19-04-13

Reisverslag Noorwegen

 

in postive mood one is a joy for others, even at homeIMG_2747.JPG

 

Reis naar Noorwegen in octo-Tuf-camper

Maandag 13/06/05;  Namiddag vertrokken.  Nog bij ons ma gegeten en daar met een paar koeken en appelsienen vertrokken met wat washandjes en een koord , vloeibare zeep  en een product om af te wassen dat zus2 nog meegaf, wasknijpers zelf, vrouwen toch.  Ik oriënteer me op de zon en m’n landkaarten en rij via  de rustige wegen naar ’t noorden. Eerst Nederland en Duitsland. Na een paar uur zijn de koeken handig meegenomen.  Onderweg gaat er van alles door je hoofd.  Een vogel die je ziet vliegen is niet zomaar en vogel, maar het resultaat va een ononderbroken evolutie. In Nederland op weg naar Emmen delen brede grachten  en groen de dorpen in twee.  Hoe mooier de landschapen, hoe minder monotone en zinloze gedachtegangen in je hoofd.  In Duitsland, Dörpen, een dorp met zowel een dorpsdeel als een industrieel deel, slap ik  voor het eerst alleen in m’n Tuf.  Na een bezoek aan de plaatselijke herberg met de gebruikelijke indrukken over de stm –en vergadergasten, goed geslapen achter een kerk.  ’s Morgens zie ik een zwarte (Afrikaanse) pastoor en een paar nonnetjes de kerk binnengaan.  Het was een mooie Duitstalige mis.  De patroonheilige van de kerk was Bonifaas, hij had daar een glasraam. ‘Bonifaas’, is de tweede naam van mijn vader zaliger die enkele maanden terug overleed.  Er waren ook twee vrouwen met hele witte nekken in de mis en met heel bruin haar, net een tweeling.  Er gaat hier weer natuurlijk veel meer door m’n hoofd dan ik kan vertellen bij dit alles, maar dat er nog zoveel traditionele devotie in de Westers wereld was, verwonderde me.  Als je m’n reisweg wil volgen en de kilometers en gedane onkosten, moet je maar eens in m’n travelnotes schriften kijken.  2375km was de afstand op de kilometrik van een Belg die half mei uit Wavre vertrokken was en die ik op 22/06/05 in Zuid-Noorwegen rond Farsund zou tegenkomen.

Dinsdag 14/06/05. Met zo weinig mogelijk snelweg op m’n gemak verder.  In Flensburg aan de jachthaven kan je rustig overnachten.  Heb altijd trouwens gratis overnacht.  Op de mooiste plaatsen zijn er foto’s van. In Glücksburg is er een idyllischle vijver.  In Flensburg was er de bewuste ‘Flensburg’ annekdote en ik probeerde Flensburg linguistiek met iets te verbinden in m’n fantasie.  Ik vond maar niks en reed de stad binnen en een lekkere bakkersgeur drong in m’n neus, nog vond ik geen metafoor, een vergelijking…tot almeteen ik precies als door de stem van m’n vroegere reisgenote ‘flensjes’ hoorde zeggen; op zo iets mals en simpels, allé dat ik dar niet op kwam.  Maar ja, ‘flensjes’ is een niet vaak gebruikt woord en over ’t algemeen staan vrouwen dichter bij de affiniteiten van wat met eten te maken heeft.  Onderweg kom je altijd een aantal mensen tegen (meestal gewoon wandelaars, fietsers…die je op gedachten aan andere mensen en toestanden brengen; waardoor je op de duur bij hele abstracte ideeën en theorieën of concretere dingen uitkomt.  In onbekende mensen herken je vaak bekende gezichten of trekken er van.  Zo was er die Deense Viking op z’n brommer.  De nieuwe Vikings, een stuk zachtaardiger waarschijnlijk.  De sirene van een schip dat als een verlangen van de levende naar een dode klonk…ook daarover zou ik nog tijdens mijn reis vele stellingen maken. Er was ook die indruk van die invalide in z’n wagen, depressief geraakt op ’t laatst van zijn leven…of veel vroeger reeds ?

Woensdag 15/06/05 Alle dagen een rauw patat en een paar walnoten is goed voor me. Op een brug zie ik een camion van Blue Line, wist niet welke firma het was.  Op een ander kruispunt op een andere brug, zie ik een camion van Aldi passeren.  Ik begin te zingen ‘al die willen te kaperen varen …’ Onbewust groeit het idee om niet nar Noorwegen te gaan langs Zweden; maar in Hanstholm (noord Denemarken) de ferry te nemen.  Het was bovendien een reclame aanbod, 150 euro heen en terug en je bespaart de mazout van Zweden naar Noorwegen en terug.  Als je langer tijd hebt is een ferry niet nodig natuurlijk.  Vóór ferry, met bewuste omwegen : Nederland 400 km, Duitsland 500 km, Denemarken 600 km.

Donderdag 16:06:05  Ferry Fjord Norway firma door Skagerak.  Weinig mensen op de dekken. Binnen kijken ze waarschijnlijk tv en er is ook een filmzaal, een winkel en zo meer.  Terwijl de zee me het idee geeft dat tijd een product is van ruimte, elementen en bewustzijn, varen we onder de deskundige leiding van de commandant.  Boot.  Kalme zee, hoofd leeg maken.  Zes uur af en toe noteren. Kan men op een bepaald moment wel denken wat men wil ?  Schuldgevoelens, laster, lasten, honger en dorst en alles wat aan het praktische leven verbonden is, verhinderen het zuivere denken…maar ze helpen ook het zuivere denken en voelen verder.  Dat zou nog meermaals tijdens de reis duidelijk worden.  Geweldig, zo een ferry.  Je pist recht in zee…of niet ? Ik zie in ’t begin de zee veruKking op de gezichten van een paartje…een paar uur later kom ik hen weer tegen en dan is er precies al iets weg.  Een kapitein op een schip is als een mens…in een mens varen ook verschillende goestingen mee; één bepaald er echter de koers op één bepaald moment.  Je eigen koers uitzetten is belangrijk.  Nog doorgefilosofeerd, maar ik bespaar het U.  Als je op het dek op een houten bank gaat liggen, voel je het geraamte dat jou draagt rn het schip dat door de zee gedragen wordt en de zee door de aard en de aard edoor de ruimte en de ruimte door… .  Denken met je ogen dicht is als speuren in een ondergrondse ruimte (soms verlicht door een beeld). Het is als speuren naar welke verbindingen van abstracte of concrete aard er het eerst opduiken. Ik begin m’n reisweg uit te stipellen, naar daar waar volgens de levensechte geosatelietatlas de bergen het hoogst zijn. Mercator had die luxe nog niet, hoewel hij ervaren meegewerkt heeft en misschien langs ons om nog mee geniet.  We zien alleen maar wat er gebeurt in ’t leven, zoals in een actiefilm, niet naar wat er kwam bij kijken om de film mogelijk te maken.  Niet alleen reizen, maar eens goed kakken is goed voor je inspiratie precies.  Hoe is het mogelijk dat er mensen zijn die  sterke drank liggen drinken op een schip ?  Ik gebruik de schuim op zee als orientatiepunt om de snelheid van het schip te achterhalen. Zie weer een paar Viking uiterlijken.  Vroeger generaties lang teveel robben gegeten, vermoed je soms. Wat maakt de schuim op de zee eigenlijk ? Ons lijf is onze kajuit in het schip aarde.  Contineten.  Kunstwerken van ondergronds bewustzijn. Woorden en zinnen zijn energie. Indien ik ooit naar Noordkaap ga, best langs Finland, recht omhoog.  Om 15u15 van de boot af.  De Noorse dagen beginnen in de zomer met licht van vier uur ’s morgens tot 24 uur ’s avonds.  Bakkebo E39 richting Stavanger naar BJERKHEIM nemen, dan Oltedal.

Over de dromen die ik had, vooral in de hoge bergen, waren ze navenant diep.  Mijn slaapfase begint als iets story wordt in plaats van een concrete gedachte over iets praktisch.  Wolkenkrabbers hebben een heel andere sfeer als de majestueuze bergen hier denk je en ineens zit je in een verhaal.  Je praatte met die oude vrouw op het kerkhof en verstond toch een deel van haar Noors.  Ze had in Holland gewerkt in de tulpen en was eens in Rome geweest.  Daar was al euro.  Die kronen in NW en DNMK, hoe lang nog dat muntgedoe ?  Net als met de lonen, gelijkschakelen per sector.  De vogels klinken  hier precies dezelfde als thuis, maar op andere toonhoogten.  Heb er ook diverse gezien die je thuis niet ziet in de Nederlanden.  Ontmoeting in een kerk in Kvinestal met jonge Chopin vertolker, die Jostein Gaartner verschillende keren las.  Goed gesprek.  Site gegeven.  Ik reis en zie de poëzie en de niet toevalligheid en de rol van het toeval achter alles.  Het houten huis dat al een zekere ouderdom heeft en iets donkerder van kleur is dan de anderen in de rij van 4 of 5, hellend, naar weer een mooi zicht op de fjord toe. Het oudere hout, ,og versiert met bloemenbakken en afgetreden treden.  Zoals in een oud nest zijn ook hier de jonge vogels al gaan vliegen…en de oude vogels nestelen er zich nog.  Sliep in een huizenbuurt in een klein dorp.

DAG 6. Op kracht gekomen in Kristinasand.  Dan terug omhoog naar de sneeuw.  Vermoedde niet dat ik nog half bevroren meren ging tegenkomen. Tuf gaat naar zijn 110.OOO km. Beeldenspel onderweg. Doorheen de duizenden bergen en landschappen droeg ik er telkens één op aan iemand van de zovele mensen die ik ken.  (zie travelnotes 2004-2005).  Langs stromend water en stilte gaat noteren beter.  Weer veel inspiratie voor schrijven over allerlei domeinen in alle stijlen van de literatuur opgedaan. Een miljoen gedachten en indrukken gehad.  Elke dag wat genoteerd, maar het schrijven gebeurde op de dag van het herinchecken op de boot. 

Waar ik nu zit ?  Telemark. (einde 41, 134 rechts, 37 rechts, einde 41, links 134). Twee bruggen voor Brunkeberg. Kvitsund.  In functie van de SUND (gezond)-gemeenten georienteerd : HAUgesund HERgesund, KVITsund; alwaar ik een folkoloristische groep van gelukkige mensen ontmoette; waar ik veel gemeenschappelijke genen in herkende (al hadden mijn grootouders achtereenvolgens een noorderlijk, indiaans (zonder het te zijn), Oosters en Zuid Europes uiterlijk).

“Ge kunt van een atlas niet verwachten dat ze er alle buskotjes opzetten en dan er nog bijzetten in welke er telefoon is en welke niet” (wat komt die zin in het met de hand geschreven verslag doen, vraag ik me nu bij het typen acht jaar later af) ? Terug sneeuw in zicht.  Geen Glitterling (2452meter), zo ver, dan raak ik niet terug aan het tempo van mijn capaciteiten.  Ik probeer een vergelijking te bedenken voor de regendruppels op het water die kleine eilandjes makenen iets dat kookt. Het één veroorzaakt door koude en hitte, ’t ander door vuur.  Zoals in ’t dorp bij ons vorige maand, hoor ik hier ook een koekkoek.  ’s Nachts gaan m’n dromen weer heel diep en de interpretatie bij het wakker worden nog veel verder (moet daar zelfs niet voor reizen, maar nu wel zeer straf).  ’t Gaat soms zelfs zo ver dat het toch niet in een mogelijke roman of zo te beschrijven is. Misschien dient het alleen ter innerlijke verrijking van mezelf en positieve uitwerking bij tijd en wijlen op anderen.

Zondag 19/O6/05.  Sneeuw altijd verder af dan ge denkt. Het liedje “’t was boven op de berg dat ik begreep”, van Bram Vermeulen in m’n hoofd.  Terwijl in ’t dorp m’n zonen en oma aan ’t eten zijn, kijk ik naar de waterval bestudeer ze en reis door langs de bergen met sneeuw, die zich enkele uren vroeger ochtendlijk in het water spiegelden.  Later ontmoet ik een Nederlandse oude man en mensen die blij zijn dat ze de gedeeltelijk bevroren bergmeren nog één maal of een eerste keer kunnen zien.  Het is zo deugddoend als de wuivende kinderen overal onderweg, want het is hier al vakantie. Ik maak enkele vierkante meter Noorwegen vuilnisvrij (alhoewel het er heel proper is).

Deze stilte in de bergen is heerlijk om aan te kunnen.  Bijna zonde om de motor hier te starten. Wandelpad dat luisterde naar de naam “Almanvegen”.  Neem elk nederlands woord en vervorm het een beetje en voeg er –VIK of UND of OG bij en zo voort en je hebt één van de duizenden Noorse gemeentenamen. Jezelf, ondanks de beweging, helder blijven aanvoelen is de kunst. De zon ’s morgens weerspiegelt op een bepaald moment de bergen exact in het water, op een ander moment niet meer.  Enkele jaren terug zag ik in Malmö (Zweden) een foto van Noorwegen.  Heb hem paar keer menen te herkennen. Het aardse schone da tik als het ultieme zag, is slechts de vonk van het uur van het geestelijke.  Thuis is ’s avonds mijn pomp ook af, maar dit is een andere soort moete.  Als je lang alleen reist, maken de objecten geluiden waar je woorden in hoort die met de situatie te maken hebben : de vulnisbak van de camper : ‘open, dicht’. Haha, nee alles is ok hoor !  Ook met beelden heb je dat : vb.  vis in vijver : “save the world from polution” . Hargesrind, bergen, tunnel.  Ik dialogeerde met de steen waar op ik rustte.  Het water smaakt naar sneeuw en ademen is prachtig als je rust hebt.  Denk aan pa, aan zijn eerste adam (was ik eigenlijk ergens ook al bij, logisch gezien) en aan zijn laatste adem (de voorlaatste leek de laatste te zijn, maar in alle rust nam hij er nog één teug bij, en het was volbracht…en hij is in alle vrede gegaan.  Een waterval.  Over een rots heen schept het water door er ‘over te springen’ een soort lucht-droge plek. Van het lang observeren van het geluid van water terug naar de stilte. E134 Austmann.  Het eerste moment dat je ergens aankomt is de aura er van het sterkst aanwezig, daarna vermindert het en trek je verder.    (ook op het thuisfront gelegen platsen).  Sandes, Sand. Haukelli. Drommen. Haugesund.  Altijd weer kiezen en berekenen en plannen en dan toch gedeeltelijk intuitief beslissen. Uitgesproken sprookjesachtige wegen. 30 à 40 km per uur, af en toe aan de kant om een paar jachtiger mensen door te laten.  De Vikings zakten af naar ons streken en hun opgedane ‘geloof’ heeft hier inmiddels ‘bergen’ verzet.  Tunnels en nog eens tunnels, niet geweldig verlicht, best met geen zonnebril doorrijden.  SCAN DI NA VIE.  (zie travelnotes schrift).  Sandes. Kivik. Rust. Ontzagelijk groot meer tussen smalle bergstroken met groen bebost aar water langs alle kanten van af druist.  Ontmoeting met Duits natuurfotograaf, dialoog verloren in de wind, met veel aanwezigheid van beiden wegens de overweldigende natuur. Overzetboot Knutsvik.  Zelfs niet gevoeld dat ik dreef vóór ik de bomen zag, want ik schreef in de camper. Iedereen blijft zitten als de veerboot vol is.  Weinig wantrouwen gehad in sommige figuren onderweg en de broer van camper Tuf stond achter ons. Verder naar Hemelsland, Vormenland en Fossen. Houtwinning, rond het hout wordt ijzer getrokken om het te bundelen eens gezaagd. Stein Gebakt Brot gegeten.  Wandeling in bijna Iers landschap met schapen (ook in Noorwegen passeer je soms te snelle rijders, maar niet zo veel als in ’t Zuid Europa).  Op zo’n rustige momenten heb je soms geen behoefte aan niks en niemand meer. Komt wel  bij momenten verandering in.  Enorm veel kwikstaartjes onderweg gezien. Spelen een spel onderweg met de auto’s, maar vangen insekten zoals op de rots in de rivier.  Mieren door windscheet op een steen verast of verrast.  Slak van mierndood gered.  Zit bij Jossefjorden.  Hartvormige steen die je tevens als voet kan interpreteren gevonden.  Theorie over dat we allemaal een stuk van onze voorouders zijn geschreven (zie travelnotes schriftje). Deze theorie is de volgende dagen door veel dingen op mijn pad geëvolueerd en door dromen aan de magische werkelijkheid getoetst.  Zal deze gegevens eens moeten bestuderen en een tekst van maken als ik weer thuis ben…als ik er dan nog aan uitraak.  Alleen op reis gaanis goed omm achter veel dingen te komen; zoals doorheen het hele Oostblok tot Griekenland na m’n scheiding.  De verschillende karakters die in een mens zitten, de artiest, de filosoof, de positieve mens, de militant en hun wisselwerking.  Tweede grote reis alleen, Tsjechië en Denemarken niet meegerekend.  Op tijd de oude mobilhome kuisen. Totenvik (liep ‘dood’ op meer). Krant in ’t Noors proberen lezen.  Valt mee, gesproken versie versta je veel minder.  Iemand van het thuis front aan de telefoon “dan hedder van genoten” gsm van iemand anders “Noorse voetbalspeler gaat Olympic Athene trainen”.  Als je op reis gaat moet je per man minstens toch een bidon water meenemen. Anere zaken : wc pot niet vergeten te sluiten.  Op schepen moeten gasflessen dicht.  Oanes (heel mooi zicht) op tunnel en brug (weer overzetboot).  Kverneland. Vikingen, waarschijnlijk afgekomen voor voorliefde voor vlak land ? De Noorse boeren van nu zijn meesters in het bebouwen van het groene gedeelte van de bergen nochtans.  Ander gedachten : mensen die iets aan mekaar hebben, mooier is er ook niet.  Groeten bij handopsteken van andere mobilhomers en anderen (kinderen, mensen die je laat passeren enz.  Verpleegste in park, lookalike Melanie in ’t dorp. Byrne-Oslo : per trein is 7 uur (800km) en kost voor jongeren 250 Krone (30 euro) en maximum 750 Krone. (tip voor zeer oude dag, hopelijk).

Dinsdag 21/06/05 verlaten landschap, bergachtig, rotsen, in de buurt van steengroeve, heerlijke rust, wandeling, weer betrekt. Noors GUD=God.  Richting Flekkefjord, Hellersn; enorme zichten met heel donkere bergen als ze nat zijn en merkwaardige grote en kleine vogels met speciale geluiden.  Mis tv niet. Je leert van filosoferen een beroep maken. Maar zelfs met tv, kan je dat niet laten.

Woensdag 22/06/05 Dromen weer verklarend voor vragen en waar ik in de dag mee zat. Rebelse andersdenkende beweging affiche.  God Sommer (goede zomer). Vangrails waar het gedurig vriest, hebben metalen plaatje tegen waterinsijpeling (de houten plotten dan). Zon weer van de partij. 465 Kvindahl_Alvarhem in 7 versies onderweg de 9de van Beethoven gezongen, prachtige vergezichten.  Gezwommen, kwam er vroeger uit dan anders…onbewust toeval : anders had ik Alan Leonidis gemist (een fietser uit Wavre die van halfmei tot vandaag al 2375 km aflegde  Goed filosofengesprek gehad. Heeft nog op de camping in Sint Joris Weert gewoond waar ik ook ooit woonde-wist veel over kabala ! Daarna botherham met 3 stukken gegeten Siroop, Honing, Choco (de Belgische vlag). Free use of internet in bibliotheken.  Telefoonkaarten moesten ze hier al in een winkel in schoendozen gaan zoeken. Door overal verspreid genetisch materiaal, bestaat ook ‘dood’ in die zin niet, dacht ik onderweg.  Sommigen voelen maar hun basic ‘ik’ aan en hebben geen nood aan filosofie.  Indien je de verschillende delen van het zijn kan voelen, doorgronden en ten volle beleven, ben je een gelukkiger mens.  Je manier van interpreteren en observeren verandert.  Er zit meer talent in een mens verbogen dan hij denkt. Farsund 22/06/05.  Op het rond punt aldaar staat een wereldbol met een schip er op.  In evenwicht blijven op het water, op de emoties en zo meer. Soms orienteer ik me op de schaduw van de kamper om mijn weg bij twijfel te kiezen. Gisteren was het zonnewende. Eindelijk heel goede vissoep gevonden.  Eiken. Staan ook veel eiken zoals in Linderal veel Linden stonden.  Pal Eiken (verzetstrijder---zie ook op genomen foto’s).  HA DEI (goedendag) van weer oude vrouw op kerkhof. Prachtige kerhoven hier, natuurrotsen op gazon.  In Eiken staat een steen waar de mensen al eeuwen rond komen staan als ze he nieuws van de omliggende dorpen willen horen.  Vuilniszakken in ’t Noors : Braggel. Grappig voor wie zuid Nederlandse dialecten kent.  Ik zet mijn dag in het teken van de humor na het theoretische werk van daarnet. Helleland, boer en boerin geleken op koppel mensen hier die het niet makkelijk hebben de laatste jaren. Gedachte “ al wat mogelijk is van menselijke combinaties en Lot bestaat wel ergens of heeft ooit bestaan of zal bestaan; alles of deelaspecten worden wel altijd door iemand of meerderen vertolkt.”

Frelsearmeen. de 501 en de E39  en de 44 prachtig.  Zo gerust in de zon dat ik rechtstond, wakker werd en deel twee van die weesgegroet die ik op vaders koffietafel na de begrafenis traditioneel moest bidden, in één keer wél terug wist (gelukkig dat de zaal inviel toen, figuurlijk).

Byriedal weer, maar vanuit andere richting, heerlijk moment in volle boerenzomer leven.  Hegelstad. Piepklein vliegskes die steken. Laatste overnachting Egersund, voor ferry.  Nooit te dicht bij uitgangsleven jongeren parkeren. Komen eens aan de camper wiggelen, een dondervloek jaagt de volgelingen van Thor wel weer weg.  Statoil, de Noren hebben gelijk hun staatsbedrijf voor olie niet te privatiseren, goede sociale zekerheid.   Ontbeten Bjerkeheim.  Vroege laatste bergwandeling. Nieuwe wijken op rotsen. Mijn water om te wassen is op, bijgehaald in fjord.  Noorse jongeren gelijkenis uitgelegd tussen Noors en Nederlands.

Overtocht naar Denmarken.  Helder weer.  Zon, hele tijd op dek gezeten vanachter. 10 verdiepingen. Weing volk aan dek voor 500 man gasten (voetbal op tv-cinema-spelen…).  Heb op dat dek enkele meditatietechnieken ontwikkeld voor mezelf.

-situering van de positie van de aarde aanvoelen (tussen planeten), eindigend met de zon, steeds aan het goede gedacht terwijl de namen van de planete passeerden.

-   achter het uiterste in de mikrowereld ligt het goede//vertrekkend van de zon in beide richtingen de zee afspeuren en alle continenten en hun leven het beste wensen terwijl je langzaam een cirkel maakt

-jezelf concentreren op je zelf, hoe evalueer je je leven en dat van anderen ? wat wil je doen ? voel je dat je iets moet doen ? nadat je geen tegenstellingen meer voelt, zak je van je hoofd naar andere lichaamsdelen en dank je ze

-mensen goede evoluties we wensen

-opmerkelijk, ineens beeld van twee indianen te paard, ????uit een tijd van vroeger ?

De terugtocht via Denemarken, heel mooi met dat zomerlijke licht van Noorwegen in de spiegel bij avond (en nacht)(normaal rij ik niet ’s nachts, maar heel zacht licht) . Het was een reis zonder radio eigenlijk.  Ineens schoot hij vanzelf aan in Denemarken, dacht dat boxen stuk waren.  Bij terugreis Hamburg bezocht en twee concentratiekampen van vroeger in de buurt.  Het ene, waar in de oorlog een kleine honderd mensen van mijn dorp omkwamen. Neuengamme. Heb er (het was al dicht, in de werkplaatsen ‘smeerlappen’ geroepen op de opzichters van toen…heel hard, het galmd nogal, maar het kamp was al toe toen ik er aan kwam .  Daarnaast hoorde ik stemmen uit de gevangenis die men daarnaast gebouwd heeft.  Ironisch.

22:24 Gepost door oc blogkunstenaar in Reizen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.