18-03-10

Duizenden jaren in verhaal van 5 minuten.

Duizenden jaren in verhaal van 5 minuten

De geschiedenis is een oneindige brug naar de toekomst. Die brug zou zijn nut moeten hebben. Het verleden en het heden zouden ons dus naar een kollektieve vorm van bewustzijn moeten voeren. Het bewustzijn van het feit dat het reeds decennia in toenemende mate mogelijk is om iedereen deftig te voeden, te kleden en te huisvesten.Onze geldgerichte maatschappij ziet dit anders. Hoe dit kwam ?

Al voor de godsdiensten een leidende rol gingen spelen, waren er primitieve stammenverbanden die het water, de lucht...en ales wat de mens in zijn onderhoud voorzag'heilig','helend' vonden.Vandaag de dag is er niets meer heilig. Het recht op werk niet,het onafhankelijk denken niet...en het recht op ontplooiing niet.

De verre voorouders van de gorilla's op de berg van de vermoorde Diana Fossey, leefden net als de eerste mensachtigen die ons voorgingen, in een omgeving die hen overvloedig weldadig was. Toen, zette zo'n situatie tot een primitieve vorm van beschouwing aan.  Bepaalde wezens onder de eerste mensachtigen 'gebruikten' een stok en werden BESCHOUWEND. De filosofie was geboren.

Langs het in stand houden van de lichamen om ...ontwikkelde het denken en het organiseren zich verder. Het denken zette aan tot handelen en onderhandelen. Het denken bouwde al heel vroeg een keuzemogelijkheid in. Ofwel nam men bij beslissingen naar de buitenwereld toe, een houding van solidariteit, 'liefde voor de eigen soort' aan, of men volgde de instinktieve, individuele overheersingsdrang tot in 't extreme. Dit extreme zou men dan kunnen vertalen als de blinde trouw aan diegenen die de groepsuitbuiting organiseerden. Uitbuiting zou voor lange tijd de 'motor' van de stoffelijke vooruitgang worden.

De status binnen de groep, bepaalde de sociale reakties die de' levenskrachten' onder andere via het woorden -en mimiekspel van de leiders, aan de leden opdrongen. De produkten van de menselijke vaardigheid, maakten de geesten bewust van hun creativiteit. Men begon in termen van variatie en ruil te denken. Het besef van de nieuwe , culturele,'overvloed' van bezit, deed de angst om tekort te komen ontstaan. De strijd om het bezit van de overschotten, kon beginnen. Moord binnen de eigen soort, was niet langer een taboe. Verhoudingen moesten zich voortaan niet alleen meer naar de wetten van de instinctief sterksten, maar ook naar de wetten van de economisch sterksten plooien. De gezinnen werden zelf concurrenten met een economisch bepaalde hierarchie.

Ook de eerste menselijke groepsverbanden, de 'stammen',hadden al een politiek 'establishment'.De 'business' van wie er nu eigenlijk het recht heeft om de lakens uit te delen', was geboren. De politiek dominanten omringden zich toen reeds door een aantal MOUWVEGERS : de aspirant-dominanten. Hun macht berustte meer en meer op eigendom en vereenzelfiging met militaire sterkte. 'Ontzag' verwierf je ook als je de rituelen ter ere van de 'onzichtbaar geworden' voorouders leiden kon.

De binding met de natuur, als moreel scheidsrechter, werd vervangen door de binding met de 'goden' en met nieuwe morele normen die de gezagsstrukturen via de cultuur van de leidende klasse oplegden. Iemands plaats in de piramide van het gezag, bepaalde de graad van aantasting met 'belangenvermenging'. Zo ontstonden de eerste KASTEN en KLASSEN binnen de samenleving.

De leidende figuren van de zich in koninkrijken verenigende stammen, dienden te weten hoever ze met het bedriegen en uitbuiten van hun bevolking konden gaan. Daartoe introduceerdede 'leidende kringen' het GELD. De BELASTINGEN dienden om het eigen volk onder de knoet te houden en andere koninkrijken te knechten. Of ook om toe te laten dat bepaalde groepen zich voor hun levensonderhoud alleen met denken konden bezighouden.

Binnen het bindweefsel van de macht begonnen zich duidelijk een aantal tegengestelde belangengroepen te onderscheiden. Net als de RELIGIEMOUWVEGERS, stelden de officiele FILOSOFIEMOUWVEGERS, de bestaande ORDE van de ADELMOUWVEGERS niet in vraag. De meest ontwikkelde BEROEPSGROEPERINGEN die in opstand kwamen, werden voor 't eerst met geld braaf en welvarender dan andere beroepsgroepen gehouden. Voorlopig bleef de 'OPPOSITIE' nog heel lang beperkt tussen onenigheid binnen enkele monarchieën en hele rijke families. Om hun onaantastbaarheid te beschermen, vonden de bazen HEERSCHAPPIJBESTENDIGENDE wetten uit. Terwijl de bevolkingen aangroeiden, ging het aan de adel gebonden feodalisme, toch ten onder aan het feit dat het niet genoeg produceren kon. 't Werd dus tijd dat het kapitalisme zich als nieuw systeem binnen de maatschappelijke baarmoeder nestelen kwam. Dit systeem zou in de 20ste eeuw herhaaldelijk aantonen dat het failliet was, omdat het meer produceerde dan de bevolking 'aankopen' kon...met alle overproduktie en oorlogen vandien.

Maar zover ware we nog niet. De legeraanvoerders vochten en moorden dat het hen precies een lieve lust was. Voor de soldaten was oorlog gewoon een broodwinning of een opgedrongen plicht,waarvan ze alleen na de eerste moord moesten kotsen. Daarna verkeerden ze in een waan van zelfverdediging of in een opgefokte overwinningsroes.

De legers vochten nu niet meer alleen voor koningen, maar voor rekening van de zich snel verrijkende BURGERIJ. Een klasse die ons nu nog altijd verplicht van onszelf 'burgers'  te noemen...terwijl we toch allemaal gewoon 'inwoners' van gemeenten zijn.

Terwijl de burgerij de zich steeds meer rationaliserende produktiemiddellen inpalmde en nieuwe gebieden aan de 'zegeningen zijner uitbuiting' onderwierp...verminderde het aantal mensen die op het land werkten.

Onze vrienden Filosoven kwamen in hun sociale analyses voorlopig niet verder dan dat de rede de verbinding tussen het 'natuurlijke' en het 'bovennatuurlijke' was. Kritiek op de klassen die de rijkdommen opstapelden , naarmate de wereld op de rug van de werkende bevolking' ontdekt' werd...bleef uit. Ze begrepen niet welke periode de onderlinge gevechten tussen inheemse en uitheemse adel, nieuwe rijke BURGERS, boeren en beroepsgilden,inluidde : het kapitalisme zou nog lang een amorele, produktievernieuwende,bloedige kracht blijven.

Als middel om de oude heersende klassen (adel en burgerij)aan de macht te laten blijven, hadden de STAATSMOUWVEGERS, zich ondertussen ONMISBAAR gemaakt. Gezamenlijke acties van Staat en Leger waren steeds bloederig in het voordeel van een of andere fraktie van het kapitaal.

De 'vrijheid van denken', was aanvankelijk meer een modefenomeen, dan een sociale noodzaak. De rijken konden lezen en schrijven en hadden tijd om het denken naar hun 'comfortabele' belangen te ontwikkelen.

De verboden 'broederschappen der handwerklieden' hadden niet alleen hun werkgevers tegen. Terwijl de burgerij haar eerste , uitstekend betaalde PARLEMENTARIERS installeerde, slaagde zij er overal als maar in om het werkvolk voor haar burgelijke karren te spannen. Al van sinds de tijd dat de burgerij haar machtsstrijd met de adel via een reeks 'burgerlijke revoluties' beslechtte...tot en met nu...nu zij de strijd met de werkersklasse al 200 jaar via oorlogen omzeild.

De burgerij is dus pakweg nog maar twee eeuwen de heersende klasse. Maar door de strijd om toegevingen vanwege de heersers, ondervonden de proletariërs op welke manieren hun klassestrijd kon afgeleid worden. Vaak op zeer bloedige of doortrapte wijze, kaderde men hun politieke en sociale strijd via de door hen afgedwongen verworvenheden in. Hoeveel van die ervaring zit er na 200 jaar nog in ons collektieve geheugen ? Op welke manier boren wij dat collektieve geheugen nog aan ?

Vorige eeuw leefde er een man die zijn geld en famillie opofferde om aan te tonen dat het kapitalisme als systeem bijna opgehouden had met de mensheid op een hoger nivo van produktie en samenleven te brengen. In dikke wetenschappelijke boeken legde hij onophoudelijk uit hoe het kapitalisme van de ene overproduktiekrisis en oorlog in de andere sukkelt. Kapitalisten produceren immers niet met het oog op een totale behoeftenbevrediging, maar met het oog op maximumwinsten. De werkers krijgen maar een deel van de waarde die zij geproduceerd hebben als loon in handen. Deze 'meerwaardewet' maakt dat zij onmogelijk alles wat ze geproduceerd hebben kunnen terugkopen. Het feit dat goederen niet gewoon als GEBRUIKSVOORWERPEN, maar als HANDELSOBJEKTEN gezien worden, noemde Kareltjen Marx 'warenproduktie'. Het bestaan van loonarbeid onder de voorwaarden van de burgerij en haar economische wetten in plaats van een economisch bestel gebaseerd op produktie en distributie op zich , maakt dat we eens te meer, nog altijd met werkeloosheid, oorlog, rascisme, stresserende werkvoorwaarden en andere uitgediende fenomenen zitten. Van ieder van deze problemen maakt men een van de economische realitieiten losstaand 'strijdpunt', om ons te kunnen blijven om de tuin leiden.

Dra belandde men in een eeuw waar een nooit geziene vernietiging het tevoren opgebouwde altijd weer in puin verdwijnen deed. Weer kondigt een eeuw zijn einde aan. Nog altijd duiken er overal weer stuiptrekkingen van stervende ideologische karkassen op. Nooit was het gevaar voor vernietiging van biologisch leven zo groot. Nooit te voren hadden we de middellen om wat en hoeveel we maar willen te produceren. Alhoewel sommigen onder ons welvarend zijn, was de uitbuitingsgraad nooit zo hoog. Het verschil in levensstandaard nog nooit zo verscheiden. Nooit tevoren floreerden corruptie en andere misdaden zo welig. Nooit tevoren gebruikten we de mogelijkheden van ons denken zo weinig. Nooit tevoren hadden we zoveel tijd en middellen en aanleidingen  om over na te denken.

Toch bestaat er een algemeen kader om het geheel van geblokkeerde toestanden te begrijpen. Toch laten we ons als nooit tevoren door zovele mistverspreidende thema's van de echte politieke knelpunten afleiden.

Kortom, de mens heeft nog veel 'explicatie' voor de boeg. Hij moet proberen te informeren en trefpunten voor sociale verandering doeltreffender kansen geven.

octo

17:44 Gepost door oc blogkunstenaar in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, grote, lijnen |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.