25-11-11

Tante van Tirlemont en zus

100_2416.JPG

 

90 jaar !

Vele kleuren jong haar !

Om mode te dragen, altijd klaar !

Haar huisje een museum met vele mooie unieke dingen.

Onderhoudt ze als een jonge die nog kan swingen.

Haar kommer om haar buren vertaalt ze in daden.

Ze deed menigeen zich in goed voelen baden.

Haar kritiek op mislukte pannenkoeken is onverbiddelijk.

Ga je met haar eten, krijg je er andere, onmiddellijk.

Ze lust op tijd als oudje ook haar biertje.

Haar deur naar mensen toe staat altijd op een kiertje.

Ze is ook de meest internationale overgrootoma die ik ken.

Hoop dat ik haar vandaag even met deze woorden verwen.

Zoals ook zij mij, met haar eigengebakken vlaai.

‘vlowie’,in ’t dialect van Tirlemont ‘gezai’.

Ze is een levend monument, archief van menselijke verhalen.

Ze moet nog minstens tot 100 meegaan,

zo niet ons als engel nog ene komen betalen.

Gelukkige verjaardag krasse, strenge, zachte en zo meer.

Gevoelige ook, bedankt weer voor dit feestje deze keer.

Nog twee feesten te gaan

En er zal 100 op je kaars staan !  

 

88 jarige moeder, oma, 

11x8, proficiat en dankjewel

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon ook voortaan...

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte weer tegen

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

         

co

 

11:44 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven, gedicht | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

En ook van deze eenzame fietser een gelukkige voor haar!

Gepost door: Ivan | 25-11-11

De commentaren zijn gesloten.