26-08-17

Lord Physics and Lady Chemistry

 

totaalwerk blogfilosoof :

http://hetvoortijdigtestament.skynetblogs.be acht boekdelen, in totaal 1944+ bladzijden

vervolg in Nederlands    http://diepzinnigletterzetten.skynetblogs.be 

 

continuation in English  http://7internationalblogs.skynetblogs.be /  

but the newest on : http://filoview-art.skynetblogs.be/

http://fotofilosofie.skynetblogs.be tentoonstelling park Vredestoren EbenEmael tot juli 2018WP_20140610_17_56_18_Smart.jpgaan een heel oud graf

 

Eveything began with a big bang

Matter and spirit escaping.

Exploding space in search of sense.

Radiation became atoms and cells that learnt how to divide.

No more hiding in stones.

Suns gave light.

 

And we continued coming in too being ourselves.

For ever present in the past and living now.

Learning how to live together, loving life, our main task.

It wasn’t easy dough.

Negative emotions kept on struggling with personal and collective aims.

Greed made wars.  Soldiers were being send without feeling and thinking.

Civilisation improved.

A lot still to be done.

 

octo

 over mij : alle blogs : https://about.me/octaaf_verzet

15:57 Gepost door oc blogkunstenaar in Algemeen, gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-03-12

Zoveelste proletengedicht van me

Opstaan.

Zes na Zes.

Ben je nog niet failliet

dan ga je nog niet op de fles.

 

Vroeger ging je er onder door

als d'oogst mislukte

't kweken van de beesten tegensloeg

als ziekten niet stopten

als 't weer oorlog werd

 

Nu,

moet 16, niet 11 percent worden gehaald

maakt men de olie duur om oorlogen uit te lokken

moeten te veel papieren in orde zijn

moet alles in 't groot, de één zijn brood...

...is niet de ander zijn speculatie

 

nu,

ga je failliet omdat banken geen banken zijn

elders, door oorlog en heel veel honger ...

niet alleen door 't weer

nu,

hier...ook door die relatieproblemen...

die dat allemaal meebrengt

en het willen hebben en doen van teveel

niet te vergeten

IMG_2036.JPG

filoview pictures -heb het warm water niet uitgevonden, maar kan wel zeggen dat het duur wordt

 

 

10:33 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht, Politiek, Sociale Bewegingen, Vriendschappen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-11-11

Tante van Tirlemont en zus

100_2416.JPG

 

90 jaar !

Vele kleuren jong haar !

Om mode te dragen, altijd klaar !

Haar huisje een museum met vele mooie unieke dingen.

Onderhoudt ze als een jonge die nog kan swingen.

Haar kommer om haar buren vertaalt ze in daden.

Ze deed menigeen zich in goed voelen baden.

Haar kritiek op mislukte pannenkoeken is onverbiddelijk.

Ga je met haar eten, krijg je er andere, onmiddellijk.

Ze lust op tijd als oudje ook haar biertje.

Haar deur naar mensen toe staat altijd op een kiertje.

Ze is ook de meest internationale overgrootoma die ik ken.

Hoop dat ik haar vandaag even met deze woorden verwen.

Zoals ook zij mij, met haar eigengebakken vlaai.

‘vlowie’,in ’t dialect van Tirlemont ‘gezai’.

Ze is een levend monument, archief van menselijke verhalen.

Ze moet nog minstens tot 100 meegaan,

zo niet ons als engel nog ene komen betalen.

Gelukkige verjaardag krasse, strenge, zachte en zo meer.

Gevoelige ook, bedankt weer voor dit feestje deze keer.

Nog twee feesten te gaan

En er zal 100 op je kaars staan !  

 

88 jarige moeder, oma, 

11x8, proficiat en dankjewel

1924 .O.    StOk, het oude lemen huizekke, een tweede meisje erbij

                   Meer een Germaanse, aan Mediteraner zus haar zij.

            8.    Achter de ploeg in Neerlinter in ’t huurhuis, kon ze het paard al laten trekken

                   Later zouden de meiskes en noorderling Jef en zuiderser Sylvie hun eigen huis betrekken.

          16.   ZEStien, al veel gezien met al die kennissen, buren, ooms en tantes en neven en nichten.

                  Vele vertellingen heeft ze ons gedaan, over al die mensen en hun plichten en zwichten.

                  De oorlog begon ook  in dat jaar.  En eindigde met een goe lief.

                  Ne brave hardwerkende jongen, echt haar gerief.

                  Hij  uit een oorlogsdorp, zij geraakt door een stukje wapentuig.

                  In die tijd, net zoals nu, op een ander was ’t hier heel ruig.

                  Maar toen konden ze beginnen verkeren, zes jaar lang

                  En laten zien welke noten ze nog hadden op hunnen zang.  

                  Ze kon haar Frans van in haar schooltijd in de Walen.

                  Op ’t gemeentehuis in Neerlinter wist ze altijd haar gelijk te halen.

            24.Ze liet zich overhalen om mee in ’t fruit te gaan werken op een boerderij

                  Ze trouwde er met de oudste zoon, samen dag in dag uit, trouw, zij aan zij.

                  Elke denkbare tuin –en boerenstiel kreeg ze onder de knie.

                  Het bedrijf groeide en van kamionette kwam een kamion of 2 in de fruitcompagnie.

                  Van 5 uur ’s morgens voor de meesten hun werk de leveringen van fruit noteren

                 Zeker in honderd boekskes, en van evenveel mensen en families kon ze nu dingen leren.

                 Een geluk dat haar schoonmoe bijsprong aan de pot  en pan

                 Want altijd was er zoveel en meer te doen bekan.

                 Na vier jaar tijd voor de eerste kleine meid

                 Nu ook al ver bekend vanwege haar gezonde voeding en heelprodukten en vlijt.

          32. Tegen 4x8 was het tijd voor een zoon ook voortaan...

                 En toen hij acht was, had ze hem ook al in een steeds groter ploeg van ‘werken’ staan.

                 Vermits man, vaak naar buitenland met het fruit, deelde Gerardinneke de lakens uit.

                 Altijd zat iedereen in ’t veld of op de grootmarkt in Mechelen met tonnen fruit, fruit, fruit.

                 Met werkvolk en eigen familie ondereen aan één tafel op de noen,

                Dat waren nog eens schafttijden, voor ieder die leute en werken had vandoen.

                Op haar 36 jaar in 1960 werd haar huidige schutsengel geboren

                Haar derde kind, een meisje liet flink, zoals ze toen al was, van zich horen.

                Ook zij vond na haar loonjaren in  ‘t fruit en de  fruitcommerce haar weg.

                En tot op vandaag, nee, pak ze daar maar ni weg.

          40.  1964 ondertussen, alles moest groter en groter,harder werken om mee te kunnen samen

                Slepen en sleuren en dragen, hoe meer alles op wielen ging, hoe meer kilo’s er bijkwamen

               Frigo’s werden bijgebouwd en meer volk aangenomen

               ’t ene seizoen in ’t andere, nooit een maand zonder fruit, ni aan vakanties toegekomen toen

               Maar een reden tot scheiden, was dat nog niet toen, welk ook een seizoen

               Je zeurde gewoon niet en deed wat je verondersteld was te doen.

         48. 1972, alle sporen van de oude boerderij zelf al jaren verdwenen ondertussen

               De zaak,een drukke fruitkwekerij, sorteerdershal,handel met den bompa al ten ruste.

                Nadat Gerardine voor hem had gezorgd dat hij een waardig levenseinde kreeg,

               Als eerste in een reeks van vijf oude mensen, bracht ze veel geluk in hun levenseind teweeg.

               Jaren zijn we soms dagen ’s nachts soms mee opgestaan toen het willen leven stokte…

               Tot de andere kant van ’t leven aan de deur klopte.

        56.  Ons ma moest naar de kliniek voor haar strenge maar goede hartje, zonder omwegen

               Hier en daar wat af en bij en ze kon er als een echte weer tegen

               Ze was nu al twee keer grootmoeder geworden ook en tegen de tijd van ’t pensioen

               Zorgde ze al eens voor die of die kapoen.

        72. Wat genieten met haren René, een uitstapje en hier en daar, nog iets doen met fruit

               Maar na enkele jaren, was ook dit liedje uit.

               Zeven mooie, moeizamere jaren doch, kon ze zelf nog met wat hulp voor hem zorgen.

               Van toen af hebben we haar altijd trager zien gaan, eerst met stok en pikkel

               Dan achter het karreke aanlopen op ’t gemak en dan zelf in dat vehikel

               Gekookt en gezorgd heeft ze, tot ze echt niet meer kon.

               In den hemel krijgt ze voorzekers een plaats op ’t balkon.

       80. In 2004 werd ze tachtig en al een jaar was René er niet meer, waar was de tijd ?

              Aan opgeven dacht ze echter niet, ondanks de jaar na jaar mindere mobiliteit.

              Ieder jaar zorgde ze voor eenieders verjaardag en alle jaren een lekker feest.

              Waar nooit iemand tegen zijn goesting is bij geweest.

             En nog dagelijks heeft ze haar nuchtere of plezante kritiek op de actualiteit

             En op of ge nu al wel  of niet alleen en met wie zijt.

             Ondertussen na jaren ononderbroken zorgen van vooral onze jongste zus,

             Staat ze ook op goede voet met elke verpleeg- en huishoudengel van ’t sociaal krus.

            Nee, met z’n allen onderschatten we niet de pijnen die de Dafalgan bestrijd

             …dat ze er nog dagelijks mag bijzijn en horen is ons allen van te veel ‘weid’(waarde)

           Gerardinneke, je was en bent hier heel goe bezig op aarde.

           Je kent de verhalen van heel veel mensen, over wel en wee en cenze

           Je komt ook heel graag nog onder de mense

           Al laat het nog in een auto geraken heel veel over te wensen.

           Ge zijt nog altijd één uit de duizend, zonder pretence.

96.      Wie zal het zeggen…of we je tegen dan met zijn twee

           Nog dagelijks in je eigen bedje bij jou thuis te slapen mogen leggen.

         

co

 

11:44 Gepost door oc blogkunstenaar in Dagelijks Leven, gedicht | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-11-10

De tijd van ons leven

Ons aller levens, verbonden in het NU, vervolg op de domino's van het verleden

 

http://heerlijkoverliefdepennen.skynetblogs.be

IMG_0675.JPG

 

09:18 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht, Liefde, Religie, Spiritualiteit, Vriendschappen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

28-07-10

categorie gedichten-titels de blogkunstenaar

IMGA0133.JPG

 

http://deblogkunstenaar.skynetblogs.be/gedicht/ 

http://filosofischverzet.skynetblogs.be/archives/category... 

http://voortijdigtestament.skynetblogs.be/gedichten/

http://users.skynet.be/octo/Poetry.html 

20:43 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-07-10

Voorlopig testament

 

IMG_0553.JPG

Begraaf me maar, desnoods aan de andere kant van de wereld.

Intens heb ik hier leren leven en innig meegeleefd.
Op weg naar meevoelen, te veel medelijden gehad.

Te veel lasten willen dragen en lusten willen begrijpen.

Mee gedogen van en in verzet komen tegen wat een mens  te beurt kan vallen.

Op kleine en grote schaal, in heden en verleden, lichtbakens uitgezet naar dan.

Niet teveel naars meer moeten verdragen, mijn kinderlijke droom blijft.

Vreemd genoeg is er aan narigheid geen gebrek.

Vaak hebben we niet genoeg aan het spontane om gelukkig te zijn.

De eenvoud van de natuur is ons dan te rustig.

De redenen waarom mensen bij elkaar horen, te complex.

Het deel innerlijke rust van de naaste, zalig of onuitstaanbaar bij momenten.

Vermengd met het deel onzekerheid en onrust, de basis van het bestaan.

Van daar ook weinig tijd voor de ontwikkeling van een sociaal bewustzijn.

De regels van produceren en distribueren, we zijn gewillige onderdaan.

Er meer mee begaan dan bij het wezenlijke in het leven.

Dus, begraaf me maar, leg me niet in chemisch bijtend zuur.

Het ‘oplossen’ van dode lichamen, weer iets nieuw om geld mee te verdienen.

Ach, graaf me een kuil en wikkel me desnoods naakt in een oud tapijt.

Of in een oude boekenkast met een plank er op, geef de boeken weg…

Als ik er de kans zelf niet toe kreeg.

Wees een verlengde van mijn leven door geen ruzie over bezittingen te maken.

Mijn echte erfenis zit eigenlijk voornamelijk in jullie ziel en wat ik er achter liet.

11:48 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-07-10

Het klokje tikt steeds zwaarder.



100_1005.jpg

De zee wierp ons het water op.

Een plas aan zee, garnalen wachtend op nieuwe vloed.

Toen het leven van vissen voeten kreeg...

was dat misschien uit noodzaak...

sterven in een plas, is maar niks als zeebewoner.

We leerden wellicht aldus kruipen of verdrogen.

Veroverden het land met de intuitie in de natuur.

Veranderden van gedaanten,

wij, de verre verwanten van de straling en dan 't atoom.

Nog steeds houdt die straling ons mee in 't leven.

We hadden nooit als cellen kunnen overleven, indien we niet hadden leren delen en organiseren, produceren later

Een ander oerinstinct, de wet van de sterkste.

Bleek steeds nefaster op sociaal, op politiek gebied.

De mensheid kan overleven op basis van menselijkheid.

Op deze blog al overvloedig beschreven.

In 't leven alledaags ook te beoefenen.

Ook bij dit hete weer op de tram.

Stap niet over iemand die lijkt te slapen heen.

Trek zijn oogleden open, staren ze, stop de tram.

Kijk of hij geen medisch kaartje bijheeft...

de ambulanciers zijn er mee geholpen, zo niet,

ze herkennen direct de symptomen van drugsgebruik.

Wie was de man die men hopelijk kunnen redden heeft.

Eenieder heeft zijn eigen verhaal...

we spelen er allemaal ons stuk of stukje in.

Een film over de patient zit er niet in...er moeten immers aan de band geweldfilms worden gemaakt.

Wie is  hij...niet alleen één van de 21% werklozen in Brussel misschien, maar  ook wie als mens ?

Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs.

Wat kan ons echt wakker maken...moet eerst het gas onder de golf van Mexico ontploffen via de olieramp ?

Gaan we dan een aantal superhebzuchtigen vervangen door die miljarden kleine stukjes onbaatzuchtigheid in ons ?

Er is nog tijd voor andere wegen, maar het tikken ervan lijkt soms zo ondraagelijk zwaar. 

dbk  10/7/2010

vree mooie literatuurtip vandaag

vree mooie literatuurtip  : http://www.hetzinkendschip.web-log.nl/

17:20 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, evolutie, menselijkheid |  Facebook |

05-07-10

Dichten & tuinieren

Definities van dichten en tuinieren

Er is niet-dichten, gewoon genieten van alles wat vrijelijk  gebonden ontkiemt

ontkiemt uit de wortels van de geest, hoog boven het vuur in de aarde.

Er is dichten, een vreemd midden tussen tuinieren en al dromend vliegen,

je lichaam, de aarde even verlaten.

Patatten en kruiden tijdig met tussenruimte planten

Wieden van gedachten en gevoelens die zijn te veel, te druk.

Weten wat mogelijk levensvatbaar, wat te nat of te droog is.

octo

14:19 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dichten, tuinieren |  Facebook |

02-07-10

Telecommunicatiegedicht

de wereld  van de arbeid

telekommunikatie

Adam en zijn madam deden het al

Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen

Klommen ze hoog in de bomen

Al schuddend met de takken

Nodigden ze de buren uit om af te zakken

Wat later ontdekte men het vuur en de rook

En bestond de kommunikatie uit wat smoke

                                                       

Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

Aldra ontdekte men nog later het papier

De grote conkurrent van de huiden en het dier

En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

Ging de post al gauw van haven tot haven

Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

De draad , eerst boven en dan in de grond

Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

De telegraaf en telefoon dan snel geboren

Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

Natuurlijk konden we het niet laten van ook

…beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

jij zapt of zept of biept en ik kom.

oc

15:23 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, telecommunicatie |  Facebook |

30-06-10

ode aan een punt (1975)

ode aan een punt

vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

in het punt van waarheid, echtheid

waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

...behoed het willen weten van verscheurd raken

...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

 

troebelwitte stilte, vertel me van het luisteren

sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

kijk uit naar een brug naar ergens

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

leef, mens leef, weef mens weef

temidden het stille, eenvoudige en goede

dankbaar voor al het goede en mooie,

zelf te zien, zelf te zoeken;

dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

co  1975  octo

11:19 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, 1975, octo |  Facebook |

29-06-10

Op enkele dagen na,bijna 100 geworden

Pace Im Mundo.  Pace por PIM.
vrede zij haar, in vrede is ze, in vrede heeft ze geleefd
ondanks oorlog en andere onvrede, die toch maar schijn zijn,
ver weg van het eigenlijke wezen in ons dat oneindig is
 
als jongen stond ik achter haar winkeltoog
vond dat de blauwe adertjes in haar wangen haar leuk stonden
zij en Pros, in kalm begrip voor mekaar verder door het leven na de oorlog
ze kon zo nauwgezet bewegen en gaf ook een eigen draai aan haar woorden
volgens mij was relativeren haar ook niet vreemd
zoveel mogelijk alles in de minne regelen ook niet
 
aandacht hebben voor wat iemand vertelde en niet te nieuwsgierig willen zijn
maar gewoon simpel wat aanwezigheid delen
naar de dorpelingen en de klanten toe
zeer zeker ook naar de familie
niets dramatiserend waarschijnlijk,
wetend dat bij elke nieuwe ontwikkeling
het nakomelingsschap na haar versterkt doorstapte, doorstapt
de laatste volle maan van haar 100jarig leven net niet gehaald,
de dimensie die ze nu verdiend betrad, maakt dat wel ruimschoots goed
 
haar laatste kwinkslag naar ons toe misschien,
niet de 100, de cijfers, maar de waarden tellen
de mens, eenieder met zijn eigen taken, wegen, middelen, tesamen ,afzonderlijk
oh zachtheid die van jullie kwam weg te glijden
jullie zullen ze wel herkennen als het bittere nu en dan het zoete nodig heeft
dan landt als de duiven op haar dak van vroeger , zo nu en dan zo'n zalig gevoel
als van haar vredige foto in de krant
 
oc
innige deelneming tijdens deze dagen van overgangkelijkheid naar onvergankelijkheid

13:27 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: overlijden, afscheidswoorden |  Facebook |

22-05-10

De zakenman-politieker spreekt

Zijn er anderen, hoor ik velen denken.

Hij komt heel charismatisch over,zo noemt men dat.

De concurrentiekracht, immer in gevaar.

Besparingen predikend én toch koopkracht en relance.

Lasten verdelen, blijf van de beurzenkrakken-crashers.

Werken moet steeds goedkoper,rente mag omhoog.

Toch maar bij pa en ma blijven wonen,immomijnheren.

De andere stammen in 't land,minder spaarzaam.

Volgens hen niet goed voor d'economie.

Die ze zelf soms al lijken te hebben opgegeven.

Vermits ze meer investeren in speculeren dan produktie.

Zelfzeker spreken ze de camera en de pers toe.

Kennen hun ingewikkeld gemaakte dossiers in detail.

In hun achterhoofd, nochthans 1 idee,1st de macht

Na de verkiezingen de zakencijfers.

Leuke hobby politiek, lobbyen nog leuker...

straks wat duur wapentuig bestellen

en de lonen bevriezen of laten inleveren en zo meer.

oc

17:38 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: politiek, zaken, bussiness, usual |  Facebook |

19-04-10

Vulkaangedicht.

Gedicht voor na de uitbarsting der vulkaan.

Gooi alle militiare tuig in de pruttelende vulkaan.

Met oorlog is het dan voortaan gedaan.

Nadat alle wapenfabrieken zullen zijn gesloten

en alle kruit zal zijn verschoten.

Verbied alle investeringen in militaire bucht

en maak van deze wereld wat minder klucht.

Honger en gebrek aan onderwijs en banen...

allemaal op te lossen van onder af, samen.

Visie, ook treinen die continenten verbinden,

ecoënergie, daarin kunnen we mekaar ook vinden.

Leefbare steden, zinvol werk, geld als ruilmiddel,

niet om te speculeren,maar om gelijker te verdelen.

De dictatuur van niemand ontziende winsten beslist,

over het leven tussen wiegje en kist.

Landen, mensen betalen zich arm aan intresten,

zij die 't kunnen missen raken niet in nesten.

Wetten om het allemaal anders te reguleren,

zouden het tij kunnen doen keren.

Ingrijpen en 't roer omkeren, kan niet moeilijk zijn,

andere inzichten, machtswissels, alternatieven...

geen pijn meer van dat zijn met staarten van venijn.

Meer ruimte om échter te wezen.

octo 19/04/2010


16:52 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: poezie, militante |  Facebook |

15-03-10

telecom-geschiedenis,gedicht

telekommunikatie

Adam en zijn madam deden het al

Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen

Klommen ze hoog in de bomen

Al schuddend met de takken

Nodigden ze de buren uit om af te zakken

Wat later ontdekte men het vuur en de rook

En bestond de kommunikatie uit wat smoke

                                                       

Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

Aldra ontdekte men nog later het papier

De grote conkurrent van de huiden en het dier

En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

Ging de post al gauw van haven tot haven

Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

De draad , eerst boven en dan in de grond

Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

De telegraaf en telefoon dan snel geboren

Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

Natuurlijk konden we het niet laten van ook

…beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

jij zapt of zept of biept en ik kom.

octo

19:14 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, gedicht, telecom |  Facebook |