10-07-10

Het klokje tikt steeds zwaarder.



100_1005.jpg

De zee wierp ons het water op.

Een plas aan zee, garnalen wachtend op nieuwe vloed.

Toen het leven van vissen voeten kreeg...

was dat misschien uit noodzaak...

sterven in een plas, is maar niks als zeebewoner.

We leerden wellicht aldus kruipen of verdrogen.

Veroverden het land met de intuitie in de natuur.

Veranderden van gedaanten,

wij, de verre verwanten van de straling en dan 't atoom.

Nog steeds houdt die straling ons mee in 't leven.

We hadden nooit als cellen kunnen overleven, indien we niet hadden leren delen en organiseren, produceren later

Een ander oerinstinct, de wet van de sterkste.

Bleek steeds nefaster op sociaal, op politiek gebied.

De mensheid kan overleven op basis van menselijkheid.

Op deze blog al overvloedig beschreven.

In 't leven alledaags ook te beoefenen.

Ook bij dit hete weer op de tram.

Stap niet over iemand die lijkt te slapen heen.

Trek zijn oogleden open, staren ze, stop de tram.

Kijk of hij geen medisch kaartje bijheeft...

de ambulanciers zijn er mee geholpen, zo niet,

ze herkennen direct de symptomen van drugsgebruik.

Wie was de man die men hopelijk kunnen redden heeft.

Eenieder heeft zijn eigen verhaal...

we spelen er allemaal ons stuk of stukje in.

Een film over de patient zit er niet in...er moeten immers aan de band geweldfilms worden gemaakt.

Wie is  hij...niet alleen één van de 21% werklozen in Brussel misschien, maar  ook wie als mens ?

Belangrijker nieuws dan het nieuws van de beurs.

Wat kan ons echt wakker maken...moet eerst het gas onder de golf van Mexico ontploffen via de olieramp ?

Gaan we dan een aantal superhebzuchtigen vervangen door die miljarden kleine stukjes onbaatzuchtigheid in ons ?

Er is nog tijd voor andere wegen, maar het tikken ervan lijkt soms zo ondraagelijk zwaar. 

dbk  10/7/2010

vree mooie literatuurtip vandaag

vree mooie literatuurtip  : http://www.hetzinkendschip.web-log.nl/

17:20 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, evolutie, menselijkheid |  Facebook |

02-07-10

Telecommunicatiegedicht

de wereld  van de arbeid

telekommunikatie

Adam en zijn madam deden het al

Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen

Klommen ze hoog in de bomen

Al schuddend met de takken

Nodigden ze de buren uit om af te zakken

Wat later ontdekte men het vuur en de rook

En bestond de kommunikatie uit wat smoke

                                                       

Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

Aldra ontdekte men nog later het papier

De grote conkurrent van de huiden en het dier

En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

Ging de post al gauw van haven tot haven

Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

De draad , eerst boven en dan in de grond

Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

De telegraaf en telefoon dan snel geboren

Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

Natuurlijk konden we het niet laten van ook

…beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

jij zapt of zept of biept en ik kom.

oc

15:23 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gedicht, telecommunicatie |  Facebook |

30-06-10

ode aan een punt (1975)

ode aan een punt

vederlicht, immens zwaar, zou ik willen toeven,

in het punt van waarheid, echtheid

waarrond alles cirkelt, dacht ik zo

...behoed het willen weten van verscheurd raken

...behoed de ontsluierende kracht van zich in te willen graven

...kijk uit voor het teveel verlangen naar de overkant

 

troebelwitte stilte, vertel me van het luisteren

sterreverre draagwijdte, eindeloze ontwikkeling

kijk uit naar een brug naar ergens

vraag een eeuwigheid stilte voor onvatbare dingen

leef, mens leef, weef mens weef

temidden het stille, eenvoudige en goede

dankbaar voor al het goede en mooie,

zelf te zien, zelf te zoeken;

dwars doorheen kortzichtige onwetendheid

co  1975  octo

11:19 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gedicht, 1975, octo |  Facebook |

15-03-10

telecom-geschiedenis,gedicht

telekommunikatie

Adam en zijn madam deden het al

Als ze in de naburige stam iemand wisten wonen

Klommen ze hoog in de bomen

Al schuddend met de takken

Nodigden ze de buren uit om af te zakken

Wat later ontdekte men het vuur en de rook

En bestond de kommunikatie uit wat smoke

                                                       

Toen begonnen ze hun klanken in tekens om te zetten

Zo lieten ze op een rots in schrift iets achter waar ieder moest op letten

Aldra ontdekte men nog later het papier

De grote conkurrent van de huiden en het dier

En terwijl het paard met berichten ging ronddraven

Ging de post al gauw van haven tot haven

Met een soort molenwieken seinde men vanop menig heuvel

Maar men vond weldra ook een oplossing voor dit euvel

De draad , eerst boven en dan in de grond

Was het modernste dat men voor de eerste wereldoorlog uitvond

De telegraaf en telefoon dan snel geboren

Dra konden we mekaar eindelijk vanop grote afstand horen

Natuurlijk konden we het niet laten van ook

…beeld, geluid en tekst vanop afstand op mekaar los te laten

en uiteindelijk zijn we weer waar het begon

jij zapt of zept of biept en ik kom.

octo

19:14 Gepost door oc blogkunstenaar in gedicht | Permalink | Commentaren (0) | Tags: geschiedenis, gedicht, telecom |  Facebook |