woud. Een luchtballon vloog boven de Velpe en trok dan over m'n mobilhome, 'k fotografeerde hem toen net een vliegtuig overvloog. Net iets te laat om de ballon te zien kwamen een schoonzus van F op bezoek met teenage en bijna teenage kinderen. Hun fout of de fout van één van hen die te lang tv kijken gewild had. M'n landkaarten lagen op de tuintafel en na een vekenning van tuf the mobie, gaf ik een cursus kaartlezen aan de twee oudsten. Doet goed, jeudige bereidheid tot interesse voor iets reëls,...weg met die Harry Potter-mania. Nadien werden de oorden in Tuf een beetje verdeeld zodat we alles van ons eigen en afzonderlijk tijdens de reis vlug terugvinden zouden. Ik had me voorgenomen er speciaal op te letten van tijdens stops F eerst haar dingen te laten toen en ze letterlijk wat space te geven. Eerst bij 't klaarstaande ontbijt in Tuf beginnen begaan zijn met de dingen die ik te doen had...vergroot het concentratievermogen van de reispartner...zeker als 't een vrouw is die de dingen netjes gepresenteerd en ordentelijk wil doen. Onderweg enorm veel energie-windmolens gezien, in België praat men er nog voornamelijk over, in Duitsland zet men ze.

De windmolens deden me denken aan de verschillende verbanden tussen mensen...als je ze wil achterhalen in hun draairichting, bij wijze van spreken, valt op dat ze geplaatst naar alle mogelijke richtingen waar wind kan uitkomen zelden gelijktijdig draaien.

Een kleine 500km scheiden ons van het begin van 't Schwarzwald : A 2 naar Aachen en dan Köln, Worms,Ludwigshaven volgen (Heidelberg niet afslaan), Heilbronn, Karlsruhe en afrit 47 naar Ettelingen . Prachtig stadje waar we op een bruiloft voor de kerk arriveerden. Er was daar ook een kerk met prachtig moderne fresco's. De uitleg stond op een folder die F, tegen haar gewoonte in, bijna vergat te betalen...(moment op gevoelige plaat vastgelegd...was het 'ondeugendheid of vergetelheid,' zou ik later grappen) maar ja ik had de soepbomma haren sint Antonius van de verloren voorwerpen al van wat kleingeld voorzien. Een koppel nam een foto van ons en ik fotografeerde een oorlogsmonument. M'n laatste voorlopig. Ik nam me voor minder foto's van landschappen te nemen, want daar moet je ingezeten hebben eigenlijk. Dus lukte het me een foto te nemen van een meisje van een jaar of drie dat met een aanloopje over een zware, laag hangende ketting springen kon. In Marxzel werd er een eerste maal gekookt wijl ik wat uitrustte van de eerste grote trek. Op een bank naast het kerkhof met de twee oude, enigste graven. Iemand ook op een 20ste mei geboren, zoals diegene die m'n vader is, en dit ook allemaal nog graag gedaan zou hebben. Een vrouw kuiste de stoep voor de kerk en ik sprak met haar over het mooie dorp en de mis 's anderendaags zondags en de families waarvoor er die dag een mis was, net als bij ons.

Later zou ze ons in het open deurtje van Tuf komen zeggen waar er hogerop een goede slaapplaats te vinden was. 'Wellicht had haar zoon anders geen parking morgen', zei één van ons nog, goed bedoeld. We vonden die parking aan een manège voor Ijslandse pony's, prachtig gezicht al die paarden. Toch leek het F wat te druk met al die auto's en was het wel een openbare parking en niet een privé iets. Daarop voortbouwend zochten we nog wat verder en vonden een andere parking, heel rustig gelegen én bij een jongeren-tentenkamp waar wat gevoetvald werd. Later zouden ze wel wat boenk-muziek oppzetten, maar het deerde ons niet echt. In de midden -in -de-natuur gelegen brandweerkazerne waren een paar kinderen bij hun vader te gast...ze mochten de sirène eens laten loeien en een paar lichten doen zwaaien. De volgende dagen zou blijken dat heel het Schwarzwald heel goed van brandweerkazernes voorzien is.

Naar aanleiding van een droom vertelde F een verhaal over twee zussen en een broer.

Gewassen en gebreakfast ging het dan naar Burgbach en Calw(oude huizen 16de eeuw)(centrum houttransport per rivier vroeger) (zie foto kastaars van tientallen meter hoog die in konvooien aan mekaar vastgemaakt vervoerd werden), waar ooit Herman Hesse, de schrijver thuis was.

Overal, in elke gemeente een fontein en veel vrijlopend water. Spelende kinderen in het water.(zie film) Aanvankelijk, nog vergeten te vermelden, in de richting van Pforzheim, ooit 'in de tweede wereldoorlog zwaar gebombardeerd', las F uit haar toeristenboekje voor; gaven we een Liberiaan een lift. Heel goed gesprek mee gehad, zijn familie en kinderen ginder, z'n aktiviteiten hier enz... . “The sense of life is to get writ of the nonsense” vond hij een hele goeie oneliner van me.

Liebezell kwam in zicht nadat we hem afzetten. Eerste in een reeks kuuroorden. Niet voor ons budget op deze moment. Buiten op een warme rots zitten (het was een 35°) en pootje baden, deed ook al goed. Dan nog tegen een netel opgelopen en een mier in m'n broek en ik had m'n gezondheidsstippen gehad (op de achtergrond stond iemand die zich zorgen maakte dat ik m'n broek zou vuilmaken) terwijl ik me in m'n short zette. Er ging natuurlijk niemand anders in die stromende rivier en ik zal daar teveel risiko gelopen hebben om op te vallen). Het was er nogal deftig maar er stond toch een wensdroom waar kaartjes aanhingen. Vraag me niet meer wat, maar er zaten er spitsvondige tussen. De hele dag verder naar de avond en de spannende zoektocht naar een slaapplaats toe reden de boeren met hun hooimachines rond om de regen voor te zijn...het kon er dan ook machtig hooiig rieken zo op weg naar het midden en zuiden van het Swarchzwald.

Eerst dachten we aan een treinstationnetje in een stadje. Ons bedacht met de intuitie van F als kompas. Loonde...want uiteindelijk kwamen we aan in Rotenberg. Friedhof gevolgd (kerkhof), geen spookachtige plaats, maar prachtig onderhouden bloemenperkjes ipv stenen op de graven.
Rechtopstaande stenen, later zou blijken dat die afhankelijk van de gemeente in grootte ongeveer eenvormig moesten zijn precies. Gelijkheid in de dood. Boeiend om eens over te filosoferen.

Het beste moest echter nog komen, spijtig dat ik m'n kodak of camera toen niet bijhad.
Aan het plaatselijke café op 't avondlijke terras, zat een tiental mensen met énén accordeonist, een gitariste en een soort Bombardon -man(die we later een naam gaven) een wat achteraf een verjaardag bleek, te vieren. Na hun optreden trokken ze al spelend door de straten naar huis, die drie muzikanten. Ydillische en hillarische momenten. By the way : na een hele dag naar zo'n grote pint verlangen, als je er de hele dag zoveel hebt ZIEN drinken op 't terras, SMAAKTE.

Verder Schiltach, als het niet Schilbach is tenminste bezocht, de meeste gemeenten eindigen op Bach en we hebben onderweg een gemeente 'Minsel' zelfs tegenkomen.

Triberg had een prachtige waterval in een aantal stappen te beklimmen. Om te slapen vonden we er onze draai niet zo, je voelt dat na een vijfal minuten achter het stuur op een parking je samen af te vragen of dit 'the place to spend the night is'. Uiteindelijk kwamen we via een enorm rustgevend, verlaten landschap, hoog bovendien, uit in Oberfb. En Elzbach. F kookte die dag niet en we dachten nadat de forel-zak dicht was dat we niks meer gingen vinden. Toch kwamen we uit ergens in een dorp waar 'we heten onze gasten welkom' hing. Wij de berg van dat dorp op, en achter de helling een heus pachtersfeest. Zo'n 1200 man aan tafeltjes. Een podium met drummer en zo'n pianoman met veel elektrische snufjes. Goed georganiseerd eten en drinken...en nadien veel Duits gepraat. Er was geen danspodium zoals bij ons vóór het orkest, maar met maximum vier of vijf koppels werd er boven voor de twomanssound gedanst. Enorm enthoesiast de ons onbekende vrolijke en minder vrolijke en té vrolijke gezichten laten welgevallen. We wensten daar niemand zeker geen kink in de kabel van het gezellig genieten toe. Alles leek er geweldig peis en vree.

Alleen zou de aanwezigheid van de arm der wet kunnen hebben belet dat snotneuzen te diep in het glas hadden gekeken...maar van een paar kloppen op de mobilhome en wat geroep naar elkaar , daar krijg je me niet kwaad van. Als ik begin te bulderen dat er opgerot moet worden, dan moet er al flink aan de mobilhome geschut worden. Het had in den tijd ergens anders toch eens effekt, waarschijnlijk dacht men dat er toen een wilde bronstige beer in Tuf zat, terwijl ik gewoon het ijzeren laddertje door de mobilhome gooide en m'n koms tmet de nodige kreten aankondigde.

Opschrifen die je tijdens wandelingen overal lezen kan, zijn er ook een aantal geweest, een paar gefotografeerd, omdat ze zo goed waren. Zo dacht ik bij het lezen van “de Heer heeft je schulden gedragen” ergens in mij aan de verdraagzame en draagkrachtige mensen overal die soms de zwaar emotionele lasten van anderen of mekaar te dragen en te verdragen hebben...wisselwerking die best in wissel-stroom omgezet wordt...op de duur leer je hoe je kortsluitingen vermijden kunt. Aanleidingen tot filosoferen genoeg op reizen als deze...in het dagelijkse gewone leven ook trouwens. Je moet je tijdens de reis wel voelen alsof je echt alles van thuis dan ook eens thuis kunt laten, gewoon omdat je in de landschappen en toestanden opgaan kunt. Soms geniet je in gedachten mee voor diegenen die er ook misschien graag hadden bijgeweest. Een jonge boer, een soepoma, ne garagist, heftruckist... .Als je dat als reispartners dan uitspreekt geeft dat wel leuke resultaten in de zin van “Moest die nu hier zijn, die zou zeggen “enz.

Briebach, Oberwinden, Waltkirch....Tittisee(commercieel druk, niet makkelijk aan het meer te geraken) Feldberg beklommen en in Schluchsee veel rustiger oord gevonden.

Eventjes rustdag ingelast een stuk van de dag erna. Lekker gezwommen in ijskoude water van rivier die in dat meer uitmondde. Ook hier weer niet veel volk. De hoek waar we zaten werd gedomineerd door hondenvrienden. Het meerwater zelf was niet zo koud. Handdoek op de rots leggen en wat uitrustten na m'n 'doop' -het zwemmen-in 't meerwater(geen wonder dat Johannes de Doper zoveel volgelingen aanlokte :water doet altijd beter voelen). Heb eens al zwemmend de negende van Beethoven gefloten. Moet hem nu alleen nog in Finland gaan fluiten en de drie Estse republieken en terug in een deel van het Oostblok, waar ik vroeger al kwam maar toen nog niet de gewoonte had van dat 'vredeslied' te fluiten. Had op deze reis maar een paar noten bij om te planten, nog zo'n gewoonte. (Op de laatste dag in de Baden-Wurtemberg wijn -en fruitstreek...knap, knap, knap...zou dat niet nodig blijken, want overal stonden er ook notenbomen langs de wegen). Tijdens de rustdag me ook wat geamuseerd met m'n Duitse woordenboek...een Hünherauge is geen kiekeoog, mar een eksteroog en Hader is twist en plakt een i achter de a en je hebt een Oostenrijkse rechtse politieker. Tegen de avond vonden we weer op rationele en intuitieve wijze het Gasthoff Engel, te Buch...al waar we in gesprek raakten met de uitbater en een dienstmeisje uit Tsjechie die eens met haar lief naar Belgie ging komen mischien.

Het warme weer keerde wat, maar geen reden tot klagen...het pachtersfeest van eergisterenavond bleef zonder noemenswaardige regen...al moest er soms wel een zeiltje op een venster van Tuf (nog na te zien voor volgende keer en ook z'n sjirpende riem telkens hij vertrekt al wil hij zeggen dat hij er geweest is). Buch, Laufenburg, Bad Sollingen, Wehr, Schofheim, Kandern, Schliengen, Müllhzim, Badenweiler, Schönau, Präg (ongeloofelijk prachtig), we zochten het uit en stelden voor even halt te houden of hoe lang te blijven alnaargelang wat je moeilijk in detail kunt gaan beschrijven. In Präg hangt een weersteen (zie foto) (met opschrift : 'is de steen nat, dan regent het, werpt hij een schadus, schijnt de zon en nog een tiental combinaties).
Ook daar had de volksmuziekgroep die er ging optreden geluk...er kwam dan toch volk (al zaten we lang onder de paraplu als de eerste onvermijdelijke Deutsche lekere boerenkost etenden te wachten)op nog meer regen en de muziekkapel. Als gesprekspartners een paar plaatselijke vrouwen gehad), goed gesprek over levensdingen en streekgewoonten en zo. In de dag tijdens het reizen nemen we geen wijn of zo tot uns, en 's avonds heel matig...maar daar hebben we er toch meer dan één gedronken voor het slapengaan en dan zijn we nog bij een inboorling te gast geweest achteraf.

Hij kon nostalgisch spreken over de tijd dat hij z'n eigen paar kamers verhuurde in zijn huis.

Die hoeven daar hebben daar allemaal eigen namen en zijn soms supergroot om gasten te kunnen ontvangen. En antiek gebouwd selbstverständlich Schwarzwaldlich.

's Anderendaags de basiliek van St Basilien bezocht. Veel wit, zelfs de stoelen. Teksten bijbel met nogal moderne invalshoek soms. Hoggwandschuz bezocht, waar de gesprekspartner van gisteren een zaak had...dan naar Breisbach, Rielen , Opperdorf (prachtige wijn en fruitlandschappen)Toothmoss...met avondwandeling in GEGENBACH geëindigt.

's Morgens markt in antiek-moderne Gegenbach. Leuke toestanden. De vier meisjes dat pannekoeken verkochten ,d e spelende zigeuners, de drie soorten nonnen, de supergrote gemeenteooievaar waar de namen vd nieuwgeborenen aanhingen... het alsmaar stromende water door de geulen van de straten... . Dan naar de Mummelsee en Baden Baden en zo richting Trier.
We bleven er niet. Vermeldenswaardig, de ontmoeting met de caféebaas zonder klanten en z'n kwade asiel-hund. Wij blij dat onze consumptie op was. Dan zijn wij maar naar Luxemburg gereden die nacht. Bij 't ontwaken stelde ik vast dat we daar in Givenich op de parking van een open gevangenis geslapen hadden. Wat met vader die er zijn zoon kwam ophalen gepraat.
Strenge aanpak ginder 'rijden zonder rijbewijs en niet oud genoeg : zes weken in openlucht werken in de tuinbouw en tussen de beesten...ga je door de open poort...komt er een maand bij.

Verder de schoonheid van Echternach gezien en die van Diekirch vooral geproefd op het terras met de mooie muziek, soms te mooi, want een bepaalde zak deed niet mee met dezelfde muziek in heel de straat en had soms onaangekondigd een eigen programaie. Dan via StVith terug naar Belgie waar het op zeven kwartier liggende Hamoir ons aan de Ourthe aangenaam verraste, gastvrije Walen.

toscane-via zwarte woud en zwitserland terug via Rome, Umbrie,Slovenië, Istrië

19/4/08 KARLSRUHE :TODTNAU geslapen en stuk 20/4 gebleven (Hochschwarzwald),dan 20/4via Freiburg,naar HISTERWIL(geslapen), (Goddarttunnel-17km op 21/4)

22/4CASTEL SAN GIOVANI / PONTE D'OLIO/ CASTELO D'ARQUATO /BARDI/ BEGONIA

BORGO VAL DI TARO 23/4BORGO/ PONTREMOLI/ AULLA/ CASTELNOVO DI GALLAGNA /BARGA/ LUCCA 24/4 PISA 25/4 SIENA(ontbijt geplukte vlietbloesemthee)TALAMONE/26/4 ROME/27/4 TERNI /ORVIETO 28/4PITIGLIANO/SOVANO/SORANA/PIENZA/BOGLOTA?(asperges) 29/4PERUGIA(Assisi)/AREZZO/Firenze/VALLOMBROSA(prachtig woud-berglandschap)/

30/4door bergketen naar laagvlakte vóòr RAVENNA (op 1/5)maar eerst POPPI/RIBIENNA/BAGNO DI ROMANO/ST APPOLINAIRE IN CLASSE

1/5 RAVENNA EENMEIFEEST plus op weg naar VENETIE

CONCORDA/70km voor Trieste2/5 GRIGNANO /KOPER(Slov.kust)PIRNO3/5Kroatie(Istrie):LIMSKI FJORD/ POREC/ VRSAR/ ROVIGNO/PULA/MARCANA 4/5 LABIN/RABAC/KORAMACNO/(groeten uit 'hemiknogsoesj))MOSCENICA DRAGA(communiefeest)/ terug via Slovenie5/5LOVRAN(geweldige wandeling naar OPAIJA/ RIBRICA/POSTOINCA/LUBLIANA/SKOFIA LOKA / 6/5 SKOFIA LOKA/TOLMIN/ BOVEC

/TRENTA/KRANSJA GORNO(14%helling 12km lange klim door Julische Alpen), van 890 naar 1600m) 7/5 TARVISIQ/LAUNI:SALZBURG/GRABENSTADT/ CHIEMING-see/DACHAU

8/5 DACHAU/STUTTGART/KARLSRUHE/....via TUF , de labonen, de calamares, allemaal heel goed klaargemaakt door the travelpartner

Met Taaf en Tuf op Reis in Joegoslavie

oooooooooooooooooooooooooooooooo

Met muziek op de autobanen door Bels, Holland, Duitsland en Oostenrijk...echt zenders met de hits vanin onzen jongen tijd en verder.

In Germanie eerste avond ontdekt dat dakvenstertje boven douche door tak moet afgerukt zijn...moet in Belgie in de zomer ergens gebeurd zijn, want ik herinner me toen een knal die ik niet kon verklaren... en waar ik nu aan terugdenk. Heb het wat gefikst...het weinige dat binnenkomt aan water loopt via de afloop vd douche terug weg.

 

Eens new territory to me radio af en bezinning op voornamelijk binnenwegen. Hier en daar een belangrijke of én aantrekkelijke stad. Eerst je én een parkeerplaats gevonden hebt en kleingeld in de plaatselijke munt is zelfs voor een routineuse pp-vinder een probleem...dan maar sightseeiing als het tijdschema of het kleingeld het niet toelaat.Om veel van de steden te zien zou je twee ,drie maand moeten wegblijven als je de hele Balkan zonder Griekenland wil doen.

Wat is er waar van dat Joegoslavie van vroeger , werkte het medezegingsschap in de kleine bedrijven en het medebeheer in de grote bedrijven ? Als je sommige encyclopedieën wil geloven wel. Hoe is het mogelijk dat in een land met toch meer dan een normaal sociaal bewustzijn...het enge nationalisme, gelanceerd door de partijapparaten en gezegend door het westen , dat dat land in zo een oorlog is geraakt in de jaren negentig ? Buitenlands kapitaal mocht reeds lang voor het uiteenvallen in het land investeren, met alle regels overboord nu en Joegoslavie opgeblazen is kan de vrije markt van hier meer aan haar trekken komen. Privatiseren, staatsjobs afbouwen, onzekere pensioenen... . Veel modernisering, maar relatief weinig stijging vd koopkracht. En hoe zou het met de boeren zijn, hun private en collektieve boerderijen marcheerden goed...en nu.? Hoe groot zal de oorlogsschade zijn en wat is er heropgebouwd./? Hoe groot de frustratie tgv de etnische "zuiveringen"?

 

Slovenie, dikke tien jaar later. Nog altijd prachtige dorpen en kerktorens of steden met oude en moderne woonblokken, veel meer moderne wagens dan een tiental jaar geleden. Ik gaf een lift aan een jongeman die in een home werkte; in Belgie betaal je minimum 1000euro in een home, waar hij werkte maximum 500, maar ze verdienen dan ook een pak minder kan je bij ons in de pers lezen. De jongeman ,Gregor genaamd, was vier maand geleden gewoon met een vriend naar Bangkok gevlogen en had vandaar na een nachtje slapen besloten met z'n tweeen per trein naar Laos, Vietnam en Cambodja te reizen, ze hadden er Angkor Vath gezien...terwijl ze in eerste instantie alleen in Belgie wilde blijven. Of de meeste staatsfirma's geprivatiseerd zijn ? Het zal hen worst wezen, ze weten hoeveel telefoonmaatschappijen er zijn maar privé of niet...voor hen komt de vraag precies uit een ander tijdperk. hij trakteerde me p koffie in het home waar hij een graag geziene gast was, de oudjes kwamen hem vanalles vragen. Vandaag motregenachtige dag. Ik reis voor al wie het niet kan en niet meer kan en graag had meegewild .We rijden door prachtige landschappen...zelf te doen, niet na te vertellen. EIgenlijk zou ik het alleen willen hebben over de natuur, maar de foto's en opnamen gaan waarschijnlijk meer zeggen dan mijn abstrakte uitleg. De stenen lijken in de rivieren meer en meer op Griekse stenen naarmate je zakt. Het Westen van Slovenie is ruw en hoog en met vooral bomen van hier en water dat van overal neerklost zonder de onmetelijke hoogten van Noorwegen te bereiken. Ook hier een soepgegeten die in mijn top vijf der Europese soepen onderweg mag, je vult er je maag uren mee. Nummer 1 Noorweegse vissoep in 't zuiden aan een fjord, als ik de kaart pak, weet ik de naam weer. Nummer twee...Andalusische soep in een bergdorp met koude wind in iets met San Pedro. Nummer drie : vanmorgen in boven-Slovenie, amaai...een dikke proficiat voor al die soepmadammen.

In Joego kun je dus elke dag in een ander land slapen, morgen naar Kroatie, als de weg niet versperd wordt door een betoging van de boeren had ik de indruk op TV...ik was er niet voor Indymedia dus. Morgen weer andere vergezichten en landschappen en langgezichten en vrolijke gezichten zoals thuis en overal...hier en daar herken je duidelijk dat er genen van hier ook bij ons geraakt zijn en omgekeerd. Stond eerst te lawaaierig eigenlijk om goed te slapen, na een kwartiertje rust even doorgereden bij m'n laatste stop naar een dorp dat wat hoger vd weg afligt. Vorige nachten : omgeving Heilbron Duitsland, St Nikolas Oostenrijk en nu een dorp achter Rizsane in Slovenie, dicht bij Kroatie...ook bijna over de oorlel van Italie gereden vandaag, kort bij Adriatische zee. Moet morgen oudere mensen zien te spreken die een vergelijking met vroeger en nu kunnen maken...al zijn de jongere nog zo tof. Ergens leesbril nummer één kwijtgespeeld, minpunt...leesbril twee en vergrootglas zullen moeten kaartlezen.

' t Regent. Eerste dag door Germany and Austria zon. Slovenie ligt 1076 km van Meensel.

 

Kroatie. Kon iemand om een verslag te schrijven en te filmen wel gebruiken, want je kan zomaar niet overal stoppen en tuf aan en uit en aan en uit... .

Kroatie 'nummerplaat HR van HRVATSKA (kroatska)...ge moet hier veel fantasie hebben als je hier en daar wil een woord herkennen. Voornamelijk de hele lange prachtige kust gedaan die achter Rijeka begint (...prachtige afwissselende bouwstijlen vol met bochten vol verassingen , heuvels met duizenden huizen en blokken erop), precies kultuurstad, zeker ideaal voor een weekend per vlieger in de hele oude dag als je niet meer kan trekken. Nee maar, die kusten echt geweldig , altijd uitzicht op baaien en eilanden voor de kust. Hoe verder je zakt hoe onbewoonbaarder en Noord-Grieks -ruig van uiterlijk met boomgaarden vol rotsstenen nergens aarde te bespeuren. Met al die duizenden indrukken op een dag is het moeilijk 's avonds nog op sommige details te komen en je kan ze niet opschrijven, want telkens je stopt ben je het merendeel al vergeten, dus gewoon maar genieten zou ik zeggen en het voornaamste onthouden. Zou vandaag na Rijeka nog in Split willen geraakt zijn maar heb te traag gereden, teveel te genieten. Een 150km voor Split wordt het landschap heel vlak op een hoogte. Tegen zes uur begint het toch wel neig donker te worden, maar daar was natuurlijk weer een oplossing in zicht : SIBENIK afgeslagen (doremefasolla SI-een octaaf dus) ben ik. Prachtige stad waar je veel adem moet hebben om al de trappverdiepingen en trappen aan te kunnen. Grote glazen bib...ik zeg and now internettime, maar kon wel op skynet, maar mijn gegevens om mail te versturen pakte hij niet aan...bovendien had ik dit toch niet kunnen versturen, want het stond op cd en een schijf hadden de computers er niet. Zodus wat me tjonge mensen gepraat om hun Engels en mijn en hun inzicht te oefenen...vonden mij gene rare, want ze hadden zelf veelal lange haren. Na de oorlog van de generaals begint hier misschien een beatnik tijd ? Sticker op oud autootje gezien met hoofd van een generaal die in Den Haag vastzit denk ik. Bon, ga besluiten morgen de 23ste zien we wel verder. Ik denk niet dat Kroatie ekonomisch voor Slovenie moet onderdoen. Niet dat ze hier geweldig luxe, hebben,wel veel meer westers auto's dan toen ik 17jaar geleden in Hongarije, Roemenie en Bulgarije was. Voilà, weer een stuk zakken morgen. Toch 647 km van hiet tot in Tirana Albanie en dan passeer je via Split,Dubrovnik,(Kroatie), Montenegro(Macedonie)

en Kosovo en dan val je Albanie binnen. Zal wel zien hoe het loopt. Vandaar dan naar Bosnie-Herzegovina en Servie terug Kroatie en Slovenie binnen(maar dan langst Oostkant ) en dan via Hongarije of Roemenie(om eens te zien hoe het daar nu is na al die jaren) en Oostenrijk terug naar huis. Ik pak zeer zelden dezelfde heen -en terugweg. Uiteindelijk na de nachtrust besloot ik eerst de drie deelrepublieken van Bosnie-H te dorkruisen en dan Servie, Macedonie, Montenegro en Kosovo en Albanie te doorkruisen.Ik kon eigenlijk niet wachten eerst de grens tussen Kroatie en Bosnie-H doen (de tvbeelden van de oorlog van die vernielde huizen zag ik nog altijd voor mij...waren ze heropgebouwd ?) Zou het niet beter zijn, begon ik me na enklele lifters af te vragen om maar over die oorlog en miserie die voorbij is hier te zwijgen ? Ik heb hier heel veel door-endoor doordenkers over , maar die vertrouw ik liever niet aan de overlevering toe. PS. Internet-poging in bibliotheek mislukte omdat ik na een paar dagen eerst een pasje krijgt waarmee je kan mailen. (in de eerste plaats voor plaatselijke bewoners bedoeld). Verder zag ik alleen een internet-café in een doorarm dorpke in Kosovo, maar toen kon ik niet stoppen omdat ik andere targets had en arme straatkindeen van een zigeunerdorp op m'n venster hingen om de ruiten te kuisen, eentje wou zelfs niet van de step van Tuf afgaan voor hij een euro kreeg. De hoofdsteden van alle republieken ben ik doorgereden, maar ben er zelden gestopt, in Mostar en Sarajevo en Lubliana wel , maar inZagreb en Beograd bijvoorbeeld niet. Rijeka zoals gezegd en Dubrovnik zijn ook mooi. Podgorika heb ik alleen 's nachts gezien. Ik spring al van de hak op de tak omdat ik deze pc niet kon heropladen om 's avonds een verslag te maken en ik het nu met mijn aantekeningen moet doen. Veel annekdoten gaan me naar aanleiding van de foto' s en de film ook wel te binnen springen.

DE DROMEN DIE IK ER HAD ZIJN EEN APART BOEK WAARD. Misschien is het best dat ik er niet over schrijf. Een voorbeeld. In Albanië. Ik droom van drie vriendinnen die ergens samenwonen en een prachtige tuin hebben. Ik ken ze niet. Ze hebben wel een rare gewoonte...ze lopen soms naakt in hun tuin, een soort aards paradijsje...wat niet zo buitengewoon is...maar ze houden ervan om in hunne blote buiten samen te plassen. Ze hebben een fontein en gaan er soms in staan en dan plassen ze tegelijk in mekaars richting, met een middelpunt. Pervers zou je zeggen, nee...na een uurtje rijden na de droom...merkte ik dat ik door m'n watervoorraad zat.

Ik stopt bij een plaats waar het water van de bergen stroomde. Naast die stroom was iets artificieels voor gebruik van iedereen gemaakt : DRIE buizen 'pisten' als het ware water in mekaars richting. Voorspellende droom..? Natuurgodinnen ? Toeval ?

Ik reisde en zag onderweg velen die op hier rondlopende geleken. Ik reisde voor al diegenen die ik al begroef, al liet ik ze in gedachten meeproeven. Bij nacht is de indruk van de steden overweldigend, alleen in Sibebnik bleef ik in de stad op een parking slapen... 's morgens is het zicht van de stad al wat grauwer. Er zal wel veel te ontdekken zijn , maar ik wil reizen...zal in m'n stokoude dag wel eens in een gemeente of stad stilblijven. Pakte onderweg in totaal zeker twintig man lifters mee. Vrouwen liften daar niet. Ik probeerde altijd een rustig plaatsje te vinden om te slapen, doodlopende straten, vanwege het weinige verkeer, enkele huizen. Eén keer was ik rap weg, ik ging juist kakken , klopt daar iemand op de deur. Een bedelaarster. Geen woord verstond ik ervan, ze kende alleen het woord 'money'. Slechts één lifter vroeg me geld, hoewel ze het hoe dieper zuidelijk , hoe slechter hebben. Eén keer sliep ik in Mostar, druk woongebied, niet in de stad, maar landelijk drukbebouwde verlengde in het moslimgedeelte. Ik dacht dat voor moslims 'honden' zo geen geweldige dieren waren...ehwel , ik geloof dat iedereen er enen had...en mijne lijfgeur zagen ze blijkbaar niet zitten, maar verhuist die nacht...'s morgens door zeemzoete minarettensong gewekt (was wat anders dan ik gewoon was in Turkije in de tijd, schelle ruige stem).

Verder heb ik kunnen kennismaken met alle zeven republieken met al hun douane-hebbelijkheden en geldverschillen. Ik geloof dat ik wel twintig keer men papieren moest laten zien. In Kosovo moest ik bijbetalen omdat ik daar niet verzekert was (ze bestaan officieel alleens feitelijk niet, maar hebben er wel hun eigen douanedienst opgericht, internationale akkorden of niet). In Albanie was ik ook niet verzekert, maar daar deden ze me niet bijbetalen daarvoor, ze moesten er wel een kwartier over kunnen palaveren. Hoe armer de republiek, hoe groter de zakkenvullerij denk ik en hoe minder ze om de bevolking geven. De modernste landen zijn Slovenie, Kroatie en Montenegro (Straffe gast daar ontmoet , Jovan, noemt hij, "wij zijn al bij Europa maar 'ze'(de politiekers) weten het nog niet . Inderdaad , alles in Euro daar zoals in Slovenie...maar voor de rest een gesleur met Kroati- Kunnen, Bosnische Marken, Servische Dinars enz... . Op de duur mijn gat aan gevreven en vooral mazoet en zo met euro's betaald. Ik had rap door dat men er echt niet op uit is om je dan in de zak te zetten. Als je de prijs voor één liter in Euro weet en hun munteenheid en de verhouding (één op zeven voor een Kunnen in Kroatie bijvoorbeeld) weet je dat ze niet schachelen. Hoe armer, hoe meer bereidheid om je voort te helpen, heb ik de indruk. Toppunt daarvan in Albanie. Na een paar uur sukkellen op puttenwegen afgewisseld met af en toe een goed stuk een café. Gebakken haring gegeten en vijftalengesprek (vijfde taal gebaren) gevoerd. Van woorden die iedereen kent 'eurosongfestival', "hun politieke leiders-namen' vinger omhoog of omlaag voor meer of minder money, de politiek van Bush in Irak...anti-fascism, partizanen... 's Anderendaagssmorgen platte band, de caféhouder kwam me helpen hem te vervangen. De nieuwe band moest nog worden bijopgepompt, geen probleem, een kameraad een uur verder had een naftpomp, daar stond in zijnen hof een oude kamion met zo een luchttank, die zou hem wel opblazen. Niks meer aangerekend voor m'n euro's, nog gratis café gehad en gesprek met de plaatselijke doppers, of wat zaten die daar allemaal te doen. Foto's van hen genomen. Dan leidde de cafebaas, tevens pomphouder me buiten. "Dat ik die camera niet mocht laten zien, want daar zaten een paar vieze gasten tussen zijn publiek". Maar ja, wie kan er nu kwade bedoelingen hebben naar zo ne gast als ik, eens ge die bezig gezien en gehoord hebt over 'social security' en zo ? Het is nu wel bewezen dat ik niet normaal ben :IN HEEL JOEGOESLAVIE WAS ER GEEN ENKELE MOBILHOME TE ZIEN EN NOG VEEL MINDER IN ALBANIE? NUL NOPPES...."schrikkepieehes eh tuf, heb ik tegen hem in Oostenrijk en Duitsland gezegd toen al die nieuwe duur mobilhomes ons voorbijstaken. Eigenlijk vallen tuf en ik in armere landen zo niet op, wij 'integeren' ons gewoon door ons uitzicht zal ik zeggen. Of dit ook voor mij geldt laat ik aan je oordeel over lezer dezes.

Enkele aantekingen door mekaar. Kroatie : heuvels en dorpen in mist, heeft iets geweldigs. Rijeka : overweldigende kontrasten tussen gebouwen , moderne en andere op enorme heuvelruggen, naast hele mooie culturele gebouwen. Grote haven. Arno zingt op radio "give me the key to fly away". De politieke lessen die ik opstak zijn van grote waarde voor mij, maar in dit verslag even niet. Als de eenheid in Bosnie stand houdt en er in het zuiden vd Balkan groei komt heeft de vrede er een kans. Terloops, alle oorlogsschade is voor het grootste deel hersteld. Of de harten ook hersteld zijn daar heb ik m'n twijfels over. Weinigen willen nog over de oorlog spreken heb ik de indruk. Misschien best. Go on , nu met goede voornemens.

Bosnie, tot mijn verassing sluit ook goed bij de moderniteit aan, alhoewel. In alle drie de deerlrepublieken geweest...als die bijeenblijven zou al een goed e zaak zijn. Ze hebben er drie legers en drie politiekorpsen. Heb dikwijls het voorbeeld van Belgie's eenheid gegeven (en zeggen dat het grootste del vd politieke partijen die langzaam wil opgeven. Een Rillaars gezin hu zoon gaat er volgen jaar een restaurant openen. Da's moed hebben, zou het niet durven. In die landen heb je vijf keer meer , nieuwe nog wel benzinestations, terwijl er bijlange niet zoveel gereden wordt. Als de 'boom' maar niet plots stopt. Je kan daar vanalles verwachten. Vier verschillende westers legermachten (ocvs, kofor, vn, eu). Vraag je in ALbanie aan een agent of je goed zit qua richting, dan vraagt hij gewoon of hij geen lift krijgt. Zit je daar dan een halfuur met de vertegenwoordiger vh gezag in de auto. Die achter mij komen weten dat niet. Ze snorren me maar voorbij. Stenen op de weg...stoppen om ze op te rapen voor de volgende bestuurders. Bah nee. Wel handig om de namen van de afkortingen van de politieke partijen onderweg op de rotsen geschilderd toe te lichten, zo'n agent. Alle dertig km staan er daar kontroles overal in alle landen. Maar één keer tegengehouden omdat ik niet met lichten aan reed. In de ene republiek wel, in de andere niet...heb diplomatisch boete kunnen afhouden. Spijtig maar de geluidscasette die ik onderweg in Albanie opnam is mislukt denk ik, (door achtergrondlawaai motor ?).

Veel goede reistips en indrukken staan erop. Nog iets markants, een cafe in Servisch deel Bosnie, met foto van een door den Haag gezocht oorlogsmisdadiger.Karadzic.

Eén van de mooiste foto's van m'n reis, is diegene van de Servische zigeuner jongen die hooi laadde op z'n paard en kar. Met polaroid hem paar foto's van zichzelf gegeven. Ook ne foto van de originele keuken van een Turkse trucker. Of van die bomma met kleinzoon, blij dat ze waren met die foto's van zichzelf.

En zo reden Taaf en Tuf door SLO,HR (hrvatska-kroatie, niet hongarije, BHI, SRV ,MK(macedonie, KO(kosovo) MNE(montenegro) en ALB. De boer waar ik m'n Albanees brood kocht was echt de Louis van Sizzes da'k vroeger in Meensel kende. Tijden de Oostenrijks-Hongaarse bezetting van onze landen zijn er veel soldaten van ginder hier geweest waarschijnlijk. Verder meer later. Over nonnen vd moeder theresa-orde in Albnie en zo. Of bij de foto's en film zal ik de rest wel vertellen.

Wat zo een reis persoonlijk voor iemand kan betekenen, daar heb ik geen woorden voor voorlopig. Je zet alle vooroordelen en schrik om iets voor te krijgen van je af en gaat ervoor. Telkens het thuisfront belt, smelt het tegoed op je gsm weg...zeker als ze op het antwoordapparaat tips van op het internet gedurende een enkele minuutjes doorspelen. Opladen kon alleen via het thuisfront,a friend. Ik had gewoon gevraagd, bel me maar voor iets dringends op. Bij thuiskomst blijken foto's goed gelukt, de film heeft originelee beelden, maar technisch staat hij nog niet helemaal op punt. Had ook mijn statief niet bij. beetje te vlug vertrokken, medebewoners van thuis waren aan decoratiewerken doen en overal in de keuken lag er stof zodat ik nog geen boterham kon smeren. maar ja, anders was ik misschien nog niet vertrokken.

Waar de oude vorm van religieus beleven overheerst en hand in hand gaat met weinig ekonomische groei, heeft het nationalisme kans om door te breken. Waar het beter gaat profiteert het van de groei om niet-samenwerking met de achtergebleven gebieden te bepleiten. Het vindt altijd wel drogredenen die de lonen laag wil houden voor het plaatselijke en internationale patronaat. 95 percent vd oorlogsschad lijkt weggewerkt, zelfs in Beograd Servie waar de oorlog nog maar een zeven jaar achter de rug ligt (die tegen Milosovic), elders een vijftien jaar. Op sommige plaatsen liggen nog mijnen want ze hebben in de grensgebieden tussen 92 en 1995 toch tegen mekaar zitten badderen tijdens die ethnische oorlogen. Moet bangelijk zijn als je daar kinderen lopen hebt. Ben er niet veel tegen bomen gaan plassen.

Te onthouden plaatsnamen : Gradac-omgeving Kroatie, Lady of the Angels baai wat lager, een strook van een dertig kilometer aan smalle weg, waar men zich min of meer voor het toerisme afsluit. Veel kamers te huur elders. Nog enkele uniek stille slaapplaatsen gevonden aan boerderijen of stromende beken. Bij het terug naar huis rijden toch niet voor meer kilometers via Hongarije en Roemenie geopteerd. ' Morgens at ik altijd een rauwe patat om mn maag goed te houden. 6500en kilometers is genoeg. (waarvan misschien een 70tal km tunnel in vooral Kroatie, Slovenie en Oostenrijk) Bij naar huisrijden genoten van natuurschoon en huizen, wolken, verschillende weerstypen, zoninvallen, mijn invallen...enzomeer. Alle types weer gehad, koude en winter ben je al reizend vergeten, want je gaat in een projekt op eigenlijk.

Bij stormwind best niet rijden...moeilijk weg houden en vele tips meer aangeleerd. Vele dingen gezien onderweg, de meeste truckers reizen alleen. Een Turkse chauffeur een polaroidfoto van zijn keuken in de bak achter z'n banden gegeven, mee gebabbeld. Plezant, eens alle dagen mensen uit andere kulturen tegenkomen. 'Onze' kultuur bevat al eeuwen langer een vermenging van vele invloeden, zowel genetisch als cultureel. De leiding van onze nationalistische partij heeft zelf nog niet door dat ze eigenlijk een turks uiterlijk hebben. Die weten dat ook allemaal, maar maken de mensen iets wijs om het grote geld ter wille te zijn en hun zitjes te behouden. Bij thuiskomst me in het voorbije wereld nieuws verdiept. Men moet die Bush en Chey-kliek gaan stoppen voordat er nog meer oorlog komt... Zal Iran worden gebombardeerd ? Hoe gaat Rusland reageren op de omsingeling door de Nato en de afweerrakettenplannden vd US in Polen en Tsjechie ?

 

Cuba. (algemeen verslag, in iedere zin mankeren tien annekdotes en 100 indrukken over mensen en situaties...)

---------

Op een elfde januari vertrokken, jaar des mensheid 2008. In het vliegtuig berekend dat bij een gemiddelde snelheid van

800 km per uur Columbus er per boot vanaf de Canarische eilanden zo'n 20km per uur, dag en nacht moet over hebben gedaan.

We speken hier wel over een afstand van pakweg 8000 km. Achteraf gezien, zoals op andere reizen, sloot altijd alles heel goed op het vorige aan, heel 'voorzienig' eigenlijk, wat niet wil zeggen dat het altijd even makkelijk was om aan bepaalde omstandigheden een goeie draai te geven. We waren goed voorbereid. Reeds enkele weken op voorhand raadpleegden we de internetsites met reisverslagen over Cuba. Of die mensen nu per fiets, bus of wat ook reisden...veel werd door ons bewaarheid gezien. De lezer van dit verslag moet die dingen maar zelf eens opzoeken...dan hoef ik dit verslag eigenlijk niet te schrijven...

maar wat ik ook schrijf...je moet het allemaal zelf ervaren hebben eigenlijk om van die dingen de essentie kunnen mee te dragen.

Voor de eerste keer van m'n leven op weg naar de andere kant van de oceaan dus. Brussel-Varadero Cuba (je kan ook op Havana of Holguin landen) voor 150 euro (40 cuc voor eerste nacht op hotelkamer daar (de cuc is een 20tot 30cent minder dan een euro en de munt aldaar daalde ook van 20cent tot 30cent toen we daar waren). Vandanaf zouden het casa's-kamers bij de mensen thuis aldaar worden. Goed dat we ons Spaans via ondertitelde Spaanse films aangescherpt hadden. Op 't vliegtuig warempel m'n woordenboek zitten lezen ter opfrissing en wat belangrijke werkwoordvervoegingen doorgenomen.

Als je ze leest is het Spaans een taal die te doen is, als de mensen traag en duidelijk spreken kan je heel veel verstaan.

Als je zelf iets wil formuleren en je bent een amateur in 't Spaans, is het best van korte zinnen in mekaar te zetten.

Geld gewisseld op de luchthaven, wantrouwen tegenover gefoefel aldaar bleek eigenlijk geen grond te hebben. Over het algemeen zeer korrekt behandeld bij betalingen en zo. Dat men aldaar het karige loon (tussen 1 en 5 cuc per dag) wat wil aandikken op andere begrijpelijke manieren, daar hebben we heel veel voorbeelden van meegemaakt.
Op 't eind van de reis hielden we er een respekt voor deze best geklede mensen voor over. Al hebben ze kleine huizen en al zijn hele delen van hun steden versleten tot op de draad, ze zijn terrecht een fier en vriendelijk volk met zoals hier mensen die te vlug en te luid spreken. De man die drankjes verkocht op de bus was de aantrekkingskracht en beminnelijkheid zelf voor de meisjes voor ons op de bus. Fier op z'n Duits als hij was. Het wordt hoogtijd dat meer Engelstaligen en Spaanstaligen de moeite zouden doen om ook een andere taal aan te leren. De Belgen zoals wij, kennen dan al vier talen en nu nog door dat Spaans worstelen. Brussel verdiend het wel om hooofdstad van Europa te zijn...zeker omdat heel Europa op militair avontuur geweest is...geduld loont zei ik meermaals tot Cubanen. Voordat de Spanjaarden 500 jaar geleden Cuba aandeden leefden er een 2500 jaar gelden Indianen in alle rust tussen de enorme wouden. Sindsdien hebben ook bijna alle koloniale mogendheden hun 'ding' op het eiland gedaan en met de resultaten hebben de Cubanen nog altijd af te rekenen.

Gratis wonen en gratis geneeskunde hebben ze toch al, maar ze zullen nog veel geduld moeten hebben eer hun steden en dorpen naar onze normen leefbaarder worden. Met velen sprak ik over hoe ze hun verkiezingssysteem zouden kunnen aanpassen, niet naar onze normen, maar meer naar een systeem waarbij ze diegenen op de hoogste verantwoordelijke posten kunnen sanctioneren als ze niet in overeenstemming met een ook via verkiezingen goed te keuren programma (voorbeeld :beter personentransport en distributie...)handelen. Ze verkiezen nu in hun wijken diegenen die in de gemeenteraad mogen zetelen en van daaruit worden de 614 kandidaten voor het parlement gekozen. We waren daar toen het parlement verkozen werd (het veranderde voor 63percent van bezetting). Als ze hun ministers rechtstreeks zouden kunnen verkiezen op projektlijsten zouden ze hun eenpartijsysteem kunnen behouden. Moesten ze ons meerpartijensysteem klakkeloos overnemen na de dood van Fidel zouden alle grote bedrijven en banken en grondstoffen toch maar aan de buitenlandse bedrijven verkocht worden...ze zouden er binnen de kortse tijd hun 'tijd-genoeg'-visie voor de moderne westerse stress moeten inruilen...al weet ik niet hoe ze in sommige stadsdelen temidden van het lawaai en de luchtvervuiling van veel te vervulende oude kamions en wagens kunnen wennen. Gelukkig hebben ze nog enorm veel paarden en koetsen als openbaar en privévervoer...wat moest dat zijn als ze zoals hier een auto per familie of meer hadden ? De wereld is echt aan alternatieve vervoersmiddellen toe.

11/1/08 vrijdag, kamer 2401 Tropical Club. Warme avondlucht na een tocht met de bus naar 't hotel een halfuur verder.

Enkele cuba-musici van de eerste soort cuban music spelen tot een uur of twee, ik slaap terwijl ik ernaar luister...wist niet dat ik dat kon. 12/1/08 Met de bus van Varadero naar Havana voor 10 cuc een twee en een half uur durende tocht met een stopje voor een glas koconut-melk. Een gesprek met een jong koppel Vlamingen op de bus. De eerste langs de wegkanten 'soms' vastgebonden koei-buffels en paarden. Habana binnengekomen langs de grote, ruime, 'placa de la revolution', dan Habana Vieja (kilometers lange straten zoals Marseille, maar dan echt versleten), In Vedajo stapten we af, met de koffers op zoek naar een casa. Een struise Afro-Amerikaan en een bleke magere vrouw gidsten ons naar Marcella, die ons naar Ed. doorverwees voor een kamer, de eerste cuc-fooi was verdiend voor het koppel. Edouardo deed naast de praktische kant van de inschrijving zijn verhaal over Cuba in een niet al te gemakkelijk Engels en wij daar met ons beste Spaans tussendoor.

Hij zag veel niet zitten in z'n land en volgens hem was er niet genoeg melk te krijgen...wat Marcella bij het ontbijt de dag erna dan weer tegensprak, genoeg en goedkoop volgens haar. Verdiende ze misschien meer ? We verschoten wel van de rantsoenboekjes voor in geval van tekorten in een bepaalde produktie die Ed. ons liet zien. Veel hekken voor de deuren van de kamers van mensen in het gebouw in Havanna waar we waren. Bescherming van begoedener mensen tegen ... ?

In de winter is het hoogzeizoen voor toeristen in Cuba (warmte draagelijker dan in zomer, al eens bewolking en soms wat regen). We bleven een paar nachten in Habanna en deden alles wat we wilden zien te voet. Wervelend van leven ondanks alle tekortkomingen. (zie foto's over optredens ondermeer). Malecon-dijk. Oude man die op een bank naast ons kwam zitten en een liedje zong om z'n twee cuc-medicament voorschrift dat hij toonde te laten betalen. Kinderen die blij waren met de eerste bikken en schriften uit de tas met ondermeer nog zeep, tandpasta en zomeer die de reispartneres van h de andere kant van de oceaan aangesleept had. Door de soms tot veertig cubanen per dag die we een lift gaven, zou die tas aardig slinken... . Allemaal unieke mensen van alle mogelijke beroepen die we tegenkwamen en waardoor je een beter beeld van het samenleven aldaar krijgt. De 'Gramma'-partijkrant gelezen (genoemd naar de boot waarmee castro en de zijnen op cuba landen, voor hun gelukt intitatief om de us-stroman Baptista die door een staatsgreep aan de macht gekomen was het land uit te krijgen.

14/1/08-16/1/08 Streek rond VINALES, mooiste in Cuba. Bij Julio en Lidya te gast, heel correcte, sympathieke mensen.

Ze toonden ons fier hun gastboek met de indrukken van talloze toeristen uit de hele wereld die al gepasseerd waren en die hun erkenning in een geschreven stukje in hun dikke boek neerschreven. Gelukkig mag deze vorm van toerisme in Cuba blijven bestaan, alhoewel er sprake was dat de overheid alleen moderne steden voor westers massatoerisme wilde en de rest wilde verbieden. Heb Julio over de mogelijkheden van het internet onderhouden vanop een schommelstoel in voorportaal van het kleine huisje. Die schommelstoelen zouden we nog veel tegenkomen. Rond Vinales zijn de Cuva de l'Indio en het uitzicht bij Las Jasmines vooral heel mooi. In de grot waar de Indiaanse slaven zich verscholen, ontmoeten we de bijklussende Angel en Ernesto. Op de terugweg naar Vinales zong Jesus voor ons vier liederen vanop de achterzetel van de wagen. Hij moest op tijd zijn voor een optreden om 17uur in Vinales in één van de vier culture centra met vier soorten cubaanse muziek. Het groepje in het kleine café was het beste vond ik. In ruil voor een paar drankjes krijg je een paar uurtjes heerlijke ritmes...en natuurlijk probeert men hun eigen gekopieerde cd'tjes met muziek te verkopen.

Goed voor onze kollektie streekmuziek. Wegens budgetaire redenen hebben we ons toch tot twee cd's beperkt.

Vinales en omstreken. De kleine landelijke wegen en hun gaten. De vrouw die me vroeg "Creos in Dio"? Geloof je in God ?

Het antwoorden met weinig veelzeggende woorden enz... . El NIno. La casa del Veguero . Morale de la Prehistoria. Parcque Nacional. San Diego Los Banos. Soroa. Sierra del Rosario., een soor hof van Eden met een waterval. Las Terrasas. Vuelta Abayo. Noordkust. De warme eenvoudige wijze boeren. Het oude vrouwtje dat we in een kliniek voor ogen afzetten. Mogote-grotten. Witte reigertjes die de struise buffel-koeien vergezellen. Guajiros, landarbeiders, velen bezitten land. Spatodea-bloemen. Bohio's-hutten in riet...we gingen met een paar bewoners ervan praten, we gaan ze een foto opsturen want ze wilden eindelijk oon eens post ontvangen in hun jawel , brievenbus. Siera de los Organos.

Afscheid van Lydia en Julio die in al dertig jaar in de bossen werkte voor de staat, hij was de rust zelve. We vonden hun casa, 'casa Lydia ' op een heel toffe manier en in tegenstelling tot een paar andere fietsers-op-zoek-naar-toeristen-met-zwarte -nummerplaat' was hij helemaal niet opdringerig om je in z'n casa te krijgen...houding die ik de opdringerigen in andere streken probeerde bij te brengen. Ook nog interresante leraar Engels, Isajas ontmoet op een prachtige weg met overal zeugen met biggen in alle kleuren die los liepen in een natuurpark dat de staat aan de boeren overliet.

WOENSD16/1/08 Tocht met die dag zeker 40 lifters tussen Vinales en CTRAustralia(zo noemde het dorp) waar we sliepen. Een vriend van ons was op het kontinent zelf op reis. Eén nacht bij Orlando en familie te gast, soms te klagende sfeer en onderlinge spanning tussen familie om langer te blijven. De lieve dochter was er een soort moderne Assepoes. Deden ons best om eigen ding te blijven te doen, geen sigaren te kopen, ons niet laten rond te gidsen de volgend dagen.

Lekker krokedil gegeten voor 8 cuc en Marja was ook voor het desajunio -ontbijt ondanks alles weer blij...ook zij hadden vele schriften met geschreven bevindingen van buitenlandse kontente internationale toeristen...naast de enkele kontente vlaamse toeristen zat er ook een hele malkonte bij van een vlaming die sommigen in het gezin niet vertrouwde en de lezers wilde waarschuwen...hij was misschien bedot geweest, wij niet. Als je met een goed hart komt heb je misschien meer kans dat je daar iets kan van overbrengen.

Donderdag 17/1-vrijdag 19/1 van Cienfuego naar Trinidad. In Cienfuego heb je veel ruimte, meer dan in andere Cubaanse steden zoals Trinidad..werelderfgoed maar zo versleten en druk. La Boca aan de zee was in Trinidad veel rustiger. Verbleven twee dagen in een gezin met vier generaties mensen en iedereen die er in en uitliep. De jonge student en de studente die goede vrienden waren, maar niet meer, daar ze vreesden anders hun vriendschapsband te zullen verliezen. De jonge inwonende hulp met haar dochtertje van vier en haar buurjongetje van dezelfde leeftijd. De problemen van haar in Amerika verblijvende man en een hele roman meer. De overburen enz enz. Zag er voor het eerst de zon op zeven sekonden in het water zakken over een afstand waar ze in Blankenberge een halfuur over doet. We ontmoeten nog een echte Indio vrouw van rond de zestig die ons iets wou geven voor de lift...twee kralen met bonen, schelpjes, zaden... ze deed er nog een viertal bij toen ze tussen het gesprek door vernam dat we twee maal drie zonen hadden "por los chicos des hijo's". Pure ontbaatzuchtigheid en gulheid van een vrouw met veel wijsheid : suzanne laura Voas of Vargas, ik weet het niet meer.

Verder die dag nog die jonge dokter tegengekomen die twee jaar plattelandsdokter was en dan nog vier jaar in cardiologie ging studeren (streek Santa Klara). Hij was blij met het straf pillampje dat we hem gaven (ging hij het misschienvoor z'n patienten gebruiken ?) De bananenboeren die we meenamen waren ook echten. Om maar te zwijgen van die hun paar hennen een plastieken broek (zak)aandeden zodat ze niet in de auto zouden shitten. Een paar dagen later waren het hanen voor de hanengevechten. Ik vroeg me soms af hoe het er in Europa of elders in de rijkere stoffelijker wereld zou aantoegaan moest de overheid wegens omstandigheden de niet-volle wagens (inbegrepen kamions, traktors..)verplichten van de op de kruispunten samengekomen voetgangers mee te nemen (let wij, buitenlanders waren niet verplicht met het systeem mee te doen) We deden het graag en soms was het wel aangewezen omdat er daar bijna nergens leesbare verkeersborden staan.

Zaterdag 19/1/08 Van La Boca Trinidad naar Bayamo . De Sierra Maestra-gebergten...vele wegen naar Santiago de Cuba geprobeerd die allemaal in de jungle doodliepen in dorpen met straten vol gaten. Vermits een grootstad teveel energie zou kosten niet voor SDC gekozen en bijgevolg ook niet voor Guantanomo. By the way, het beroemd e liedje 'Guantanamero' betekent 'liefelijk boerenmeisje van Guantanamo' zoals de stad Guardalacacha (hoe de koeien) betekent...(in de tijd zo genoemd omdat de koeien door de piraten gestolen werden. De zon was weer rap weg na 18 uur en voor ze om zeven uur opging genoten we in Bayamo van een soort nieuwjaarsfeest, iedereen liep er piekfijn uitgedost bij en toen alles rond een uur of één afliep haalden de jongeren hun fietsen uit de fietsenstallingen en reden naar huis...dat deden wij in onze jonge tijd aanvankelijk ook nog...het is nu wel even anders. Wat me doet terugdenken aan die begrafenis cuban style...de lijkkist gevolgd door een open kamion met daar de familieleden en zo op, een 40tal man, onderweg tegengekomen.
Als er bij ons iemand sterft rijden we met 200 man naar de kerk per otto... . Heb JuanRoberto-casa-uitbater wat tips voor zijn straatkontakten gegeven. 's Morgens was onze auto gewassen door iemand dat ik niet kende en die in het park zat te wachten tot hij me op het balkonnetje boven de wagen zag verschijnen en heb ik moeten afdingen, want ik had dat niet gevraagd. Een buur van JuanRoberto had z'n hond een nacht bij m'n auto gezet...en zo wil iedereen daar z'n cucje extra verdienen...begrijpelijkerwijze. Prachtige gezongen kerkdienst gezien (je kon er in en uit)...baptisten of zo.

20/1/08 verkiezingsdag in cuba...98percent opkomst naar 't schijnt. Tocht in omgeving Holguin naar Guardelavacha waar de rijkere toersisten zitten...maar wij wisten een afgelegen hotel een dertigkm verderop om het eens op een paar dagen kalmer aan te doen. Veel Canadezen waaronder een twee man die een beperkte groep animeerden, al waren ze ook maar toeristen. Luis, dertiger, de van Duitse voorouders afkomstige meertalige Engelse (chapeau Luis) in Canada wonende leeswurm die me een interrasant boek over de belabberde wereldtoestand gaf (over de culturen die hun eigen ondergang organiseerden zoals deze op de Paaseilanden enz). Gregg, 58 van wie je niet wist of hij nu al of niet dit of dat als beroep of standpunt of bedoeling of wat dan ook had...ook grappig en onderhoudend man enz..enz... De oude Madeline die aan time-sharing wilde doen en niet van Hennnnin maar van Kim Cleissters hield. De drie rond Greg en Luis eenzame gebroken-harten-herbezinning vriendinnen ...enz...en de Jerry , de 62jarige gepensionneerde canadees die eigenlijk meer indiaan was dan hij besefte en ons aan iemand op het thuisfront deed denken. Cuba is voor CAnadezen wat de canarische eilanden voor europeanen zijn, relatief kortbij. De bewaker van het hotel , daar had ik een heel goed gesprek mee over de politiek...en weer verwonderde het me dat hij het niet om de fooi of zo deed. Wel anders dan de redder op het strand die vroeg om een t-shirt, er twee van ons kreeg en dan verdween toen ik hem vroeg of hij me kwam redden van de eventuele haaien als dat nodig moest zijn, toe ik m'n kop naar 't strand keerde zag ik hem niet meer. Heel veel over de mens werd me daar eens te meer duidelijker. Ik brak er op het koraal de kokosnoot die ik onderweg van een lifter had gekregen, mooi het kopje af, zodat ze ook een soort dekseltje werd.

Heerlijk sap, harde koko. Bye Don Lino HOTEL

22/1/08 23/08 Die dag reden we langs Holguin terug in de richting van Varadero, want het was inmiddels al weer woensdag en vrijdag moesten we terug op den vlieger zitten, dus kapten we de 800 resterend kilometer in drie.

Een stuk dat eindigde in Camagaey, ook een wat ruimere, maar daarom niet minder drukke stad met een aantal per auto verkende sights. (die van 's avonds in de donker), want we vonden niet zo direkt iets om te slapen.

's Anderendaags belandden we weer na de nodige annekdotes en lifters in Santa Klara, ook eigenlijk te druk maar we vielen daar weer via via op eerlijke rustige mensen, op jongelui uit een dansgroep en op Marja die een kunstige oud Spaans herenhuis in een casa voor toeristen omgetoverd had. Het orkestje in het kafee bestond uit zeven man, waarvan er zes al 49 jaar met mekaar speelden. Onvergetelijke mix van rassen en karakters, achteraf mee geklapt. Ook nog canadees alternatief koppel ontmoet, zij werkt voor een ngo. Ook de typische, bijna gratis-ijssalon-voor cubanen was tof.(er waren ook koekjes)

24/1/08 laatste stuk terug naar Varadero toe via Cardenas waar een 87jarige man onze gids was, maar waar we niet lang konden en wilden blijven...Kamer Dos Mares Varadero genomen, korter bij vlieghaven, want auto moest voor 11u terug binnen. 25/1/08 we gaven al onze tips door aan Rolf, een zwitser van onze ouderdom die alleen op reis was en reden richting vlieghaven om daar in afwachting van het inchecken eens alles op een rijtje te zetten onder de prachtige bomen op het grasveld voor de parking. Mensen, mensen wat je niet allemaal kan tegenkomen, teveel om op te noemen.

Tevreden weergekeerd om hier de tevredenheid en zingeving onder die andere kultuur weer te promoten.

o

 andere reizen in Frankrijk en Spanje, geen verslag, wel foto en filmmateriaal en vele namen van platsen waarlangs we of ik alleen passeerden

 

22:19 Gepost door oc blogkunstenaar in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-10-12

The old fashion dish machine and the hart beat of cups (part-1/2)

the more heat the faster the hart beat

the less fire the slower the hart beat...before complete silence again reigns

17:06 Gepost door oc blogkunstenaar in filoview productions | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-07-12

somebody is fooling me

filoview pictures

starring K3 Kweddel Kattekke Kwajongen (Somebody is fooling me part II)  Het tijdperk van de Bad Man films is over sinds de schietpartij, leve de alternatieve inhoudelijke produkties waar zelden geld voor is.

11:50 Gepost door oc blogkunstenaar in film-doc | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

21-07-12

generous and polite coque

 filoview pictures,

starring Brestian Beauty and Jullekke Crapulekke (stole his name)

18:06 Gepost door oc blogkunstenaar in film-doc | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-06-12

titels skynetblogs colums

Filosofisch Verzet Volume I-VIII p1-560 I.aantal van de titels artikels enz

 
Archief
·
·

19:37 Gepost door oc blogkunstenaar in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-12

Filosofisch Verzet Volume I-VII p1-560

http://filosofischverzet.blogspot.be/2012/06/filosofisch-...

 

of ook via : http://filosofischverzet.skynetblogs.be/      klik op titels

 

11:49 Gepost door oc blogkunstenaar in filosofisch verzet volume I-VIII | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-05-12

tussen allerzielen en euroshima deel 2

http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/boeken/  deel 1

081.JPG

deel 2   :   http://noemgodgewoonhetleven.skynetblogs.be/

16:48 Gepost door oc blogkunstenaar in roman | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

02-05-12

vertelselke

 

IMG_2221.JPG

 

 

Er was eens een kip

veel valt er van te zeggen, een echte overlever

met een trauma, van vier zusters kippen met andere tinten

had zij alleen van haar vorige haan kuikentjes

maar katten, wie weet, marters of vos

ontnamen haar haar kroost

sinds haar laatste kuikentje werd gestolen

was geen hek, geen draad nog hoog genoeg

om haar tegen te houden

ze sliep in bomen

wijl haar vriendinnen en uiteindelijk de stoere haan

twee keer groter dan zijzelf, door de natuurlijke vijand werden geveld

uiteindelijk verhuisde ze naar een bos met vijver

want in haar eerste dorp van verblijf, werd ze verjaagd

eens ze buiten het gebied van het gastgezin verbleef

honderden eieren legde ze voor eenieder

alle seizoenen, regen of wind, verkoos ze buiten te slapen

een slaapplaats der mensen, hok, was haar te min

op een dag bracht iemand een haan, een kleinere,

een hele vurige, schel kort krachtig kraaigeluid

zo te herkennen uit de tunes van de buurhanen

niks was hem ook te hoog

en hij leerde haar ook van hoger in de boom te slapen

zeker twee meter hoger dan de oorspronkelijke drie

 

iedere ochtend in de nog koude lente reeds,

kraaide hij de gastheer uit de veren

een echte tiran soms,(de haan)

een borstel vloog van ergernis een dag door de lucht

en de haan ging in het naburige bos slapen

al veel minder lawaai in de buurt, oef

 

de eerste nacht zonder hem, kroop ze ook 5 meter hoog

probleem in de morgen, ze durfde zonder hem niet naar beneden

er werd aan de boom geschud en ze lande geforceerd maar veilig beneden

 

doch het haantje hoorde haar eens kakelen toe ze in de waan was

dat er op haar ook werd gejaagd

op eens zat hij terug op het schiereiland

waar ze hun wittebroodsweken hadden

niet te geloven, maar hij ontvoerde haar

ze vlogen samen over het smal stuk van de vijver

en verdwenen samen naar een oude chalet in de buurt

wie weet hoe het met hen afloopt, dacht de hoenhouder toen

’t zal wel goed gaan met de kip, want ze kan zelfs zwemmen

Ooit geweten, een kip die kan zwemmen ?

 

Maar …beiden keerden terug en zochten een nieuwe slaapplaats,

De hoenderhouder had inmiddels de stoel verzet

Onder een andere boom, de stoel, dan die waarvan ze hun jump in de bomen maakten

Een hele bedoening, hij ging het eens allemaal uitzoeken

Maar zij maakte de eerste sprong…hij volgde,

Uit frustratie is hij dan maar een paar meter hoger gaan zitten

Misschien vanavond weer gezellig bij mekaar

In de oude Schone van Boscoop boom

niet gestoord door Jeff Rusell, de intelligente broer van Jack

;maar da's een ander verhaal dat door het leven van de hoenders

is komen lopen, snuffelen, geur analyseren enz...

 

IMG_2208.JPG

 

12:18 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven, vertelselkens | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-12

Horses with no name, mais une ame formidable

18:53 Gepost door oc blogkunstenaar in film-doc | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-04-12

cock-hen three

 filoview productions limited

After two weeks together they sleep sight by side on the same 4meter level untill the sun pushes them in to the day

08:59 Gepost door oc blogkunstenaar in filoview productions | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-03-12

grenspaal in natuur

filoview production, grenspalen, alleen voor administratief gebruik

--op andere reizen tegengekomen mensen :

 

 

IMG_2774.JPG

IMG_2974.JPG

 

19:21 Gepost door oc blogkunstenaar in film-doc | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-03-12

Zoveelste proletengedicht van me

Opstaan.

Zes na Zes.

Ben je nog niet failliet

dan ga je nog niet op de fles.

 

Vroeger ging je er onder door

als d'oogst mislukte

't kweken van de beesten tegensloeg

als ziekten niet stopten

als 't weer oorlog werd

 

Nu,

moet 16, niet 11 percent worden gehaald

maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

moeten te veel papieren in orde zijn

moet alles in 't groot, de één zijn brood...

...is niet de ander zijn speculatie

 

nu,

ga je failliet omdat banken geen banken zijn

elders, door oorlog en heel veel honger ...

niet alleen door 't weer

nu,

hier...ook door die relatieproblemen...

die dat allemaal meebrengt

en het willen hebben en doen van teveel

niet te vergeten

IMG_2036.JPG

filoview pictures -heb het warm water niet uitgevonden, maar kan wel zeggen dat het duur wordt

 

 

10:33 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht, Politiek, Sociale Bewegingen, Vriendschappen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-11-11

Tante van Tirlemont en zus

100_2416.JPG

 

90 jaar !

Vele kleuren jong haar !

Om mode te dragen, altijd klaar !

Haar huisje een museum met vele mooie unieke dingen.

Onderhoudt ze als een jonge die nog kan swingen.

Haar kommer om haar buren vertaalt ze in daden.

Ze deed menigeen zich in goed voelen baden.

Haar kritiek op mislukte pannenkoeken is onverbiddelijk.

Ga je met haar eten, krijg je er andere, onmiddellijk.

Ze lust op tijd als oudje ook haar biertje.

Haar deur naar mensen toe staat altijd op een kiertje.

Ze is ook de meest internationale overgrootoma die ik ken.

Hoop dat ik haar vandaag even met deze woorden verwen.

Zoals ook zij mij, met haar eigengebakken vlaai.

‘vlowie’,in ’t dialect van Tirlemont ‘gezai’.

Ze is een levend monument, archief van menselijke verhalen.

Ze moet nog minstens tot 100 meegaan,

zo niet ons als engel nog ene komen betalen.

Gelukkige verjaardag krasse, strenge, zachte en zo meer.

Gevoelige ook, bedankt weer voor dit feestje deze keer.

Nog twee feesten te gaan

En er zal 100 op je kaars staan !  

 

88 jarige moeder, oma, 

11x8, proficiat en dankjewel

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon ook voortaan...

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte weer tegen

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

         

co

 

11:44 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven, gedicht | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-10-11

one early morning on hotest first of octo ber since 1921

IMG_1541.JPG

licht en kleur en een goed humeur,, een boom lijkt in brand te staan

08:47 Gepost door oc blogkunstenaar in fotovertelsel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-08-11

Blogkunstenaar Bundels (not for sale)

100.JPG

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be   alle blogs zie alle links 'om over te filosoferen'

20:14 Gepost door oc blogkunstenaar in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-06-11

de blogkunstenaar ook in 't Engels

English Blog Blogartist, you can follow him if you wish

http://talespoemsessays.blogspot.com/

IMG_1319.JPG

 

 

18:41 Gepost door oc blogkunstenaar in fotovertelsel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-11

art filmpkes filoview pictures

http://www.youtube.com/watch?v=zbPzZrGRoQE

the way from radiation to atom to cell, organisms and us would have been impossible without the spectrum and longing for light and knowledge...and the desire for feeling and feelings

 

16:32 Gepost door oc blogkunstenaar in filoview productions | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

27-04-11

archieven de blogkunstenaar

IMG_1053.JPGfiloview picturers 2011

http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/archives/

zie ook onderaan na keuze per thema en maand, per artikel-woordkeuze,tags

25-04-11

filoview productions art film presents

13:14 Gepost door oc blogkunstenaar in filoview productions | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-04-11

Geluk

238.JPG

kortelings op de blogkunstenaar, korte kunstfilmpjes

zie ook the meaning of life in colours (link, dichter bij de ziel blog)

16:39 Gepost door oc blogkunstenaar in film-doc, Spiritualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

24-03-11

fotovertelsel

IMG_0880.JPG

geen twee momenten dezelfde

weinig is altijd wat het lijkt

hij, is dood, onzichtbaar

maar ook weer niet

zij heeft misschien nooit bestaan

maar ook weer niet

ze lijken gescheiden, alleen

en ook weer niet

IMG_0873.JPG

al je goed kijkt

zie je ook haar

als er geen wind is geweest

en het licht goed zit

 

welcome to come

and discover

08:41 Gepost door oc blogkunstenaar in fotovertelsel | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-12-10

schilderen glas-steen

IMG_0728.JPG

co

IMG_0727.JPG

co (the A from grafitifreak cw)

17:33 Gepost door oc blogkunstenaar | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |