22-02-10

Sleet op gangbare democratie-types

Een aantal landen willen oh zo graag onze vorm van samenlevingsbeheer door middel van verkiezingen waarbij een aantal partijen het tegen mekaar opnemen en dan achteraf een politiek programma uitdokteren dat op de meeste punten ingaat tegen het algemeen belang. Niet dat men in het groeiende China in de meeste fabrieken of velden niet even hard moet werken als in het Westen of dat men in het, ten opzichtige van echt arme landen, vrij sociale Cuba, als kiezer, de commissaris voor Openbare Wegenwerken de laan kan uitsturen, indien die niet goed presteerde. 

In alle landen waar men militair tussen komt om ‘onze’ bestuursvorm op te leggen, effent men het pad voor een aantal krijgsheren en andere nationalisten of zogezegd ‘religieuzen’ waar naar de  99,9% van de rest van de bevolking zich dan te schikken heeft.  In plaats van een cementfabriek… op te richten, bombardeerde men vandaag in Afghanistan nog maar eens per vergissing een aantal ‘burgers’. “Sorry”. “Verkeerd doelwit”. In Zuid-Amerika kregen progressiever Latino’s de laatste jaren de kans om de opbrengsten van de economie meer ten goed van de bevolking doen te komen.             De andere kant van de burgerlijke krachten loeren op het moment waar zij electoraal een percentje meer hebben om het roer weer richting verleden te sturen. Op sommige continenten is het verschil tussen links en rechts al duidelijker als op andere, maar globaal gezien zit de wereld gevangen binnen de oude grenzen. Met als cipiers ondermeer de bankwereld en de opleggers van budgetaire evenwichten die voorlopig niet eens de spelregels van de intresten op schulden kunnen of willen standaardiseren…wegens de grote winsten die er mee gemoeid zijn weer.   Men laat, ondanks de massabetogingen toch niet na om in de grote media doen uit te schijnen dat de Grieken bijvoorbeeld deemoedig de toekomstige bezuinigingen aanvaarden.             De overschakeling van het vroegere Oostblok naar de burgerlijke democratie werd een succes voor ondermeer Russische multimiljonairs, voor de regeerders in Kazachstan enz… .  Niet voor de gediplomeerden uit vele landen die op honderden kilometers van huis werk moeten zoeken.  Is er iets nieuws uit Afrika te melden ?  Chinezen proberen op er op een niet militaire manier, geld te verdienen en ontwikkeling te brengen, maar ook de meeste regimes aldaar leven bij de gratie van diegenen die op topvlak aan de economische en politieke touwtjes trekken.

Bij ‘ons’ in ’t Westen dan.  Walgelijk met welke thema’s conservatief rechts Amerika in de US afkomt om zich weer als redder van de natie op te werpen.  Niet slim van de regeerders aldaar om een aantal van de hardere republikeinse strekking van de partijen van het grootkapitaal in de regering op te nemen en niet echt met de heersende logica van het systeem van maximumwinsten en minimum bescherming te breken. Nog altijd heeft men niet door dat geld in oorlogen alleen winst oplevert voor een zeer beperkte groep. Met dat geld had iedere sukkelaar in Vietnam, Irak enz…al lang een huisje met stromend water kunnen zetten en maakte de Taliban geen enkele kans om populairder te worden.  De VS en GB-leiders veroorzaakten 95%  van de oorlogsellende met hun ‘weapons of mass destruction’-waan. In Nederland is men daar na jaren toch gevoeliger voor geworden; wat ook in de verkiezingsuitslagen zal blijken…als men zich er niet door moderne rechtse demagogen gaat laten vangen.

België dan, met zijn bijna vijf dozijn ministers, staatssecretarissen… . Zijn drang om openbare gebouwen te verkopen en dan te gaan huren (iets waar geen meerderheid van de bevolking achter staat, totaal niet), zijn drang om maar te privatiseren en een onderneming als de spoorwegen in stukken te zagen als aanloop naar privatisering, waarvan is bewezen dat ze tot meer ongelukken leidt.  Ik hoop het nog mee te maken dat ik eens op een hele andere manier kan gaan stemmen voor een ander beleid op een aantal domeinen.  Telematisch gezien kan men de hele wereld op dezelfde dag naar de stembus roepen, de 1ste mei bijvoorbeeld.  Men zou de kiezers zelf over een aantal dingen hun mening kunnen vragen.  Ze zouden dan ja of nee kunnen zeggen tegen een aantal beleidsopties in het algemeen belang voor een echte vooruitgang op wereldvlak. In een tweede ronde zouden ze dan per projekt (ministeriëel departement) zelf hun beleidsverantwoordelijke dirigenten kunnen aanduiden.  Zo zou de wereld uiteindelijk op basis van andere beleidskeuzes (gelijk loon voor hetzelfde werk wereldwijd, rechtvaardig belastingsstelsel,…) voor de eerste keer een wereldregering kunnen hebben, in het teken van echte samenwerking i.p.v. competitie tot der dood, op kleine en grote schaal.

Dan zou  het ook niet meer kunnen dat mensen met allerlei andere beroepservaringen zo maar minister of manager van de spoorwegen zouden worden.  De beste stuurlui worden immers aan wal gehouden door het systeem van partijen die enkele van hun topmensen op jobs droppen, waar ze totaal geen beroepservaring mee hebben. Om je verkiesbaar te stellen, zou je dan moeten bewijzen ervaring te hebben op een bepaald project. Dan zou het ook gedaan zijn met al die Vlaamse rechtse partijen die mekaar de titel van het liberaalst of het nationalistisch te zijn bestrijden, maar dan zou men in zijn eigen project moeten laten zien wat men waard is als men aan politiek wil doen. (zie http://bloggen.be/conscience2008  )

 

18:38 Gepost door oc blogkunstenaar in Politiek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: democratie, alternatieven, sleet |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.