25-06-10

Ouverture deel II De Blogkunstenaar : TAO

We zouden naar Bokrijk gaan. Soms beloofde vader dat al eens. Jammer genoeg was er op het bedrijf wel altijd zoveel werk dat het er nooit van kwam. Decennia later, ging ik met een vriendin. Gelegen in een oase van rust, tal van boerderijen van weleer, honderd en eens zoveel jaren terug, toen eenvoud ook al verstoord werd door talrijke vormen van indoctrinatie en hebzucht die steden deed ontstaan en ook vervreemding van de mens met zijn natuurlijke dorpsgemeenschappen. Er was daareen interaktief theater met de figuren die die indoctrinatie in de tijd belichaamden, de pastoor, de veldwachter, de onderwijzer en een aantal dorpsfiguren die elke stand vertegenwordigden. Je zou kunnen zeggen dat de indoctrineerders en meelopers er weinig konden aan doen, want de wetenschap en het sociale verzet van beneden uit, was nog niet voldoende onder de wreed contradictorische zweep van de geschiedenis ontwikkeld. Instinct en hebzucht dreven de mens voor zich uit.

Toch schreef bijvoorbeeld 400 jaar geleden een zekere Huanchu Daoren al heel wijze dingen over de geest.

"Zelfs een oprecht mens kan in het leven het spoor soms bijster raken, maar diegenen die voortdurend de hielen likken van invloedrijke mensen, zullen eeuwig dwalen. Verlichte mensen kijken verder dan het voor de hand liggende en denken na over het leven na de dood. Zij verkiezen een kortstondige dwaling boven een eeuwige".

Wat is een oprecht mens ? Iemand die in zijn betrachtingen voornamelijk voorang geeft aan het begrijpen van de zin van zijn leven en de levens die hem omringen...op een manier waarbij het niet de bedoeling is zich mateloos te verrijken of een ander moedwillig leed aan te doen. Gewoonlijk doet men zijn eigen leed aan via het onopgeloste karma van de rechtstreekse voorouders of het in zijn eigen leven opgebouwde karma.

'Het spoor bijster geraken,' valt gewoonlijk voor als men een ander niet op eigen kracht achter het waarom van zijn zwakheden laat komen omdat men zich ten onrechte schuldig gaat voelen aan een deel van de ontwikkelingen van de levensloop van de andere. Men raakt het spoor bijster omdat men er daardoor niet in slaagt in zijn eigen kracht en in zijn eigen midden te blijven. Om wijs te worden in dit spel van omgaan met mekaar ten voordele en ten nadele, heeft men problemen en hun contradicties nodig, maar tegen het altijd voorlopige eind van het verhaal moet men zich richten op de conclusies die men op de meest heldere momenten voor zichzelf getrokken heeft en deze als richtpunt aanhouden...hoe langer je dit kan, hoe meer na de wijsheid de verlichting korter bijkomt. Het spoor bijster raken is niet zo moeilijk daar er veel indrukken gemoeid zijn bij het bekomen van het totaalbeeld van een situatie tussen het begin van een bigbang-cyclus en de situatie van nu met je medemensen...van micro tot macro-niveau. Vertrekkende van het idee (en tevens het cosmische gevoel) dat het onbestaande...het 'niet-zijn' eens kort bij het zijn heeft gestaan (kleiner of gelijk aan nul bezwijkt onder druk en na de bigbang gaf dit 'straling'...ook onze relaties bezwijken nog altijd onder te veel druk)...daarvan vertrekkende dus,en in de wetenschap dat straling zich tot cel ontwikkelde en de cel zich door het bewustzijn van de afgestorven cellen zich leerde delen om te overleven en zich ontwikkelde tot organismen en ons...dit beseffen doet ons realiseren dat het geestelijke, het spirituele van wat is geweest ons nog altijd begeleid, in positieve zowel als negatieve zin.

Met andere woorden, wat er in de levens van de levende voorvalt, heeft nog altijd een soort connectie met diegenen die ons voorafgingen (en met de levenden vooral ook). Eer je dit doorhebt en vooraleer je de erfenis van je stamboom via je ouders en grootouders doorhebt, plus nog een keer je relaties en je eigen zelve doorgrond hebt...om al die inzichten te combineren, is niet zo makkelijk, maar het is een proces van jaren. Sommige knopen moet je doorhakken, doe je het niet, dan raak je het spoor bijster...en toch, doe je het te vroeg dan mis je door het missen van een stuk evolutie in een relatie en in de relaties die daar mee samenhangen een stuk inzichten die je weer verder kunnen brengen op je tocht naar een panoramische visie op het wezenlijke van tal van mensen en jezelf. Rationeel gezien heb je soms de neiging van strijdtonelen te willen verlaten en toch zegt je intuitie soms dat je er al of niet tijdelijk weerkeren moet, beslissing waarvan achteraf eerst duidelijk wordt waarom.

Het spoor bijster geraken kan je ook door je te fanatiek in een gelijk te verschansen in plaats van flexibel om te gaan met de soorten bewustzijn die je omringen.

Tot daar de definitie van een oprecht mens en een uitleg over het spoor bijster geraken.

Mensen die voortdurend invloedrijke mensen gunstig proberen stemmen, zullen eeuwig dwalen, schrijft Huanchu Daoren. Gewoonlijk zijn invloedrijke mensen alleen met het stoffelijke bezig, met het bezit. Eigenlijk kunnen zij op die manier maar invloedrijk zijn omdat er heel vele mensen alleen maar en ook op die 'trillingen' bezig zijn en daaraan danken die invloedrijke mensen die hun macht voor een stuk misbruiken, hun overmatige invloed. Ze zijn te veel met het tijdelijke stoffelijke bezig. Verlichte mensen kijken over de grenzen van dingen als bezit en maatschappelijke orde heen naar het wezenlijke in de mens en wat hem echt met het spirituele verbindt. Ook een wijze mens kan het spoor in de stoffelijke wereld al eens kwijt raken, wat dan veelal kortstondige dwalingen zijn. Eeuwige dwalingen vallen te beurt aan het steeds in dezelfde tredmolen van eenzijdig denken over het stoffelijke voortbestaan lopen, door alleen met het economische, sociale en politieke aspect er van rekening te houden en de eeuwige ontwikkeling van de wezenlijke kenmerken van de ziel via ook het spirituele aspect, gewoon te negeren.

 

Je hebt van kinds af aan een aantal vragen over het leven. Hoe kan het dat het eten van de vrucht van die boom in het paradijs, de boom der kennis nog wel, de mensen in een niet-paradijselijke omgeving deed leven ? Je wil wel geloven in een figuur zoals de man met de lange baard van de kerk, die 'God' moet voorstellen. Voor je het weet ben je bezig met te praten met zo een beeld van gezag en goedheid in je eigen dan...terwijl je je in feite richt naar het hele goede in je eigen...van waar dat ook moge komen en wat het ook is. Het malse, vrolijke van het opgroeiende kind, voortdurend op weg naar het zoveel mogelijk proberen behouden van het spontane.

Voor iedereen zijn de omstandigheden van het opgroeien anders. Toch herkennen we veel van mekaar in de praktische leefgewoonten die we ondergingen. Een aantal van die levenslessen hangen samen met de strijd om den brode, met de omstandigheden die voortvloeien uit de maatschappij, de wereld zoals deze is tot stand gekomen en voortevolueerde, afhankelijk ook van de maatschappelijke positie van diegenen die aan je voorafgingen. Je doet ervaringen op in de jeugdbeweging en andere sociale bewegingen, je leert over hoe de politiek in mekaar zit, en door een aantal tegenstellingen tegenover mekaar te houden en te ontzenuwen verkrijg je een heldere blik op de samenleving zoals ze is, waarom ze zo is en hoe ze zo kort mogelijk een toestand zou kunnen benaderen, zoals ze zou kunnen zijn.

Een aantal andere dingen zijn een gevolg van de stand van de situatie van de psychologische spanningen en ontspannigen die je bestaan voorafgingen vóór dat je zelf erdoor uit die bagage verwekt werd. In feite is dat een woord dat heel veel zegt, 'ver-wekt'...gewekt uit het sluimerende zijn van het DNA...met zijn al eeuwige voorgeschiedenis.

Hoe meer vragen je jezelf over het waarom van 'zijn' en 'worden' stelt, des te meer kom je dichter in de buurt bij een aantal mogelijke situaties die je hierop antwoorden verschaffen. Zoals daar zijn :

Als misdienaar raak je in conflikt met de pastoor en ook met zijn catechismuslessen.

In de lessen geschiedenis ontdek je dat de motor van de menselijke historie niet zozeer gebaseerd is op datums van veldslagen en belangrijke leiders, maar vooral op de ontwikkeling van de produktiemethoden en de organisatiegraad van hen die ze gebruiken, deze laatste blijkt des te groter naargelang de kwalitatieve stijgingen die zich qua welvaart en welzijn voordoen, maar bij systeemcrisisen terug naar af worden gedwongen door vooral de bovenste laag van de bezittende klasse en hun vertakkingen. Hoe meer je bezig wil zijn met het doorgronden van al die dingen, des te meer ga je je engageren in die organisatie-methoden.

Ook op het persoonlijke en relationele vlak groei je in de tijd die aan al of niet gezinsvorming voorafgaat; om altijd weer met mensen tot een aantal inzichten te komen.

Je wordt ouder en je ouders ook en je gaat je afvragen of er meer is na dit leven. (inlassen...passages uit 'geloof, moderne versie' en 'dichter bij de ziel'.

Als je dan in grote mate het volledige panorama van kennis en zelfkennis doorlopen hebt ga je eerst veel scherper observeren hoe die innercommunicatie met je zelf werkt. De tijd om daar volledig mee bezig te zijn, krijg je merkwaardig genoeg door een samenloop van omstandigheden die niet zomaar geheel toevallig lijkt.

Vermits we evolueerden uit straling en er weer worden voor een stuk, ga je je afvragen of er geen interaktie is tussen zij die geleefd hebben en de levenden . Hoe dit concreet in je eigen leven merkbaar is,valt moeilijk meer dan oppervlakkig te beschrijven en bovendien indien je gewoon was van tot nu toe al schrijvend het over de positieve kanten van mensen te hebben, zijn er ook kanten te beschrijven waarvoor je eigenlijk in het cynische deel van je schrijven zou moeten kruipen om de woorden boven te krijgen. Daarom en wegens redenen die met privacy van mensen te maken hebben, laat je het dus best maar zo, denk je wel eens als de zin om het toch te doen komt bovendrijven. Je bent er dan al tevreden mee van alle soorten van gebeuren, hoe klein of hoe groot ook eerstens gewoon ten volle te beleven...zo kom je dan voortdurend terecht in een wereld van metaforen en analyses die je niet voor mogelijk houdt.

'Woorden bovenkrijgen dus', we probeerden het al langs verscheidene literaire vormen om. Het grootste stuk van onze leven levens zijn we er bewust mee bezig...met het zoeken naar wegen om de zin van de totaliteit van het leven uit te leggen.

Hier enkele voorbeelden, laat ons beginnen met enkele essays over het begin van het leven, over de filosofie achter het ontstaan en de ontwikkeling ervan :

via http://filosofischverzet.skynetblogs.be ga naar linkerkant en tik onder categoriën of 'filosofie' voorlopig 63 essays

ook via http://dichterbijdeziel.skynetblogs.be zie ook categoriën en de links aan de linkerkant (blogkunstenaar e.a.)

 

Hoe een levenslijn inspeelt op iemands vragen. (met verwijzingen naar blog-werk)

19:44 Gepost door oc blogkunstenaar in Spiritualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mens, zoekende, tao, huanchu |  Facebook |

11-06-10

Het leven als zoektocht.

Afscheid van het zoeken

Aan mezelf en wie dit leest :

Het verhaal van een zoektocht naar de verschillende zinnen van het leven in zinnen beschrijven, kan je op verschillende manieren. Het verhaal van die zoekttocht hoeft zelfs niet beschreven te worden en een afscheid leidt telkenmale opnieuw nieuwe hoofdstukken in. Je kan je beperken tot het beleven van al die afleveringen in die eindeloze dagelijkse zoektocht, tot de woorden en andere ervaringen die je met mensen uitwisselt en in praktische of wezenlijke wijsheid voor jezelf en anderen probeert om te zetten. Indien je nooit in je leven de behoefte voelde groeien om ook iets met het geschreven woord uit te drukken is leven en beleven en interpreteren op zich al voldoende. 'Zoeken', al die domeinen in het leven verbinden, doe je pas wanneer de intensiteit van je leven te groot wordt. Schrijven is niet alleen een manier om iets daarvan in een bepaalde literaire vorm uit te drukken...het kan ook tegelijk een soort meditatieoefening zijn.

Schrijven over een zo breed mogelijke zin van het leven of gewoon proberen uitdrukken wat het is, is niet alleen je concentreren en dieptes en hoogtes proberen aanraken, het is proberen vertolken wat ons bewustzijn is, waar het vandaan komt en hoe het in ons werkt, hoe het tussen mensen in het wezenlijke in eenieder probeert te bewegen.

Om de vraag naar het waarom van dit alles ook nog veelzijdig te kunnen beantwoorden, moet je een beetje een detective zijn, een filosofische speurneus hebben, een intuitie voor het spiritueel verbindende ontwikkelen. De zoektocht naar tal van inzichten, vereist niet alleen objectieve kennis van de weteschappen, maar het zich bekwamen in tal van subjectieve vaardigheden en talenten zoals psychologisch inzicht en vooral naast op tijd een portie theorie, vooral veel praktijk. Tal van moeilijkheden kunnen het proces van zingeving hinderen én toch tegelijk vooruit helpen. Psychologische inzichten aanleren is bijvoorbeeld zelden of nog niet mogelijk zonder confrontaties met al die mensen die het moeilijk hebben met zaken als hebzucht, jaloezie en tal van andere angsten en negatieve emoties. Mensen leren aanvoelen, begrijpen en vooral doorzien,je steeds bewuster willen worden van hoe de wereld in mekaar zit... is niet alleen belangrijk om met mekaar kunnen om te gaan in elke soort van relatie...het is tevens én belangrijk voor je eigen evolutie als mens én noodzakelijk om als samenleving aan een vooruitstrevend sociaal en politiek bestaan te kunnen werken. Uitgangspunt van het theoretisch punt van dit verhaal, is, zoals ik al in tal van essays en andere literaire vormen omschreef; het feit dat alles wat 'is' een vorm heeft en energetisch geladen is...spoken bestaan dus niet...hetgeen bepaalde spirituele energieën die niet wetenschappelijk aan te tonen zijn, niet uitsluit. Het leven is een eeuwig verschijnsel, maar hoe dat in zijn werk gaat...valt niet helemaal via wetenschappelijke criteria te benaderen...hierbij kan de kunst ons misschien helpen...voor meer filosofische en wetenschappelijke benaderingen én een artistieke inbreng om deze te ondersteunen, verwijs ik u graag door naar een aantal van de voornaamste bijdragen op een aantal blogs dienaangaande : ( zie de linken). Wil je echt mee zijn met het op een diepzinniger manier observeren van de praktijk van het leven, is het geen overbodige luxe van een inspanning te WILLEN doen op het theoretische vlak...ook de kunst die dit kan voortbrengen is hiermee gediend.

Het geheim van het 'al' ligt bij wijze van spreken en schrijven en aanvoelen zowel in wat het verhaal van de kosmos voor en met ons tot stand bracht op micro en macro niveau, als ook, voor wat konkreet de boom betreft, zowel in het takje als in de wortel. Je kan filosofische wijsheden chronoligisch proberen duiden, maar ook vertrekken van in het persoonlijke leven zelf. Uiteindelijk ga je een steeds bewustere manier van bestaan bereiken, waarvan de vruchten bijna onbeschrijfbaar zullen blijken in het dagelijkse en...eeuwige in dit leven als oneindig geheel.

Nogmaals, je kan deze intelektuele en literaire oefening ook overslaan en je gewoon concentreren op welke rol je meent te moeten spelen in het leven van anderen en in samenleving...hetgeen ook zal leiden tot inzicht in je zelf.

Misschien tot een volgend hoofdstuk of tot ze allen bijna weer voorlopig voltooid zijn.

18:47 Gepost door oc blogkunstenaar in Filosofie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mens, zingeving, zoekende |  Facebook |