29-06-10

Op enkele dagen na,bijna 100 geworden

Pace Im Mundo.  Pace por PIM.
vrede zij haar, in vrede is ze, in vrede heeft ze geleefd
ondanks oorlog en andere onvrede, die toch maar schijn zijn,
ver weg van het eigenlijke wezen in ons dat oneindig is
 
als jongen stond ik achter haar winkeltoog
vond dat de blauwe adertjes in haar wangen haar leuk stonden
zij en Pros, in kalm begrip voor mekaar verder door het leven na de oorlog
ze kon zo nauwgezet bewegen en gaf ook een eigen draai aan haar woorden
volgens mij was relativeren haar ook niet vreemd
zoveel mogelijk alles in de minne regelen ook niet
 
aandacht hebben voor wat iemand vertelde en niet te nieuwsgierig willen zijn
maar gewoon simpel wat aanwezigheid delen
naar de dorpelingen en de klanten toe
zeer zeker ook naar de familie
niets dramatiserend waarschijnlijk,
wetend dat bij elke nieuwe ontwikkeling
het nakomelingsschap na haar versterkt doorstapte, doorstapt
de laatste volle maan van haar 100jarig leven net niet gehaald,
de dimensie die ze nu verdiend betrad, maakt dat wel ruimschoots goed
 
haar laatste kwinkslag naar ons toe misschien,
niet de 100, de cijfers, maar de waarden tellen
de mens, eenieder met zijn eigen taken, wegen, middelen, tesamen ,afzonderlijk
oh zachtheid die van jullie kwam weg te glijden
jullie zullen ze wel herkennen als het bittere nu en dan het zoete nodig heeft
dan landt als de duiven op haar dak van vroeger , zo nu en dan zo'n zalig gevoel
als van haar vredige foto in de krant
 
oc
innige deelneming tijdens deze dagen van overgangkelijkheid naar onvergankelijkheid

13:27 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: overlijden, afscheidswoorden |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.